Waamuzi 2:6

Maandishi

Mstari huu ni wa kawaida kiasi cha kupita bila kutambuliwa: Yoshua anawaaga watu, na kila kabila, kila familia, kila mtu anaondoka kuelekea eneo lake la urithi. "Yoshua alipowaruhusu watu waende zao, wana wa Israeli kila mmoja akaenda mahali alipopewa, wakiwa na umiliki wa ardhi yao." Hakuna vita hapa, hakuna muujiza, hakuna sauti kutoka mbinguni. Ni tukio la kuagana baada ya kazi kubwa kukamilika. Lakini kumbuka mahali kilipowekwa kifungu hiki: mara tu baada ya Bokimu, mahali pa machozi, ambapo malaika wa Bwana amewashtaki kwa kuvunja agano. Msimuliaji anarudi nyuma kwa makusudi, kana kwamba anasema: ili uelewe machozi haya, lazima urudi kwenye siku ile ya kuagana iliyoonekana njema kabisa.

Kiini

Hapa tunaona jinsi baraka inavyoweza kuwa mahali pa hatari. Kila mtu anapata "umiliki wa ardhi yake", ahadi ya Mungu imetimia kwa mikono wazi. Lakini kutawanyika huku ndiko kunakoanza hadithi ya kusikitisha ya Waamuzi: taifa moja linakuwa koo zilizotengana, kila mmoja katika shamba lake, kila mmoja na majirani wake Wakanaani, kila mmoja mbali na sauti iliyowaunganisha. Mungu hatoi urithi ili watu wamsahau ndani yake, lakini ndivyo inavyotokea mara nyingi. Hatari kubwa kwa imani si jangwani; ni katika nchi inayotiririka maziwa na asali, pale ambapo mtu hahitaji tena kuomba mkate wa kila siku. Neema iliyopokelewa bila kumbukumbu inakuwa mali binafsi, na mali binafsi haina kumbukumbu ya mtoaji.

Uzi wa Pamoja

Kuna uzi unaopita kutoka mstari huu hadi kwa Kristo, na unapita kwenye neno "urithi". Israeli wanapewa nchi, lakini mstari wa saba unaonyesha udhaifu wake: watu wanamtumikia Bwana "wakati wa maisha ya Yoshua", si zaidi. Urithi unaoshikiliwa kwa kumbukumbu ya kizazi kimoja ni urithi unaoyeyuka. Waraka kwa Waebrania unalichukua jambo hili waziwazi: kama Yoshua angewapa pumziko la kweli, Mungu asingeahidi siku nyingine. Nchi ya Kanaani ilikuwa kivuli, si kitu chenyewe. Yesu, ambaye jina lake ni lile lile la Yoshua, anawaaga wanafunzi wake pia, lakini hawaachi wakiwa yatima; anawatuma akiwa pamoja nao hadi mwisho wa nyakati, na urithi anaotoa hauhifadhiwi katika mashamba bali mbinguni, mahali ambapo nondo haliharibu.

Kioo

Swali la mstari huu kwako ni rahisi na linauma: unakaa wapi sasa hivi kwa sababu Mungu alikupa, na umesahau lini kwamba alikupa? Nyumba uliyojenga kwa miaka kumi na mitano ya mkopo. Kazi uliyoipigania. Watoto waliokua na kuacha nyumba kuwa tulivu. Shamba, duka, cheo, afya. Hakuna kati ya haya kilicho kibaya; vyote ni "umiliki wa ardhi yao". Hatari si kwamba utaviabudu kwa magoti, bali kwamba utaacha kuvihesabu kama vilivyopokelewa. Ndipo Baali anapoingia, si kama sanamu bali kama hesabu: mvua, mavuno, usalama, vitu vinavyotegemea juhudi zangu tu. Leo, simama mlangoni mwa nyumba yako au pale unapofanyia kazi, taja kwa sauti kitu kimoja unachokiona, na sema wazi: "Hiki nimepewa, sikujipatia." Kisha nyamaza kwa dakika moja.

Muktadha

Tunaingia katika kipindi cha kabla ya ufalme, ambapo Israeli si taifa lenye mji mkuu, jeshi la kudumu, wala mfalme. Nchi iligawanywa kwa kura, kila kabila likipewa eneo lake, na kila kabila likiwa na jukumu la kumaliza kazi ya kuwaondoa wakazi wa eneo hilo. Hii ndiyo sababu kuagana kwa Yoshua ni hatua ya hatari: umoja wa kijeshi unavunjika na kuwa koo zilizotawanyika milimani, kila moja ikiwa jirani na vijiji vya Wakanaani walioishi hapo kwa karne nyingi. Wakanaani walikuwa na teknolojia, masoko, na dini iliyoahidi jambo la vitendo kabisa: mvua kwa wakati wake na ardhi yenye rutuba. Kwa mkulima mpya asiyejua udongo wa mahali hapo, Baali hakuwa dhambi ya kinadharia; alikuwa ushauri wa kilimo kutoka kwa jirani.

Mwangwi wa Maandiko

Mstari huu si mpya. Ni nakala ya karibu neno kwa neno ya mwisho wa Yoshua 24, pale Yoshua anapowaaga watu baada ya agano la Shekemu. Lakini mwangwi huu umebadilishwa mahali. Katika Yoshua, maneno haya ni hitimisho la ushindi; katika Waamuzi, yamewekwa baada ya machozi ya Bokimu, nayo yanakuwa mwanzo wa maelezo ya kuanguka. Msimuliaji anatumia maneno yale yale kusema jambo tofauti kabisa: ulichokiita mwisho mzuri kilikuwa mwanzo wa tatizo. Kuna pia mwangwi wa onyo la Musa katika Kumbukumbu la Torati 6, kwamba watakapokula na kushiba katika nyumba wasizozijenga, wajihadhari wasimsahau Bwana. Waamuzi 2:6 ndio utimilifu wa onyo hilo kwa kimya kabisa. Na "kila mmoja" wa mstari huu unarudi mwishoni mwa kitabu, pale kila mtu anapofanya lililo jema machoni pake mwenyewe.

Undani

Neno "umiliki" katika mstari huu linatokana na neno la Kiebrania nahalah, ambalo halimaanishi mali uliyonunua bali sehemu uliyogawiwa, fungu linalotoka kwa mtu mwingine na linalofungamana naye milele. Nahalah haikuuzwa kwa kudumu; iliyo yako ni yako kwa sababu Mungu aligawa, si kwa sababu wewe ulishinda. Hapo ndipo mzizi wa tatizo lote la Waamuzi unapojificha. Kizazi kinachofuata kinarithi ardhi lakini hakirithi nahalah, yaani hakirithi uhusiano uliofanya ardhi kuwa zawadi. Mstari wa kumi unaeleza kwa ukali: kizazi kingine "hakikumjua Bwana au kile alichokifanya." Walipata shamba bila hadithi. Na shamba lisilo na hadithi linakuwa shamba tu, nalo linauzwa kwa bei ya kwanza inayotolewa, hata kwa Baali.

Tafakari

Ni jambo gani maishani mwako ulilolipokea kama zawadi lakini sasa unalihesabu kama haki yako, na hilo limebadilishaje jinsi unavyoomba?

Kizazi kinachokuja nyuma yako kinajua hadithi gani kuhusu matendo ya Mungu katika familia yenu, na nani anayewaambia?