Nehemia 6:3

Andiko Lenyewe

Maadui wa Nehemia wanamwalika kwa sauti ya kirafiki: tukutane katika tambarare ya Ono, mahali fulani nje ya Yerusalemu, mbali na ukuta na mbali na mashahidi. Mwaliko unasikika kama diplomasia, lakini andiko linavua kinyago mara moja: "walitaka kunidhuru." Nehemia harudishi matusi wala hajibu kwa ghadhabu. Anatuma wajumbe wake wenyewe na sentensi fupi, tulivu, isiyo na mjadala: "Ninafanya kazi kubwa na siwezi kushuka." Kisha anaongeza swali ambalo linafunga mlango kwa heshima lakini kwa nguvu: kwa nini kazi isimame ili tu mimi niteremke nije kwenu? Hakuna maelezo marefu, hakuna kujitetea, hakuna kuomba radhi kwa kukataa. Ni jibu la mtu anayejua hasa anasimama wapi na kwa nini yuko hapo.

Kiini

Andiko hili linazungumza juu ya kitu ambacho tunakikwepa mara nyingi: wito wa Mungu unahitaji mipaka. Nehemia hajibu kwa sababu ni mkaidi, bali kwa sababu amepewa kazi na Mungu, na kazi hiyo ina uzito unaozidi haja yake ya kuonekana mtu mwema, mwenye ushirikiano, anayepatikana kila wakati. Neno analotumia, "kazi kubwa," halimaanishi kwamba yeye ni mkubwa; linamaanisha kwamba kazi ni ya Mungu, nayo haiwezi kusimama kwa ajili ya mazungumzo yasiyo na lengo. Hapa tunaona kitu kuhusu jinsi Mungu anavyofanya kazi kati yetu: anatoa wito maalum, wenye mahali na wakati, na uaminifu kwa wito huo mara nyingi unaonekana kama ukataaji wa mambo mengine mazuri. Neema haitufanyi kuwa watu wanaokubali kila ombi; inatupa uhuru wa kusema hapana bila hatia.

Uzi wa Pamoja

Ukuta wa Yerusalemu si matofali tu. Ni ishara kwamba Mungu hajalitupa taifa lake, kwamba mahali pake pa makao kati ya watu bado pana maana baada ya uhamisho. Kwa hiyo kila jaribio la kusimamisha ujenzi ni jaribio la kuvunja ahadi. Nehemia anasimama juu ya ukuta akilinda jambo kubwa kuliko usalama wake binafsi. Karne nyingi baadaye, Mwana wa Mungu anaelekeza uso wake Yerusalemu akijua kinachomngoja huko, naye pia anakataa kila mwaliko wa kugeuka: jangwani, na hatimaye pale msalabani, ambapo waliomzunguka walimsihi ashuke. Hakushuka. Uaminifu wa Nehemia ni kivuli chepesi cha uaminifu huo mkamilifu. Tunapokataa kushuka kutoka kwenye kazi tuliyopewa, hatujijengei sifa; tunafuata nyayo za yule aliyemaliza kazi yake hadi mwisho.

Kioo

Ukweli unaouma ni huu: mara nyingi hatushuki kwa sababu tumeshawishiwa, bali kwa sababu tunaogopa kuitwa wenye kiburi. Simu inaita saa tano usiku na unajibu, ingawa ulijua haikuwa lazima. Mtu wa kanisa anakuomba uongoze kamati nyingine, nawe unakubali huku ukijua watoto wako hawajaona uso wako kwa wiki mbili. Mwaliko wa tambarare ya Ono siku hizi unakuja ukiwa umevikwa maneno matamu: "tuzungumze tu," "ni dakika tano," "usiwe mtu wa kujitenga." Na wewe unashuka, tena na tena, kisha unajiuliza kwa nini kazi ambayo Mungu alikuita kuifanya haijasonga mbele kwa miaka. Nehemia hakuomba radhi kwa kukataa. Hakutoa maelezo marefu. Aliyajua maagizo yake.

Leo, kabla hujalala: chagua ombi moja lililo mezani kwako sasa ambalo unajua halitoki kwa Mungu, kisha tuma ujumbe mfupi wa kukataa, ukiandika hapana wazi bila kuomba radhi na bila kutoa sababu ndefu.

Mazingira

Tuko mwaka 445 hivi kabla ya Kristo. Nehemia ameachishwa kwa muda huduma yake kama mnyweshaji wa Mfalme Artashasta ili kurudi Yerusalemu akiwa na barua za mamlaka. Hilo linawaudhi majirani: Sanbalati anaongoza Samaria upande wa kaskazini, Tobia ana mizizi ya Kiamoni mashariki, Geshemu anadhibiti njia za biashara za Waarabu kusini. Yerusalemu lenye ukuta linamaanisha ushindani wa kibiashara na kisiasa kwao. Tambarare ya Ono ipo umbali wa takribani kilomita arobaini kaskazini-magharibi, eneo la mpakani lisilo chini ya mamlaka ya mtu yeyote. Safari ya siku mbili kwenda na kurudi, bila walinzi, bila mashahidi. Katika utamaduni wa heshima wa wakati ule, kukataa mwaliko wa mkuu mwenzako ni tusi la hadharani. Nehemia analijua hilo, na anakataa vilevile.

Undani

Kitenzi "kushuka" hakikuchaguliwa kwa bahati. Yerusalemu limejengwa juu ya milima; Ono ipo chini kwenye tambarare karibu na bahari. Kijiografia, kwenda huko ni kushuka kweli kweli. Lakini neno hili linabeba uzito wa pili: kushuka kutoka mahali ulipowekwa, kuacha kiwango, kupoteza msimamo. Nehemia hasemi "sitaki kuja" wala "sina muda." Anasema hawezi kushuka, kana kwamba kushuka kungekuwa ni kuanguka. Na andiko la mstari wa nne linaonyesha kwamba hili halikuwa jaribu la mara moja: "Walituma ujumbe huo huo mara nne, na mimi niliwajibu vile vile kila wakati." Jaribu halichoki haraka. Linarudi likiwa limevaa nguo nyingine, likitumaini kwamba safari ya tano utachoka kujibu.

Mhusika Mkuu

Ni rahisi kumchora Nehemia kama shujaa asiyeyumba. Lakini mstari wa tisa unamvua silaha mbele yetu: "Lakini sasa, Mungu, tafadhali imarisha mikono yangu." Chini ya jibu lile tulivu kulikuwa na mtu aliyekuwa anatetemeka. Hakuwa jasiri kwa sababu hakuogopa; alikuwa jasiri kwa sababu aliogopa na bado akabaki ukutani. Hekima yake haikuwa katika kusoma mioyo ya watu kwa uchawi fulani, bali katika kujua kwa uwazi alichoitiwa, hivyo kila ombi lingeweza kupimwa kwa kipimo hicho. Hapo ndipo nguvu zake zilipo, na hapo ndipo mwaliko wetu ulipo pia: siyo kuwa watu wagumu, bali watu wanaojua kazi yao na wanaomwomba Mungu aimarishe mikono inayotikisika.

Maswali ya Kutafakari

Ni "tambarare ya Ono" ipi inayokuita mara kwa mara, na kwa nini unaona vigumu kukataa mwaliko huo?

Je, unaweza kuitaja kwa sentensi moja fupi "kazi kubwa" ambayo Mungu amekukabidhi kwa msimu huu? Kama huwezi, hilo linakuambia nini?