Yoshua 9

Andiko

Wafalme wa nchi ya milima na tambarare wanakusanya majeshi yao kuwa jeshi moja dhidi ya Yoshua, lakini watu wa Gibeoni wanachagua njia nyingine: badala ya mikuki, wanachagua hila. Wanavaa nguo kuukuu, wanapakia punda magunia yaliyochakaa na viriba vilivyochanika, wanachukua mikate mikavu yenye ukungu, na wanafika Giligali wakidai kuwa wamesafiri kutoka nchi ya mbali sana. Yoshua na viongozi wanakubali, wanafanya agano na kuapa mbele za Yahweh, na kisha aya moja inatoboa yote: "walifanya hivyo bila ya kumwuliza Yahweh ili awaongoze." Siku tatu baadaye ukweli unafichuka, Waisraeli wananung'unika, lakini kiapo hakiwezi kuvunjwa, na Wagibeoni wanakuwa wakata kuni na wachota maji kwa madhabahu ya Bwana hadi leo.

Kiini

Angalia kile kilichowaingiza Wagibeoni katika hofu: si nguvu za jeshi la Israeli, bali jina. "Kwasababu ya jina la Yahweh Mungu wako." Wanakumbuka Misri, wanakumbuka Sihoni na Ogu, na wanahesabu: hakuna ngome inayoweza kusimama mbele ya Mungu huyu. Kwa hiyo wanacheza kete ya mwisho iliyobaki kwa mtu asiye na nguvu, ujanja. Na hapo ndipo andiko linakuwa kali: kosa kubwa la sura hii si uongo wa Wagibeoni, ni ukimya wa Israeli. Hawakumwuliza Bwana. Walipima mikate mikavu, wakaigusa, wakaila, na wakaridhika na ushuhuda wa vitu badala ya sauti ya Mungu. Ndipo tunaona jinsi Mungu anavyoshughulika na watu wake: hawavunji agano lililoapwa kwa jina lake, hata lilipopatikana kwa udanganyifu, kwa sababu jina lake ni kubwa zaidi kuliko makosa ya wale walioliitia.

Uzi Mkuu

Wagibeoni ni Wahivi, jina lililo katika ile orodha ya watu waliopaswa kuangamizwa. Wanapaswa kufa; badala yake wanaishi, na wanaishi mahali pa ajabu, karibu na madhabahu. Wale waliokuwa nje kabisa ya agano wanaingia ndani, si kwa kuzaliwa Waisraeli, bali kwa kusikia habari za matendo ya Mungu na kuja mikono mitupu wakisema, "Sisi ni watumishi wako." Hii ndiyo namna ya kuokolewa inayorudi tena na tena katika Maandiko: si haki ya damu, bali kukimbilia kwa yule mwenye nguvu. Hila yao ilikuwa dhambi, na Yoshua anaisema wazi. Lakini nia iliyo chini ya hila ni hofu ya kweli mbele ya Mungu wa kweli. Kutoka katika hao Wahivi hatimaye kunatokea mstari unaoelekea kwa Kristo, aliyewakaribisha wageni na kuwaweka mezani mwake, na aliyeitwa mtumishi anayeleta wengine ndani.

Kioo

Sehemu inayotuchoma katika sura hii ni aya ya kumi na nne. Waisraeli hawakuwa wazembe; walichunguza. Waligusa mikate, waliona viatu vilivyotoboka, waliuliza maswali makali: "Huenda mnaishi karibu nasi." Walifanya kila kitu isipokuwa kimoja. Hivi ndivyo tunavyoishi wengi wetu. Tunapima ofa ya kazi kwa mshahara na umbali, tunapima mtu tunayetaka kumwoa kwa hisia na sifa za watu, tunapima uwekezaji kwa mahesabu, na yote hayo ni busara; lakini tunaamua kabla ya kusema neno lolote kwa Mungu. Ushahidi wa macho unatosheleza sana hata sala inaonekana ni upotezaji wa muda. Kisha siku tatu zinapita, na tunagundua tuliyefunga naye agano ni nani hasa. Leo, kabla ya jua kutua, chukua uamuzi mmoja uliokwisha kuufanya wiki hii bila kuomba, uandike kwenye karatasi, na umwambie Mungu kwa sauti: "Sikukuuliza. Naomba unifundishe kuishi na matokeo yake."

Mhusika Mkuu

Yoshua ni shujaa aliyeshinda Yeriko, lakini hapa anashindwa katika hema, bila upanga kuchomolewa. Kinachomvutia ni jinsi anavyobeba kosa lake. Anapogundua ukweli, hakimbilii kutafuta kifungu cha kisheria cha kuvunja kiapo, wala hawalaumu wazee peke yao. Anawaita Wagibeoni na kuuliza swali la mtu aliyeumia: "Kwanini mlitudanya?" Kisha anafanya jambo gumu zaidi; anashika neno lake. Kuna ukuu wa ajabu katika mtu anayekubali kuishi na matokeo ya uamuzi wake mbaya kuliko kuvunja jina la Mungu. Na zaidi ya hapo, aya ya ishirini na sita inasema aliwaokoa mikononi mwa watu wake mwenyewe. Yoshua anasimama kati ya umati unaonung'unika na wageni wanaotetemeka, na anawalinda. Kiongozi anayelinda watu aliodanganywa nao ni picha ya neema.

Swali

Je, Mungu anaheshimu agano lililopatikana kwa uongo? Andiko halijaribu kuficha ugumu huu. Kiapo kilitolewa kwa taarifa za uongo, na hata hivyo viongozi wanasema, "hatuwezi kuwadhuru," wakihofia ghadhabu ikiwa watakivunja. Hii inatuudhi kwa sababu tunataka haki iwe safi: uongo ustahili kubatilishwa. Lakini kwa Israeli, jina la Yahweh lililotamkwa juu ya kiapo lilikuwa halisi kuliko mazingira yaliyokizaa. Kuvunja kiapo kungemfanya Mungu aonekane si wa kutegemewa mbele ya mataifa yote. Hapa hakuna faraja rahisi: Israeli inabaki na mzigo wa kosa lake maisha yote, wageni ndani ya kambi milele. Lakini kuna kitu tunachoweza kushika, nacho ni kizito: uaminifu wa Mungu kwa neno lake si tunda la sifa zetu. Ndiyo maana bado tuna tumaini.

Maandiko Yanayoongea

Rahabu wa Yeriko alisema karibu maneno yale yale: alisikia habari za Misri na wafalme wa Waamori, akaogopa, akaomba maisha. Alipokea rehema kwa imani ya wazi; Wagibeoni wanapokea rehema kwa hila ya woga. Wote wawili wanaishi ndani ya Israeli, ushahidi kwamba mlango wa agano si finyu kama tunavyodhani. Kwa upande mwingine, ukimya wa aya ya kumi na nne unatupeleka kwenye ile amri ya Mungu kwa Yoshua mwanzoni: kitabu cha torati kisiondoke kinywani mwake. Kusikia sauti ya Mungu ndiyo silaha ya kwanza ya Israeli, na hapa ndipo wanapoisahau. Ushindi wa Yeriko haukuja kwa mkakati; kushindwa Gibeoni kulikuja kwa mkakati bila Mungu.

Tafakari

Ni uamuzi gani unaokuja mbele yako wiki hii ambao tayari umeshaupanga kichwani, na ungebadilika vipi kama ungeuweka kwanza mbele za Mungu?

Kuna mtu au hali gani maishani mwako inayokuhitaji ushike neno ulilotoa, hata baada ya kugundua ukweli usiokupendeza?