Nehemia 1

Habari Iliyofika Sushani

Ni mwezi wa Kisleu, majira ya baridi katika mji mkuu wa Sushani. Ndani ya kasri, harufu ya divai na manukato; nje, upepo wa jangwa. Nehemia anasikia kwamba wageni wamefika kutoka Yuda, na kati yao ndugu yake Hanani. Anawakaribisha, anawaandalia, na kisha anauliza swali ambalo bila shaka alikuwa akilibeba miezi mingi: habari za wale waliopona, na habari za Yerusalemu. Jibu linakuja bila upole: "wapo katika shida kubwa na aibu kwa sababu ukuta wa Yerusalemu umebomolewa na milango yake imeteketezwa kwa moto." Na hapo, mtu mwenye cheo katika ikulu ya mfalme mkubwa duniani anaanguka chini na kulia.

Maandiko Yenyewe

Nehemia, mnyweshaji wa mfalme wa Uajemi, anapata taarifa kwamba wale waliorudi Yerusalemu wanaishi katika hali ya fedheha, kuta zimebomoka na malango yamechomwa. Habari hiyo inamvunja: analia, anaomboleza, anafunga na kuomba kwa siku nyingi. Sala yake inaanza kwa kumtukuza Mungu anayeshika agano, inaendelea kwa kuungama dhambi za taifa na dhambi zake mwenyewe, inamkumbusha Mungu ahadi aliyompa Musa kuhusu kukusanya waliotawanyika, na inaishia kwa ombi dogo lakini la hatari: nipe fanaka na rehema mbele ya mtu huyu.

Kiini

Sala hii inatufundisha jinsi Mungu anavyoeleweka. Nehemia hamsihi Mungu kwa kutaja mahitaji yake kwanza; anamtaja kwa jina lake la agano, "Mungu uliye mkuu na kushangaza, unayetimiza agano na upendo wa kudumu." Kisha anafanya kitu ambacho tunakwepa: anaungama. Hasemi "wao walitenda dhambi," bali "tumefanya dhambi." Anajiweka ndani ya hatia ya taifa lake, ikiwemo nyumba ya baba yake mwenyewe. Hii ni theolojia ya kina: ukuta uliobomoka si ajali ya kihistoria, ni matunda ya uasi. Lakini Nehemia hakomea hapo. Anasimama juu ya neno la Mungu, "mkirudi kwangu… nitawakusanya," na anadai kwamba Mungu awe mwaminifu kwa ahadi yake mwenyewe. Neema haitokani na hali nzuri ya mwombaji; inatokana na tabia ya Mungu.

Uzi Unaopita

Yerusalemu iliyobomoka ni mwili wa ahadi uliojeruhiwa. Wale waliorudi kutoka utumwani walidhani kwamba kurudi ndio mwisho wa hadithi, kumbe kurudi kulikuwa mwanzo wa kilio kipya. Kuta zilizoanguka zinaonyesha kwamba wokovu wa kweli hauhusu mawe tu, unahusu mioyo. Ndiyo maana Mungu aliahidi mahali "nilipopachagua ili kulifanya jina langu" pakae. Jina lake, sio ukuu wa taifa, ni kiini cha ahadi. Katika Kristo, jina hilo linakaa kati yetu kwa njia ambayo hakuna ukuta unaweza kuizuia; yeye mwenyewe anakuwa Hekalu, na maombolezo yake juu ya Yerusalemu yanabeba huzuni ya Nehemia na kuipeleka mbali zaidi. Nehemia analia kwa mji uliobomoka; Kristo analia kwa watu wanaokataa kukusanywa. Wote wawili wanaomba kwa ajili ya taifa lisilo na haki ya kuombewa.

Kioo

Ni rahisi kupata habari mbaya na kuendelea na siku yako. Ndugu anayeteseka, kanisa linalogawanyika, kijana anayeteleza, taarifa kutoka kwa mtu aliyeona kwa macho yake. Tunasikiliza, tunasema "pole sana," tunarudi kwenye kazi. Nehemia hakuweza. Alikaa chini na kulia, na kilio kikawa kufunga, na kufunga kikawa maombi ya siku nyingi. Swali linalotuchoma ni hili: ni nini kilichokufa ndani yetu kwamba habari za uharibifu hazitusumbui usingizi? Na kuna upande wa pili. Nehemia hakuomba kwa ajili ya wengine tu; aliungama dhambi zake mwenyewe kwanza. Ni rahisi kubeba mzigo wa kanisa au familia kama shujaa wa nje. Ni gumu kukubali kwamba wewe pia ni sehemu ya tatizo unaloliombea.

Muktadha

Mwaka wa ishirini wa Artashasta, karibu 445 kabla ya Kristo. Karibu karne moja imepita tangu kundi la kwanza kurudi kutoka Babeli, na miaka kumi na tatu tangu Ezra kufika Yerusalemu. Uajemi ni himaya kubwa, na Sushani ni moja ya makao ya mfalme. Nehemia ni "mnyweshaji wa mfalme," cheo ambacho hakikuwa cha mtumishi wa kawaida; ni mtu anayeaminiwa na maisha ya mfalme mwenyewe, anayesimama karibu, anayeona siasa za ikulu kwa ndani. Anaishi katika starehe wakati watu wake wanaishi katika fedheha. Na katika himaya hiyo, kuomba mfalme kubadili sera yake kuhusu ujenzi wa ukuta katika mkoa wa mbali si ombi dogo; ni kuweka shingo yako mahali ambapo upanga unaweza kufikia.

Mtu Mkuu wa Hadithi

Nehemia anaonekana kwanza kama mtu wa vitendo, mwenye mipango, mjenzi. Lakini sura hii inatuonyesha chemchemi yake: ni mtu wa maombi kabla ya kuwa mtu wa mawe na chokaa. Anajua Maandiko ya Musa vizuri kiasi cha kuyanukuu katika sala. Anajua siasa vizuri kiasi cha kuelewa hatari. Na anajua Mungu vizuri kiasi cha kuomba kwa siku nyingi bila kukimbilia hatua za haraka. Kifungu cha mwisho ni cha kushangaza kwa unyenyekevu wake: anamwita mfalme mkuu wa Uajemi "mtu huyu." Mbele ya Mungu wa mbinguni, hata Artashasta ni mtu tu. Hapo tunaona moyo wa Nehemia: hofu yake ya Mungu ilikuwa kubwa zaidi kuliko hofu yake ya mfalme, na hiyo ndiyo iliyompa ujasiri.

Kwa Kutafakari

Habari gani ya uharibifu umeisikia hivi karibuni na kuipitisha bila kusimama? Ingekuwaje kama ungeisimamia kwa maombi kwa siku nyingi kama Nehemia?

Katika hali ile unayoiombea sasa, ni sehemu gani yako mwenyewe unayohitaji kuungama kabla ya kuomba Mungu abadili wengine?