Luka 11:9

Maandiko Yenyewe

Baada ya kusimulia habari ya yule rafiki anayegonga mlango usiku wa manane hadi mwenye nyumba ainuke, Yesu anatoa hitimisho kwa amri tatu zinazofuatana: "Ombeni, nanyi mtapewa; tafuteni, nanyi mtapata, pigeni hodi nanyi mtafunguliwa." Ni sentensi moja fupi, lakini imejengwa kwa mdundo wa hatua tatu zinazopanda: kuomba kwa maneno, kutafuta kwa juhudi, na kugonga mlango uliofungwa. Kila tendo linafuatwa na ahadi isiyo na masharti yaliyotajwa. Na jambo la kushangaza ni kwamba vitenzi hivi viko katika hali ya kuendelea: siyo omba mara moja ukanyamaze, bali endelea kuomba, endelea kutafuta, endelea kugonga. Mstari huu unasimama kati ya mfano wa rafiki asiye na haya (mstari wa 5 hadi 8) na mfano wa baba anayempa mwanawe samaki badala ya nyoka (mstari wa 11 hadi 13).

Kiini cha Jambo

Maneno haya matatu hayakuzaliwa hapa. Yanabeba mwangwi wa sauti za zamani. Mungu alipowaambia Waisraeli waliokuwa uhamishoni Babeli kwamba watamtafuta na kumpata watakapomtafuta kwa moyo wao wote, alikuwa akizungumza na watu waliokata tamaa, wasioona mlango wowote wazi. Isaya naye aliwaita wenye kiu waje, wamtafute Bwana angali anapatikana. Yesu anachukua lugha hiyo ya agano na kuiweka mikononi mwa wanafunzi wake kama ahadi ya kila siku. Hapa ndipo kiini kilipo: Mungu wa Biblia si mlango uliofungwa unaohitaji kubembelezwa, bali ni Baba ambaye tabia yake ni kufungua. Ombi halibadilishi moyo wa Mungu; linalifungua la kwetu ili tuweze kupokea kile ambacho tayari yuko tayari kutoa, yaani, kama mstari wa 13 unavyofunua, Roho Mtakatifu mwenyewe.

Uzi Unaopita Katikati

Mstari huu unasimama kwenye njia ndefu ya Biblia inayoanzia kwa mlango uliofungwa. Baada ya Edeni, njia ya kurudi ilizuiwa; tangu hapo historia ya wokovu ni historia ya Mungu akifungua tena kile ambacho dhambi ilikifunga. Yesu anatamka ahadi hii akiwa njiani kuelekea Yerusalemu, mahali ambapo yeye mwenyewe atagonga mlango usiofunguliwa. Hapo ndipo uzi unakazwa: ahadi ya mstari wa tisa haitolewi na mwalimu aliyekaa salama nje ya mateso, bali na yule atakayeomba na kukataliwa ili sisi tupate kuombwa na kusikilizwa. Na ni vizuri kukumbuka kwamba Luka mwenyewe, baadaye katika kitabu chake, anazungumza juu ya mlango unaoweza kufungwa na watu wakasimama nje wakibisha bure. Ahadi hii si hakikisho la milele lisilojali wakati; ni mwaliko wa sasa, wakati mlango bado uko wazi.

Kioo

Kuna maombi uliyoacha. Si kwa sababu uliamua kuacha, bali kwa sababu kurudia jina lile lile kila asubuhi kulianza kukuchoma: ndoa inayokauka, mtoto aliyeondoka kanisani, kazi uliyoomba kwa miaka mitatu, mwili unaozidi kudhoofika. Ukimya ulikufundisha heshima ya uongo, ukadhani ni unyenyekevu kunyamaza. Lakini mfano unaotangulia mstari huu hauzungumzii unyenyekevu wa aina hiyo. Unamsifu mtu anayegonga bila aibu usiku wa manane hadi majirani waamke. Yesu hajui aibu ya kiroho tunayoijenga, ile inayosema nimeshamwomba Mungu mara nyingi mno. Anasema: endelea. Leo, chukua kipande cha karatasi, andika jina moja au ombi moja ulilolizika kwa sababu lilichelewa, kisha lisemee kwa sauti mbele za Mungu, hata kwa sentensi moja tu, na liweke mahali utakapoliona kesho asubuhi.

Swali

Lakini je, ni kweli kwamba kila aombaye hupokea? Tunajua watu walioomba kwa machozi na mlango haukufunguka. Tunamjua Yesu mwenyewe Gethsemane, akiomba kikombe kiondolewe, na kisichoondoka. Hapa ndipo mstari wa 13 unavyoingia, siyo kama kisingizio bali kama ufunuo: ahadi ya mwisho ni kwamba Baba "atawapa Roho Mtakatifu hao wamuombao." Mungu haahidi kutupa kila kitu tunachoomba; anaahidi kujitoa mwenyewe. Hiyo si faraja nyepesi. Mtu aliyefiwa na mtoto hataridhika haraka na jibu hilo, wala hapaswi kulazimishwa kuridhika. Lakini ni jibu la kweli zaidi kuliko kuahidi kwamba Mungu ni mashine ya matakwa. Mlango unafunguliwa; lakini anayesimama pale mlangoni ni Mungu, siyo kile tulichokitarajia.

Mazingira

Yesu yuko safarini, katikati ya ile sehemu ndefu ya Luka ambapo anaelekea Yerusalemu akifundisha njiani. Mfano anaoutumia ulikuwa wa kawaida sana kwa wasikilizaji wake: nyumba ya kijiji yenye chumba kimoja, familia nzima ikilala pamoja sakafuni, mlango umefungwa kwa pingo la mbao ambalo kulitoa kungewaamsha wote. Mkate ulioka asubuhi, na kila mtu alijua nani ana mkate uliobaki. Kukosa kumkaribisha mgeni aliyewasili usiku haikuwa kosa dogo la adabu; ilikuwa aibu kwa kijiji kizima. Ndiyo maana mtu anathubutu kugonga. Katika ulimwengu huo, maombi hayakuwa jambo la faragha tu; yalikuwa tendo la mtu anayeamini kuwa ana haki ya kubishwa hodi mlangoni pa Mungu.

Undani

Angalia vitenzi vitatu vya ahadi: mtapewa, mtapata, mtafunguliwa. Viwili kati ya hivyo havina mtendaji aliyetajwa. Nani atakupa? Nani atakufungulia? Yesu haitaji jina, na huo ni ukimya wa makusudi, njia ya heshima ya Kiyahudi ya kumtaja Mungu bila kulitamka jina lake. Lakini athari yake ni kubwa zaidi: mkazo haupo kwenye mlango, haupo kwenye nguvu ya kugonga kwako, haupo hata kwenye uthabiti wako. Upo kwa yule asiyeonekana anayesimama upande mwingine wa mlango na kuuvuta ufunguke. Tofauti na yule rafiki wa mstari wa 7 anayelalamika "usinitaabishe," huyu hajalalamika. Anasubiri kugongwa. Na mstari wa 10 unarudia yote kwa neno moja zito: "kila mtu."

Tafakari

Ni ombi gani uliloliacha kimya kimya, na ni nini hasa kilichokufanya uache, uchovu au aibu?

Kama jibu la mwisho la Mungu kwa maombi yako ni kujitoa mwenyewe kwa njia ya Roho Mtakatifu, je, hilo linabadilishaje jinsi utakavyoomba kesho asubuhi?