1 Wakorintho 15

Maandiko Yenyewe

Paulo anawakumbusha Wakorintho injili aliyowahubiri: Kristo alikufa kwa ajili ya dhambi zetu, alizikwa, akafufuka siku ya tatu, kisha akawatokea Kefa, wale kumi na wawili, zaidi ya mia tano, Yakobo, mitume wote, na mwisho Paulo mwenyewe. Kutoka hapo anajenga hoja ndefu: kama hakuna ufufuo wa wafu, basi Kristo pia hakufufuka, na hivyo mahubiri na imani yote ni bure na "bado mko kwenye dhambi zenu." Lakini kwa kuwa Kristo amefufuka kama "matunda ya kwanza ya wale waliokufa," ufufuo wa wale walio wake ni hakika. Kisha anajibu swali la mwili: mbegu inayooza inaotesha kitu kingine kabisa. Sura inafikia kilele katika ushindi juu ya kifo, na kumalizika kwa wito wa vitendo: iweni imara, kazi yenu si bure.

Kiini

Mahali pa kushangaza katika sura hii ni jinsi Paulo anaunganisha ufufuo wa Kristo na msamaha wa dhambi. Tungeweza kufikiri msalaba unashughulikia dhambi na ufufuo ni bonasi tu, ushindi wa kuvutia baada ya kazi kumalizika. Paulo anakataa hilo: "kama Kristo hakufufuliwa, imani yenu ni bure na bado mko kwenye dhambi zenu." Bila ufufuo, kifo cha Yesu ni kifo cha kawaida cha mtu mwingine aliyeshindwa, na dhambi ingali ina neno la mwisho. Ufufuo ni tamko la Mungu kwamba dhabihu ile imekubaliwa, kwamba deni limelipwa kweli. Ndiyo maana Paulo anahesabu adui wa mwisho: "Adui wa mwisho kuharibiwa ni kifo." Wokovu wetu si hisia mpya moyoni; ni uvamizi wa Mungu ndani ya himaya ya kifo, na Kristo ni mlango uliovunjwa.

Uzi Uendelezao

Paulo anasoma historia yote kwa watu wawili: "kama katika Adam wote wanakufa, hivyo pia katika Kristo wote watafanywa hai." Adamu wa kwanza alitengenezwa kwa mavumbi na akapewa pumzi; "Adamu wa mwisho alifanyika roho itoayo uhai." Yesu si tu mwokozi anayerekebisha makosa yetu binafsi; yeye ni mwanzo mpya wa jamii ya wanadamu, mzizi wa aina mpya ya maisha. Hapo unaona uzi mrefu tangu bustani: mavumbi, ahadi, agano, wafalme wanaokufa, manabii wanaokufa, na hatimaye mmoja anayekufa na kutoka kaburini akiwa hai. Neno "matunda ya kwanza" ni la mavuno: Israeli walipeleka kichanga cha kwanza cha ngano hekaluni kama ahadi kwamba shamba lote litafuata. Kristo ni kichanga hicho. Kaburi lake tupu ni ahadi ya shamba lote.

Kioo

Sura hii inagusa mahali unapoumia zaidi. Ile simu ya usiku, jina la mpendwa katika kaburi, matokeo ya vipimo hospitalini, uso wako kwenye kioo ukibadilika mwaka baada ya mwaka. Paulo hapunguzi uzito wa hayo. Anayaita kifo adui, si rafiki mpole anayekuja kukuchukua. Lakini pia anagusa kiburi chetu: falsafa ya "acha basi tule na kunywa, kwa kuwa kesho tunakufa" haijafa. Inaonekana katika jinsi tunavyotumia pesa, jinsi tunavyoendesha mahusiano, jinsi tunavyoshughulikia mwili wetu tukidhani hauna maana ya kudumu. Kama ufufuo ni kweli, kazi zako ndogo za uaminifu, kufundisha darasa, kumhudumia mzazi mgonjwa, kuomba kwa mtu asiyeshukuru, hazipotei. "Kazi yenu katika Bwana siyo bure" si maneno ya kutuliza; ni hesabu ya kiuchumi ya ufalme.

Swali

Mstari wa 29 unatusumbua: "watafanya nini wale waliobatizwa kwa ajili ya wafu?" Hatujui kwa uhakika Wakorintho walikuwa wanafanya nini. Paulo hakubaliani nao wazi, wala hakemei; anatumia tu tendo lao kama hoja: hata wanaokataa ufufuo wanaishi kama wanauamini. Tunapenda maandiko yaeleze kila kitu, na hapa yanatuacha bila jibu. Vivyo hivyo katika mstari wa 51: "Hatutakufa wote, bali wote tutabadilishwa." Paulo anaita hii siri, na siri haigeuzwi mchoro. Ni jaribu kubwa kujaza mapengo kwa ramani zetu za mwisho wa dunia. Bora tukae na kile alichosema wazi: mabadiliko yatakuja kwa haraka kama "kufumba na kufumbua kwa jicho," na Mungu anajua namna. Yale asiyoyasema si udhaifu wa injili; ni mipaka ya ujuzi wetu.

Mhusika Mkuu

Kristo ni kitovu, lakini Paulo mwenyewe anajitokeza kwa unyofu wa kushtua. Anajiita "kama vile kwa mtoto aliye zaliwa katika wakati usio sahihi," mdogo kati ya mitume, asiyestahili jina hilo, "kwa sababu nililitesa kanisa la Mungu." Hapa ni mtu ambaye hakusahau kamwe alikotoka. Kisha, kwa mkanganyiko unaovutia, anasema alifanya bidii kuliko wote, na mara moja anajikwaa mwenyewe: "Lakini haikuwa mimi, bali neema ya Mungu iliyo ndani yangu." Huu ni mtu asiye na haja ya kujitetea wala kujidhalilisha kwa kujifanya mnyonge. Anakiri "nakufa kila siku." Yule aliyemwona Yesu aliye hai anaweza kuhatarisha uhai wake kila saa, kwa sababu ufufuo umeondoa hofu iliyowashikilia wengine mateka. Neema ilimfanya mtu jasiri na mnyenyekevu kwa wakati mmoja.

Muktadha

Korintho ilikuwa mji wa bandari, wenye biashara, tabaka, mafanikio na mabishano. Wagiriki wengi waliona mwili kama gereza; kutoroka mwili ndio ukombozi. Kwao roho isiyokufa ilikuwa jambo la kuvumilika, lakini mwili unaofufuliwa ulikuwa mzaha. Ndiyo maana wengine ndani ya kanisa walisema "hakuna ufufuo wa wafu," bila kuona kwamba wanabomoa msingi wa injili waliyoipokea. Barua hii yaelekea imeandikwa miaka ishirini na kitu tu baada ya Pasaka, huko Efeso, mahali Paulo anasema "nilipigana na wanyama wakali." Mashahidi wengi walikuwa hai; wengine "wamelala usingizi." Hii si hadithi iliyokua polepole kwa vizazi; ni ushuhuda mpya, unaoweza kuhojiwa. Paulo anaikabidhi kama urithi aliopokea, sio kama uvumbuzi wake mwenyewe.

Tafakari

Kama ufufuo wa mwili ni kweli, ni jambo gani moja unalofanya kwa mwili wako, muda wako au pesa zako ambalo lingebadilika wiki hii?

Paulo hakusahau alikuwa mtesaji, lakini pia hakukwama huko. Historia yako inakushikilia, au neema ya Mungu imekufanya "nipo kama nilivyo"?