Wafilipi 3:12

Maandiko Yenyewe

Paulo anakanusha jambo ambalo pengine wengine walikuwa wakilisema juu yake: hapana, sijafika, sijakamilika. Yale aliyoyataja katika mstari wa kumi, kumjua Kristo, nguvu ya ufufuo wake, ushirika wa mateso yake, bado ni safari inayoendelea. Kwa hiyo anaeleza maisha yake kwa neno moja: "najitahidi ili niweze kupata kile nilichopatikana na Kristo Yesu." Anakimbia, lakini anakimbia nyuma ya mtu ambaye tayari amemshika.

Kiini

Hapa mstari mmoja unashikilia mvutano ambao Injili nzima huishi ndani yake. Upande mmoja: kushikwa. Kristo alimkamata Paulo barabarani kwenda Dameski, bila kuulizwa, bila ruhusa, bila kustahili. Huo ni ukweli uliokamilika, uliopita, usiotegemea juhudi zake. Upande mwingine: kujitahidi. Maisha ya Mkristo si kupumzika juu ya jambo lililokwisha, bali ni kukimbia kuelekea kile ambacho tayari ni chake.

Wengi hujaribu kuvunja mvutano huu. Wengine husema neema pekee, tuketi tu. Wengine husema juhudi, jitahidi hadi ustahili. Paulo anakataa vyote viwili. Anajitahidi hasa kwa sababu tayari ameshikwa. Neema haizimi bidii; neema ndiyo huizaa. Na hiyo inatuambia jambo kubwa juu ya Mungu: yeye haokoi kwa kutuacha tulivyo, wala haokoi kwa kutupa mzigo tusioweza kubeba. Anashika, kisha anavuta.

Uzi Unaopita

Mchoro huu si mpya. Mungu alimshika Israeli Misri kabla hajampa Sinai; wokovu kwanza, kisha maagizo ya jinsi ya kuishi kama waliookolewa. Agano daima huanzia kwa Mungu, kamwe si kwa mwanadamu anayepanda ngazi kumfikia. Paulo mwenyewe anakiri katika mstari wa tisa kwamba haki yake si "kutoka katika sheria," bali ni ile "ipatikanayo kwa imani katika Kristo, itokayo kwa Mungu."

Lakini agano pia daima lilikuwa na mwelekeo wa mbele: nchi ya ahadi, mji unaokuja, ufufuo. Ndiyo maana Paulo hawezi kusema amefika. Mtu aliyeshikwa na Kristo amewekwa ndani ya hadithi inayoenda mahali fulani, na mahali hapo bado hapajafika. Ufalme umeingia, lakini haujakamilika. Tunaishi kati ya kushikwa na kufika, na hiyo si dosari ya imani yetu; ni umbo lake halisi.

Kioo

Kuna aina mbili za uchovu wa kiroho, na mstari huu unagusa zote. Ya kwanza ni ya mtu anayefikiri amefika: anajua Biblia, anaongoza kikundi, anahudhuria kila Jumapili, na moyoni kimya kimya amesimama. Hakuna kitu cha kutafuta tena. Paulo, mtu aliyeona Kristo kwa macho, anasema hajakamilika. Ikiwa yeye hakukamilika, wewe unatoka wapi na uhakika wako?

Ya pili ni ya mtu aliyechoka kwa kushindwa: dhambi ile ile inayorudi, hasira ile ile nyumbani, uraibu ule ule, na anaanza kujiuliza kama aliokolewa kweli. Kwake, mstari huu ni pumziko. Msingi wa maisha yako si "nimeshika," bali "nilishikwa." Mikono yako inaweza kulegea; mikono ya Kristo haijalegea.

Leo, chukua dakika tano: andika kwenye karatasi jambo moja ambalo bado halijakamilika ndani yako, kisha chini yake andika sentensi hii, "Kristo Yesu amenishika," na sema kwa sauti mara moja kabla hujaiweka mfukoni.

Swali

Kama Kristo ameshika, kwa nini bado tunakimbia? Kwa nini Mungu asikamilishe kazi mara moja, badala ya kutuacha katika miaka mingi ya kujikwaa? Hakuna jibu jepesi. Paulo hasemi kwamba mchakato huu ni rahisi wala hausikitishi; anataja "ushirika wa mateso yake" na kubadilishwa "katika mfano wa kifo chake." Njia ya kukamilishwa inapita kwenye msalaba, si kando yake.

Labda jibu la karibu ni hili: Mungu hataki tu kutufanya wema, anataka kutufanya wake. Na ushirika hauwezi kutengenezwa kwa amri ya papo hapo. Lakini hilo halitoshi kuondoa maumivu ya kusubiri. Tunaishi na ahadi ya mstari wa ishirini na moja, kwamba miili yetu dhaifu itabadilishwa, na wakati huohuo na ukweli kwamba leo bado ni dhaifu.

Undani

Kiswahili kinasema "kupata kile nilichopatikana." Neno la Kiyunani ni lilelile mara mbili: katalambanō, kushika kwa nguvu, kukamata, kama askari akimkamata mtoro au mkimbiaji akiushika mstari wa mwisho. Paulo anajitahidi kushika kile ambacho tayari kimemshika yeye.

Sikiliza mpangilio. Sio: nimemshika Kristo, sasa nashikilia sana. Bali: nimeshikwa, sasa nakimbia kuelekea kile nilichoshikiwa. Kitenzi kiko katika hali ya kutendewa; Paulo ndiye kitu kilichokamatwa, si mkamataji. Yule aliyewahi kuwakamata Wakristo njiani (mstari wa sita anakiri, "kwa juhudi zangu nililitesa Kanisa") sasa mwenyewe ni mateka. Mkamataji amekamatwa. Na anaita utumwa huo uhuru.

Maandiko Mengine

Simulizi la Matendo 9 linaeleza tukio lenyewe: Paulo hakumtafuta Kristo, alikuwa akienda Dameski kuwaharibu wafuasi wake pale nuru ilipomwangusha. Neno "nilichopatikana" ni kumbukumbu ya barabara ile. Kila anapozungumza juu ya neema, anazungumza juu ya siku aliyoangushwa.

Na katika Warumi 8, Paulo anafuatilia msururu ule ule: waliojulikana tangu awali, walioitwa, waliohesabiwa haki, watukuzwa. Anaandika kutukuzwa kwa wakati uliopita, kana kwamba tayari kumefanyika. Hivyo ndivyo Mungu anavyoona safari yetu: mwisho umeshahakikishwa. Sisi bado tunakimbia; yeye tayari amefunga mstari.

Tafakari

Je, unajitahidi kiroho ili ushikwe na Mungu, au kwa sababu tayari umeshikwa? Tofauti hiyo inaonekana wapi katika maombi yako?

Ni jambo gani moja katika maisha yako unalojaribu kulionyesha kuwa limekamilika, wakati kwa kweli halijakamilika?