Luka 11:2

Maandiko

Yesu anamaliza kuomba mahali fulani, na mmoja wa wanafunzi anamwomba jambo dogo lakini kubwa: "Bwana, tufundishe sisi kuomba." Jibu lake si somo juu ya sala bali maneno halisi ya kusemwa: "Baba, Jina lako litakazwe. Ufalme wako uje." Mstari mmoja, anwani moja, maombi mawili. Hakuna utangulizi mrefu, hakuna sifa zilizonyooshwa kama ilivyokuwa desturi ya sala za hekaluni; mara moja mdomo unafunguliwa kwa neno la familia, kisha moyo unaelekezwa kwa jina la Mungu na kwa ufalme wake. Kabla hujaomba chochote kwa ajili yako, unaombea kwamba Mungu awe Mungu hadharani, na kwamba utawala wake ufike hapa.

Kiini

Neno "Baba" ndilo linalobeba kila kitu. Yesu haanzi kwa "Bwana wa majeshi" wala "Mfalme wa milele," bali anatoa kwa wanafunzi wake neno lile lile alilotumia yeye mwenyewe katika sala zake: Abba. Hili si uhuru wa kidini tuliojichukulia; ni kitu alichokabidhi. Mwana anawaingiza wengine katika uhusiano wake. Hapo ndipo sala ya Kikristo inatofautiana na dini nyingine zote: haianzi kwa umbali unaopaswa kuvukwa, bali kwa ukaribu uliokwisha kutolewa. Na maombi mawili ya kwanza yanaonyesha kuwa ukaribu huu hauzai ubinafsi. Unapomwita Baba, unaombea kwanza heshima ya jina lake na kuja kwa ufalme wake, yaani unajiweka upande wa kusudi lake badala ya kumvuta Mungu upande wa kusudi lako. Neema na utii vinakutana katika sentensi moja fupi.

Uzi wa Pamoja

Maombi haya mawili si mageni; ni sauti ya Agano la Kale ikipata mdomo mpya. Kupitia Ezekieli, Mungu aliahidi kwamba angelitakasa jina lake kuu lililotiwa unajisi kati ya mataifa, si kwa sababu ya ustahili wa Israeli bali kwa ajili yake mwenyewe. Na manabii walitazamia utawala ambao hautaondolewa. Kinachoshangaza ni kwamba Yesu anawapa wanafunzi maneno haya katikati ya safari yake kuelekea Yerusalemu, mahali ambapo jina litatakaswa na ufalme utakuja kwa njia isiyotegemewa na yeyote: msalaba. Katika sura hii hii anasema, "kama natoa mapepo kwa kidole cha Mungu, basi uflame wa Mungu umewajia." Ufalme tunaouombea umekwisha kuingia ndani yake. Tunapoomba "Ufalme wako uje," hatuombi kitu kisichojulikana; tunaomba kwamba kile kilichoanza katika Yesu kikamilike.

Kioo

Angalia jinsi unavyoanza sala zako kwa kawaida. Mara nyingi mstari wa kwanza ni orodha: afya, kazi, mtoto anayekwenda njia mbaya, deni linalokaribia. Hakuna ubaya katika mambo hayo, na Yesu mwenyewe anaendelea kwa mkate na msamaha. Lakini mpangilio ni dawa. Unapoanza na "Baba," unakiri kwamba hustahili kusikilizwa kwa sababu ya bidii yako, na unapoendelea na jina lake na ufalme wake, unaondolewa kwenye nafasi ya kuwa kitovu cha ulimwengu wako mwenyewe. Hiyo inauma hasa pale unapotaka Mungu asuluhishe mgogoro wa ofisini kwa faida yako, au atetee heshima yako mbele ya jamaa waliokuumiza. Sala hii inakuuliza: je, unataka jina lake litukuzwe hata kama heshima yako itabaki chini? Leo, nenda mahali pa faragha kwa dakika tano, sema kwa sauti neno "Baba," kisha omba maombi mawili haya pekee, na nyamaza bila kuongeza hata ombi moja lako.

Maandiko Mengine

Mstari huu unapata mwangwi wake wa karibu zaidi mwishoni mwa fungu hili, pale Yesu anapouliza, "je si zaidi sana Baba yenu wa mbinguni kwamba atawapa Roho Mtakatifu hao wamuombao?" Anwani "Baba" iliyotolewa mwanzoni inathibitishwa mwishoni kwa ahadi: zawadi kuu ya Baba si vitu, ni uwepo wake mwenyewe. Linganisha pia na maneno ya Yesu kwa yule mwanamke aliyeita heri tumbo lililomzaa: "wamebarikiwa wale wasikio neno la Mungu na kulitunza." Ukaribu na Mungu haupatikani kwa uzao au damu, bali kwa kupokea neno la Mwana. Sala hii, basi, ni mlango wa familia mpya iliyozaliwa si kwa ukoo bali kwa neema.

Swali

Kama ufalme umekwisha kuja katika Yesu, kwa nini bado tunaomba uje? Na kwa nini, baada ya karne ishirini za sala hii, jina la Mungu bado linachafuliwa, mara nyingi na sisi wenyewe tunaoliitia? Hakuna jibu rahisi hapa. Yesu hakutuahidi kwamba sala hii itatimizwa haraka; alitupa maneno ya kuomba, si ratiba. Tunaishi katikati, mahali ambapo ufalme umeingia kama mwanga chini ya mlango lakini chumba bado kina giza. Hatari ni kuacha kuomba kwa kuchoka, au kujidanganya kwamba kila kitu tayari ni sawa. Sala hii inatuzuia kufanya mawili hayo. Inatushika tukiwa wenye kiu, tukikiri kwamba dunia hii bado si kama Mungu alivyoikusudia, na kwamba hatuwezi kuiponya sisi wenyewe.

Muktadha

Yesu yuko safarini kuelekea Yerusalemu, na Luka anaendelea kutuonyesha mambo ambayo yatamgharimu maisha. Katika ulimwengu wa Kiyahudi wa wakati huo, kila kundi la kiroho lilikuwa na sala yake ya kitambulisho; wanafunzi wa Yohana Mbatizaji walikuwa na yao, na ombi la mwanafunzi linaonyesha hamu ya kujua, "sisi ni akina nani?" Sala za sinagogi za wakati ule zilianza kwa maneno makubwa ya utukufu, na moja kati yazo ilisali kwamba jina kuu litakaswe na ufalme uje, kwa hiyo maneno ya Yesu yalisikika kuwa ya kawaida na ya kushtua kwa wakati mmoja: anafupisha, anaondoa mapambo, na anaweka mbele neno la nyumbani, "Baba." Zaidi ya hayo, chini ya utawala wa Roma, kuomba ufalme mwingine uje hakukuwa jambo la kidini tu; lilikuwa neno lenye uzito wa kisiasa, lililomtambulisha mtu kama anayesubiri Mfalme mwingine.

Tafakari

Ni jambo gani ninalotaka Mungu afanye ambalo, kwa kweli, lingeinua jina langu zaidi ya lake?

Ikiwa "Baba" ni neno nililokabidhiwa na Mwana, ni nini kinachobadilika katika namna ninavyomkaribia Mungu ninapokuwa nimeshindwa?