Yoshua 19:49

Maandiko Yenyewe

Mgawanyo mrefu umekwisha. Baada ya kura saba, mipaka iliyofuata vijito na miti ya mialoni, orodha ndefu za miji na vijiji vyake, kila kabila sasa lina mahali pake. Ndipo mstari huu mfupi unapoingia kimya kimya: "Walipomaliza kugawana urithi wa nchi, watu wa Israeli walimpa urithi Yoshua mwana wa Nuni kutoka miongoni mwao." Yule aliyesimama Shilo mbele ya hema la kukutania akisimamia kura za wengine, hakujichukulia chochote. Alisubiri hadi mwisho kabisa. Na kisha watu, si yeye mwenyewe, wanampa sehemu yake, iliyotolewa kutoka katika ardhi yao wenyewe. Mstari wa 50 unaongeza jambo moja zito: ilikuwa "kwa amri ya Yahweh." Hata zawadi ya kiongozi haikuwa uamuzi wa binadamu tu.

Kiini cha Ujumbe

Maneno "kutoka miongoni mwao" yanabeba uzito wote. Yoshua hakupata eneo jipya lililotengwa kando kwa heshima ya cheo chake; alipokea kipande kilichotolewa ndani ya urithi wa watu. Kiongozi anakula kutoka sahani ileile. Hapa ndipo Kitabu cha Yoshua kinapotofautiana kabisa na jinsi mataifa jirani yalivyoandika historia zao, ambapo mfalme huchukua kwanza na kwa wingi. Katika Israeli, nchi si nyara ya mshindi bali urithi, zawadi ya agano inayotoka kwa Mungu na kugawanywa kwa kura mbele ya hema la kukutania, mahali ambapo hakuna mtu anaweza kudanganya matokeo. Yoshua anaonyesha kwamba mamlaka ya kweli huja na subira: unachokipokea ni cha mwisho, si cha kwanza. Mungu anayegawa haachi mtumishi wake bila mahali, lakini wala hamruhusu kujihudumia mwenyewe.

Uzi Unaounganisha

Yoshua anabeba jina lile lile ambalo baadaye litabebwa na Yesu: Yehoshua, "Yahweh huokoa." Lakini si jina pekee linalounganisha. Hapa tunaona kiongozi anayewapa wengine kwanza na kujipa mwisho, anayeingia katika nchi akiwa mshindi lakini anatoka katika mgawanyo akiwa na kipande kidogo cha milima ya Efraimu. Ni kivuli, si zaidi ya hivyo, cha yule ambaye Injili inamwelezea kama asiye na mahali pa kulaza kichwa chake, ambaye hakuchukua chochote kwa ajili yake bali aliwagawia wengine kile kilichokuwa chake. Urithi katika Yoshua ni nchi; katika Agano Jipya urithi unapanuka kuwa Mungu mwenyewe na ufalme wake. Lakini mantiki inabaki ileile: tunapokea, hatujitwalii. Na anayegawa ndiye anayesubiri mwisho.

Kioo

Kuna sehemu ndani yetu inayohesabu kimya kimya. Umetumikia kanisa miaka kumi na bado hakuna anayekushukuru. Umelea watoto, umemhudumia mzazi mgonjwa, umefanya kazi bila kuonekana, na moyoni kuna sauti inayouliza: lini zamu yangu? Yoshua alisimama Shilo akisimamia kura za makabila kumi na mawili akijua kwamba sanduku lake mwenyewe lilikuwa tupu. Hakudai. Hakujipangia. Alisubiri. Na kisha mstari huu unakuja kama pumzi: watu wenyewe walimkumbuka, na Yahweh mwenyewe aliidhinisha. Hii haitibu uchungu wa kusahaulika, lakini inaupa mahali pa kusimama. Leo, andika kwenye karatasi jambo moja ambalo umelitumikia bila kutambuliwa, kisha liweke mbele ya Mungu kwa sala fupi ukisema kwa sauti: "Nakusubiri wewe, si wao."

Wasikilizaji wa Kwanza

Wale waliosikia kitabu hiki kikisomwa walikuwa watu wanaojua maana ya kupoteza nchi. Kwa wasikilizaji wa baadaye, walioishi uhamishoni au chini ya utawala wa kigeni, orodha hizi ndefu za miji hazikuwa kuchosha bali ramani ya kumbukumbu: hapa tulikuwa, hapa Mungu alituweka. Kila jina la kijiji lilikuwa kiapo kwamba ahadi si hewa. Na katika ulimwengu wao, wafalme walijenga majumba kwa kodi za wakulima na kuchukua mashamba bora kwa nguvu. Kusikia kwamba kiongozi mkuu wa taifa alipokea kipande chake mwisho kabisa, na kutoka katika ardhi ya watu, ilikuwa kauli ya kisiasa yenye makali. Taifa hili lilipaswa kuwa tofauti. Uongozi hapa si fursa ya kujilimbikizia, ni wito wa kugawa.

Mhusika Mkuu

Yoshua wa mstari huu si yule shujaa wa Yeriko. Ni mzee sasa, mwenye mikono iliyochoka, anayeomba mji mmoja: Timnathi Sera, katika milima migumu ya Efraimu, mahali pasipokuwa na mito mikubwa wala ardhi tajiri ya bonde. Maandiko yanasema kwa unyenyekevu mkubwa: "Aliujenga mji na akaishi huko." Baada ya miaka ya mapigano, anashika zana za ujenzi. Hakuna sherehe, hakuna kinara. Mtu anayemaliza maisha yake akichonga mawe kwa ajili ya nyumba yake mwenyewe juu ya mlima. Kuna utu mkubwa hapa: yule aliyekuwa mkono wa Mungu katika vita anarudi kuwa mwanadamu wa kawaida anayehitaji paa, maji, na jirani. Ukuu wake hauko katika kile alichopata, bali katika kile alichoacha kwa wengine.

Swali Gumu

Lakini mstari wa 47 bado unanisumbua. Dani walipokosa eneo lao, waliteka Leshemu, "waliua kila mtu kwa upanga," na wakaupa jina lao. Na kisha, mistari miwili baadaye, tunasoma kuhusu Yoshua akipokea zawadi yake kwa utulivu. Vurugu na neema zimelala ubavu kwa ubavu katika ukurasa mmoja. Siwezi kuchana kurasa hizi mbili wala kuzifumbia macho. Kitabu hiki hakitoi udhuru mwepesi; kinaeleza historia kama ilivyokuwa, yenye damu na yenye ahadi. Ninachoweza kusema ni hiki: hata ndani ya kurasa hizi ngumu, Mungu anaendelea kusisitiza kwamba nchi si mali ya mwenye nguvu bali ni urithi anaotoa yeye. Siri inabaki. Lakini mwelekeo wa Mungu ni dhahiri, na unaishia kwa Msalaba.

Maswali ya Kutafakari

Ni wapi unaposubiri zamu yako, na ni nini kingebadilika kama ungeamini kwamba Mungu mwenyewe anaihesabu subira yako?

Kama wewe ni kiongozi, kwa namna gani unapokea "kutoka miongoni mwao" badala ya kuchukua juu yao?