Mathayo 24

Maandiko

Wanafunzi wanamwonesha Yesu majengo ya hekalu, kazi ya mawe iliyochukua miongo kujengwa, naye anajibu kwa sentensi inayovunja pumzi: "hakuna jiwe litalobaki juu ya lingine bila kubomolewa." Wakiwa wameketi Mlima wa Mizeituni, wanamwuliza kwa faragha ni lini mambo hayo yatatokea na dalili ya kuja kwake itakuwa nini. Jibu lake ni hotuba ndefu: walaghai watakaojiita Kristo, vita, njaa, matetemeko, mateso, chuki, upendo unaopoa, Injili inayohubiriwa kwa mataifa yote, chukizo la uharibifu, dhiki kuu, kisha kuja kwa Mwana wa Adamu kama radi inayomulika anga lote. Anamalizia si kwa ratiba bali kwa wito: kesheni, kwa kuwa hamjui siku wala saa, na mtumishi mwaminifu ndiye anayekutwa akiwalisha wenzake wakati bwana wake arudipo.

Kiini

Ni rahisi kusoma Matayo 24 kama ramani ya matukio ya mwisho. Lakini sikiliza kiini chake: kila kitu hapa kinazunguka mtu mmoja. Wadanganyifu watasema "Mimi ndiye Kristo"; wanafunzi watachukiwa "kwa sababu ya jina langu"; mbingu na nchi zitapita, "lakini maneno yangu hayatapita kamwe." Hekalu, mahali ambapo Mungu alikaa kati ya watu wake, linaanguka; na kinachosimama mahali pake si jengo jingine bali Yesu mwenyewe, ambaye maneno yake yanadumu zaidi ya mawe na anga. Hiyo ndiyo habari njema iliyofichwa ndani ya maonyo makali: historia haielekei kwenye machafuko yasiyo na mwisho, wala kwenye ushindi wa uovu, bali kwenye kufika kwa Mwana wa Adamu kwa utukufu. Wokovu hapa hauitwi kuepuka dhiki, bali kuvumilia ndani yake: "atakaye vumilia mpaka mwisho, ataokolewa." Neema inashikilia, nasi tunashikilia kwa sababu yeye anashikilia.

Uzi Mkuu

Kuanguka kwa hekalu si ajali ya kihistoria tu; ni hatua katika mpango wa ukombozi. Tangu Sinai, Mungu alikaa kati ya watu wake katika hema na baadaye jengo la mawe. Yesu tayari amejiita mkuu kuliko hekalu, na mwili wake ndio hekalu litakalobomolewa na kuinuliwa siku ya tatu. Hivyo maneno yake hapa si kisasi bali ni tangazo: mahali pa kukutana na Mungu panahama kutoka jengo kwenda kwa Mwana. Na sura hii inakopa lugha ya Danieli, aliyemwona mmoja kama Mwana wa Adamu akija katika mawingu na kupewa ufalme usio na mwisho. Yesu anachukua maono hayo na kuyaweka juu yake mwenyewe. Yule anayesulubiwa wiki moja baadaye ndiye yule yule atakayetuma malaika "kutoka pande nne za dunia." Msalaba na utukufu ni mikono miwili ya mkono mmoja.

Kioo

Sehemu kali zaidi ya sura hii kwangu si matetemeko wala nyota zinazoanguka. Ni sentensi hii: "uovu utaongezeka, upendo wa wengi utapoa." Upendo hauzimwi mara moja; unapoa taratibu, kama chai iliyosahauliwa mezani. Unapoa unapochoka kumsamehe mwenzi wako kwa jambo lile lile; unapoacha kumpigia simu ndugu aliyekukwaza; unapojifunza kutosoma habari za wanaoteseka kwa sababu imekuwa nyingi mno. Hatari kubwa kwa wengi wetu si kudanganywa na Kristo wa uongo bali kuwa mtumishi anayejisemea moyoni, "Bwana wangu amekawia," kisha kuishi kana kwamba hakuna anayerudi. Mtumishi mwaminifu katika mfano huu hafanyi lolote la kishujaa; anawapa wenzake "chakula kwa wakati unaofaa." Leo, chagua jina moja la mtu ambaye upendo wako kwake umepoa, mpigie simu au mtumie ujumbe sasa, na umwulize swali moja halisi kuhusu hali yake.

Swali

"Kizazi hiki hakitapita, hadi mambo yote haya yatakuwa yametokea." Karne ishirini zimepita. Je, Yesu alikosea? Sehemu kubwa ya jibu iko wazi: hekalu lilianguka mwaka 70 B.K., kizazi kile kile kilichomsikia akisema, na lugha ya jua kutiwa giza na nyota kuanguka ilikuwa lugha ya kawaida ya manabii kuelezea kuanguka kwa mamlaka. Lakini sehemu nyingine haikamiliki hivyo; bado tunasubiri. Na Yesu mwenyewe anaweka kikomo kisicho cha kawaida: "hakuna mtu ajuaye, hata malaika wa mbinguni, wala Mwana, bali Baba peke yake." Mwana wa Mungu, akiwa mwanadamu kweli, anakubali kutojua. Siwezi kulainisha hilo. Lakini naona hapa jambo moja: aliyekataa kujua saa anatuita tusijifanye tunajua. Ujinga wetu kuhusu tarehe ni sehemu ya mwaliko wa kukesha.

Muktadha

Ni siku za mwisho za wiki ya mateso. Yesu ametoka tu hekaluni baada ya migogoro mikali na viongozi, na amelitangazia Yerusalemu ole. Hekalu la Herode lilikuwa ajabu ya ulimwengu: mawe makubwa, dhahabu iking'aa juani, kitovu cha uchumi, utambulisho na matumaini ya taifa lililokaliwa na Rumi. Kusema litabomolewa kulikuwa ni kugusa moyo wa kila kitu walichokiamini. Mlima wa Mizeituni, ambako wanakaa, unaliangalia hekalu moja kwa moja; ni pia mahali ambapo Zekaria alisema Bwana atasimama siku ya mwisho. Wanafunzi wanauliza kwa faragha, kama watu wanaohofia kitu kikubwa. Na onyo la kukimbilia milimani lilikuwa halisi kabisa: miaka arobaini baadaye, majeshi ya Rumi yaliuzingira mji, na walioamini maneno haya walitoroka.

Maandiko Yanayohusiana

Danieli 7 ndiyo chemchemi ya msemo "Mwana wa Adamu akija katika mawingu." Pale, mtu huyu anakuja mbele ya Mzee wa Siku na kupewa mamlaka juu ya mataifa yote. Yesu anaposema watu "watamwona Mwana wa Adamu akija," hajiiti tu mwanadamu; anadai kiti cha enzi cha Danieli. Pili, kumbukumbu ya Nuhu katika Mwanzo 6 hadi 7 inabeba uzito wa onyo hapa: watu "walikuwa wakila na kunywa, wakioa na kuolewa" si katika uovu wa kutisha bali katika kawaida isiyojali. Hukumu haikuja kwa sababu waliikataa kwa hasira, bali kwa sababu hawakuiona ikija. Safina ilikuwa pale machoni pao, ikijengwa kwa miaka.

Tafakari

Ni wapi katika maisha yangu upendo umepoa bila mimi kuamua kuuzima, na ninatambuaje hilo?

Kama Bwana angerudi wiki hii, angenikuta nikilisha nani?