Waamuzi 16

Maandiko Yenyewe

Sura hii inaanza na Samsoni akiwa Gaza, katika nyumba ya kahaba, na kuishia Gaza tena, akiwa kipofu, amefungwa kwa shaba, akisaga ngano kama mnyama wa kazi. Kati ya mwanzo na mwisho huo kuna Delila wa bonde la Soreki, ambaye anaulizwa mara nne swali lile lile, na Samsoni ambaye kila mara anacheza na ukweli mpaka anaukabidhi wote: "Wembe haujawahi kukata nywele juu ya kichwa changu, kwa maana nimekuwa Mnaziri kwa Mungu kutoka tumboni mwa mama yangu." Anapokoswa nywele, anapoteza macho, na hatimaye, katika hekalu la Dagoni lililojaa watu wanaocheka, anaomba mara moja tu na kuanguka pamoja na maadui zake.

Kiini

Mstari wa ishirini ndio moyo unaotisha wa sura hii: "Lakini hakujua kwamba Bwana amemwacha." Si kwamba Samsoni alishindwa; ni kwamba hakutambua alipoachwa. Alidhani atajitikisa kama nyakati nyingine, na mwili wake ulikuwa umezoea nguvu ambazo hazikuwa zake kamwe. Hapa ndipo maandiko haya yanapotugusa mahali paenye maumivu: neema si mali tunayoshika mkononi, ni uwepo tunaoweza kuupoteza bila kelele yoyote. Nywele hazikuwa uchawi; zilikuwa alama ya nadhiri, na nadhiri ni uhusiano. Samsoni aliuza alama kwa sababu alikuwa ameshausahau uhusiano wenyewe. Na bado, Mungu anaposikia sala ya mtu kipofu, aliyevunjika, aliyejaa kisasi, anajibu. Hilo halikubaliani vizuri na hisia zetu za haki, na ndiyo maana ni neema.

Uzi wa Pamoja

Samsoni ni mwamuzi anayeokoa Israeli kwa kufa, si kwa kushinda akiwa hai. Hilo ni jambo la ajabu linalotukumbusha Mmoja mwingine, aliyeinua mikono yake si kwenye nguzo za hekalu la Dagoni bali kwenye mbao mbili za msalaba, ambaye pia alishindwa dhahiri mbele ya umati unaocheka, na ambaye pia aliwashinda maadui kupitia kifo chake mwenyewe. Lakini tofauti ni kubwa: Samsoni anaomba kisasi cha macho yake mawili, Yesu anaomba msamaha kwa wale wanaomsulubisha. Samsoni anaanguka pamoja na maadui, Yesu anafufuka bila wao. Wote wawili ni waamuzi walioinuliwa na Mungu, lakini mmoja anatuonyesha jinsi wokovu wa kibinadamu ulivyo mchafu, na mwingine anatuonyesha jinsi wokovu wa Mungu ulivyo safi.

Kioo

Samsoni haanguki kwa mshtuko mmoja mkubwa; anaanguka kwa maswali manne yaliyorudiwarudiwa. Delila hasukumi, anachosha. "Kila siku alisisitiza kwa bidii na maneno yake." Hii ndiyo jinsi tunavyopoteza vitu vya thamani sana: si kwa uamuzi mmoja mkubwa, bali kwa uchovu wa kupinga kila siku kile kinachotupenda vibaya. Mahusiano tunayojua yatatumaliza, ratiba tunayojua inatuchoma, tabia ndogo mtandaoni tunayojua inakula muda wetu wa maombi. Tunacheza na ukweli mara ya kwanza, ya pili, ya tatu, tukijiaminisha kwamba bado tuna udhibiti. Kisha siku moja tunajiinua na kugundua kwamba nguvu tuliyoifikiria kuwa yetu haiko tena. Leo, andika kwenye karatasi jina la swali moja ambalo umekuwa ukiulizwa mara kwa mara na moyo wako mwenyewe au na hali fulani, na uliambie Mungu ukweli kabla ya kulala.

Swali

Kwa nini Mungu anajibu sala ya Samsoni ya kisasi? Hakuna toba iliyoandikwa hapa, hakuna kuungama, ni ombi tu la nguvu moja zaidi kwa ajili ya macho mawili yaliyoibiwa. Tungependa Samsoni ambadiliishe moyo kwanza, kisha aombe. Lakini maandiko hayatupi hilo. Yanatupa mtu aliyevunjika ambaye, katika giza lake, anakumbuka jina ambalo hakulitaja tangu utotoni: "Bwana MUNGU." Labda hii ndiyo siri isiyofurahisha ya sura hii: Mungu wakati mwingine anafanya kazi kupitia sala zetu zisizo safi, kwa sababu ndizo pekee tunazoweza kusali tulipofika chini. Hilo halisamehe kisasi; linatuambia tu kwamba Mungu ni wa kweli zaidi kuliko theolojia yetu.

Wasomaji wa Kwanza

Waisraeli waliosikia hadithi hii walijua Gaza. Walijua Dagoni. Walijua utani wa uchungu wa kuwa taifa dogo kati ya himaya kubwa, wakidhihakiwa kila mavuno na maadui waliozidi kwa idadi na silaha. Kwao, hadithi ya Samsoni haikuwa hadithi ya kibinafsi ya mtu mmoja aliyepoteza njia; ilikuwa taswira ya taifa lao lenyewe, lililoitwa kuwa la Bwana, lililopewa nadhiri, lakini likilalamika mara kwa mara kwenye mapaja ya miungu ya kigeni. Walisikia katika Samsoni sauti yao wenyewe, na katika kuanguka kwa hekalu la Dagoni walisikia ahadi kwamba Mungu hajawaacha, hata pale wanapofikiri wamefikia mwisho.

Muktadha

Tuko mwishoni mwa kitabu cha Waamuzi, kipindi giza kabisa cha historia ya Israeli, ambapo "kila mtu alifanya yaliyokuwa sawa machoni pake mwenyewe." Wafilisti walikuwa na teknolojia ya chuma na miji mitano yenye nguvu pwani. Israeli walikuwa vijiji vilivyotawanyika milimani. Samsoni si jenerali wa jeshi; ni mwamuzi peke yake, mtu mmoja aliyepewa nguvu isiyo ya kawaida na Roho wa Bwana. Nadhiri ya Mnaziri, iliyotolewa kabla ya kuzaliwa kwake, ilikuwa na sheria tatu: hakuna mvinyo, hakuna kugusa maiti, hakuna wembe kichwani. Samsoni alikuwa amevunja mbili za kwanza mara nyingi; ya tatu ilikuwa alama ya mwisho ya kuwa wake. Bonde la Soreki lilikuwa mpakani mwa Israeli na Ufilisti, mahali pa kati, mahali pa migongano, mahali sahihi kabisa kwa Samsoni kukutana na mwisho wake.

Tafakari

Ni wapi maishani mwangu nimezoea nguvu ambayo si yangu, nikidhani nitajitikisa "kama nyakati nyingine"?

Ni swali gani limekuwa likiniulizwa mara nne, na niko karibu kiasi gani kutoa jibu ambalo litanigharimu kila kitu?