Mathayo 24:14

Maandiko

Katikati ya orodha ya majanga, vita, usaliti na upendo unaopoa, Yesu anaingiza sentensi moja inayogeuza mwelekeo wa yote: "Hii Injili ya ufalme itahubiriwa katika ulimwengu mzima kama ushuhuda kwa mataifa yote. Na ndipo ule mwisho utafika." Baada ya kutaja mambo yanayovunja moyo, anataja jambo moja linalosonga mbele bila kuzuiliwa: habari njema ya utawala wa Mungu ikisafiri hadi kwenye kila kabila la dunia. Na kisha, kama nukta mwishoni mwa sentensi ndefu ya historia, mwisho unafika. Si tangazo la tarehe; ni tangazo la kazi inayopaswa kukamilika kabla ya pazia kushuka.

Kiini cha Ujumbe

Neno "ushuhuda" hapa ni la kimahakama; Injili haitolewi tu kama mwaliko, bali kama ushahidi unaowekwa mbele ya mataifa, ambao wanapaswa kuujibu. Hii inarudisha sauti ya Danieli 7, ambapo Mwana wa Adamu anapewa "mamlaka na utukufu na ufalme, ili watu wa kabila zote wamtumikie." Mathayo anachukua ndoto ile na kusema: hivi ndivyo inavyotimia, si kwa upanga wa jeshi, bali kwa mahubiri ya wanafunzi wanaochukiwa na kusalitiwa. Zaidi ya hapo, ahadi ya kale kwa Abrahamu kwamba mataifa yote yatabarikiwa haikufa; inatembea sasa kwa miguu ya wajumbe wanyonge. Kwa hiyo mistari inayozunguka, ile ya hofu na machafuko, haipingani na huu; inaonyesha mazingira halisi ambamo ufalme unasonga mbele. Mungu hasubiri dunia itulie ili aokoe; anaokoa ndani ya dunia isiyotulia.

Uzi Unaounganisha

Sentensi hii haisimami peke yake ndani ya Mathayo. Injili hii inaanza na Yesu akiwa mtoto anayetembelewa na wataalamu wa nyota kutoka mashariki, watu wa mataifa wakija kumsujudia kabla Israeli haijamtambua, na inaisha na yule yule akiwaagiza wanafunzi wake kwenda kuwafanya wanafunzi mataifa yote. Kile kinachotabiriwa hapa katika mlima wa Mizeituni kinakuwa amri katika mlima wa Galilaya. Unabii unageuka kuwa utume. Hii ni muhimu kwa sababu inaondoa uwezekano wa kukaa tu tukisubiri: kile Mungu amesema kitatokea ndicho hasa alichoweka mikononi mwa kanisa lake. Na nyuma zaidi, tunasikia mwangwi wa Babeli iliyotawanya lugha; sasa lugha zilezile zinakusanywa tena kumzunguka Kristo mmoja. Ufunuo unaonyesha mwisho wa uzi huu: umati kutoka kila kabila na lugha ukisimama mbele ya Mwana-Kondoo. Mstari huu ndio daraja kati ya ahadi na utimilifu.

Kioo

Kuna kishawishi cha kufuatilia habari za vita na matetemeko kwa hamu kubwa kuliko tunavyofuatilia kazi tuliyopewa. Simu mkononi, tunameza taarifa za maafa, tunahesabu dalili, tunajadili nani ni yule "chukizo la uharibifu", huku jirani yetu wa miaka kumi bado hajawahi kusikia kutoka kinywani mwetu kwa nini Yesu ni muhimu kwetu. Yesu anasema kinyume: dalili pekee anayotupa kama kazi yetu ni ushuhuda. Na mstari wa kumi na mbili unatuchoma zaidi, kwamba "upendo wa wengi utapoa." Upendo unaopoa hauonekani kama uasi; unaonekana kama uchovu, kama kutokujali wale wa nyumbani, kama kuhesabu makosa ya ndugu badala ya kuwabeba. Leo, kabla jua halijazama, andika jina la mtu mmoja anayekuzunguka ambaye hamjui Kristo, kisha useme jina lake kwa sauti mbele za Mungu na umwombe akupe nafasi moja ya wazi ya kuzungumza naye wiki hii.

Swali Gumu

Je, hii tayari imetimia? Paulo aliandika kwamba Injili ilikuwa imehubiriwa katika viumbe vyote chini ya mbingu, na hilo lilikuwa miaka thelathini tu baada ya maneno haya. Lakini bado kuna makabila mengi ambayo hayana hata mstari mmoja wa Maandiko katika lugha yao. Na Yesu mwenyewe anaongeza tatizo katika mstari wa thelathini na nne: "kizazi hiki hakitapita, hadi mambo yote haya yatakuwa yametokea." Wengi husuluhisha hili kwa haraka kwa kutenganisha kabisa uharibifu wa hekalu na mwisho wa dunia. Lakini maandishi hayaruhusu usafi huo; yamefumwa pamoja kwa makusudi. Nadhani ni bora kukubali kwamba unabii una tabaka mbili, tukio la mwaka sabini likiwa kivuli cha kile kikubwa zaidi. Na Yesu mwenyewe anakata mzizi wa hesabu zetu zote katika mstari wa thelathini na sita: hata Mwana hajui siku ile. Tunaachwa na kazi, si na kalenda.

Wasomaji wa Kwanza

Mathayo aliandika kwa jamii ya Wayahudi waliomwamini Yesu, watu waliokuwa wakisukumwa nje ya masinagogi yao, wakiitwa wasaliti na ndugu zao wa damu, na wakiwa kikundi kidogo kisichoonekana ndani ya himaya kubwa ya Roma. Kwao, maneno "mtachukiwa na mataifa yote" hayakuwa unabii wa mbali; yalikuwa maelezo ya wiki iliyopita. Halafu ndani ya hiyo hiyo hotuba wanasikia kwamba mataifa yale yale yatapokea ushuhuda. Yaani, wale wanaowatesa ndio walengwa wa habari njema. Hilo lilikuwa gumu na tamu kwa wakati mmoja. Kwa kikundi kilichoonekana kama mabaki yanayofifia, mstari huu ulikuwa tangazo kwamba historia haiendeshwi na Kaisari wala na sinagogi, bali na neno linalosafiri.

Mazingira

Ni siku chache kabla ya kifo chake, wiki ya Pasaka. Yesu ametoka hekaluni kwa mara ya mwisho baada ya mabishano makali na viongozi, na wanafunzi, kama watalii wa kijijini, wanamwonyesha ukubwa wa mawe ya jengo la Herode, moja ya maajabu ya ulimwengu wa wakati ule. Anajibu kwamba hakuna jiwe litakalobaki juu ya lingine. Kisha wanakaa Mlima wa Mizeituni, mahali ambapo unaliona hekalu likiwa mbele yako kama picha, na hapo ndipo wanauliza swali lao la faragha. Kwa Myahudi, hekalu lilikuwa kitovu cha dunia; kuanguka kwake kulimaanisha mwisho wa mpangilio wote wa mambo. Kwa hiyo swali lao linachanganya mambo mawili, uharibifu na mwisho wa ulimwengu, na jibu la Yesu linaheshimu mchanganyiko huo badala ya kuutenganisha.

Maswali ya Kutafakari

Ni kwa namna gani hasa maisha yangu ni "ushuhuda" kwa watu wasiomjua Kristo, na si tu maoni mazuri juu yake?

Ninapokutana na habari za vita, njaa na machafuko, moyo wangu unaelekea wapi kwanza: kwenye hofu, kwenye udadisi wa dalili, au kwenye kazi niliyokabidhiwa?