Wafilipi 3

Maandiko Yenyewe

Paulo anaanza kwa wito wa furaha, kisha sauti yake inabadilika ghafla: "Jihadharini na mbwa." Anaorodhesha sifa zake zote za kidini, ukoo, tohara ya siku ya nane, Ufarisayo, bidii isiyo na lawama, na kuzitupa zote kama "takataka" kwa ajili ya kumjua Kristo. Anakiri hajafika, bali anakimbia mbio kuelekea tuzo, akiwaita ndugu wamwige, akilia kwa machozi kwa sababu ya wale ambao mungu wao ni tumbo, na akiwakumbusha kwamba uraia wao uko mbinguni, mahali ambapo Mwokozi atabadilisha miili yao dhaifu kuwa kama mwili wake wa utukufu.

Kiini

Fikiria chumba cha mfungwa mjini Roma, karatasi, mwandishi anasubiri. Paulo anaandika "furahini," kisha kalamu inasimama. Kitu kinamchoma. Anaona nyuso za watu wanaowafuata Wafilipi wakiwaambia: bado haujakamilika, kata mwili wako, ndipo Mungu atakupokea. Na Paulo anajibu kwa lugha inayochubua: sisi ndiyo tohara, sisi tunaomwabudu Mungu kwa msaada wa Roho. Kiini cha sura hii ni kwamba haki ya mwanadamu mbele za Mungu haipatikani kwa kujiongeza, bali kwa kupokea. "Sina haki yangu binafisi kutoka katika sheria." Paulo hasemi sheria ni mbaya; anasema haki inayotegemea utendaji wake imekuwa hasara, kwa sababu ilimzuia kumjua yule aliyekuwa akiwinda. Mungu hahesabu kwa mizani ya juhudi zetu; anahesabu kwa Kristo.

Uzi Unaopita

Orodha ya Paulo ni orodha ya agano: tohara ya siku ya nane, kabila la Benjamini, Mwebrania wa Waebrania. Hizi si sifa za kujivuna bure; ni alama halisi za ahadi za Mungu kwa Abrahamu. Lakini Paulo anaona kwamba alama zilikuwa zinaelekeza mbele, kama kivuli kinavyoelekeza kwenye kitu halisi. Tohara ya nyama ilikuwa ikisema: moyo unahitaji kukatwa. Na anaposema "sisi ndiyo tohara," hasemi kanisa limeiba nafasi ya Israeli, bali kwamba ahadi imefika pale ilipokuwa ikielekea: kwa Roho, kwa imani, kwa Kristo. Uzi huo unaendelea hadi mstari wa mwisho. Mungu aliyeumba mwili anaudhamiria, hauachi; "atabadilisha miili yetu dhaifu." Wokovu si kutoroka mwili, ni ufufuo wake.

Kioo

Orodha yako ina nini? Shahada, miaka kumi na tano ya uaminifu kanisani, watoto walioenda vizuri, jina lisilo na kashfa katika mtaa, uwezo wa kutoa sadaka kubwa bila kuhesabu. Hakuna kitu kibaya katika vitu hivi; Paulo pia hakusema Ufarisayo wake ulikuwa uongo. Alisema uliacha kuwa faida. Na hapa ndipo tunachoma: tunasema tunaishi kwa neema, lakini tunapohisi hatuna thamani ni kwa sababu orodha imepungua, sio kwa sababu Kristo amepungua. Mtu anapokosa kazi, au mwili unapozeeka, au mtoto anapokataa imani, tunajua ghafla ni nini kilikuwa kinatushikilia. Chukua kipande cha karatasi sasa, andika jambo moja unalolitegemea kwa siri lililokupa thamani mbele za watu, kisha andika chini yake maneno ya Paulo: "nayahesabu kama takataka," na uisemee kwa sauti mara moja.

Wasomaji wa Kwanza

Filipi ilikuwa koloni la Roma, mji uliojaa askari waliostaafu waliojivuna kwa uraia wao. Kusema "uraia wetu uko mbinguni" kwa watu hao kulikuwa na ncha kali. Walijua maana ya kuwa koloni: kikundi cha watu wanaoishi mbali na nchi yao, wakifuata sheria zake, wakisubiri mfalme wao aje kuwatembelea. Na neno "mwokozi" lilikuwa jina la Kaisari. Paulo analichukua na kulitia mikononi mwa Yesu. Wakati huo huo, waliokuwa wakisikiliza ni watu wa hadhi ndogo, watumwa, wafanyakazi, wanawake kama Lidia. Kwao ahadi kwamba mwili dhaifu, mwili uliochoka, mwili uliopigwa, utabadilishwa kuwa kama mwili wa utukufu wa Kristo, haikuwa fikra ya kifalsafa. Ilikuwa habari kwamba mateso yao yana mwisho ulioamuliwa.

Mhusika Mkuu

Paulo hapa hajificha. Unaona mtu mwenye kumbukumbu chungu: "Kwa juhudi zangu nililitesa Kanisa." Hakuandika hili kwa kiburi; ni kidonda. Alikuwa mtu wa bidii, na bidii yake ilimfanya mwuaji. Sasa bidii hiyo hiyo inaelekea kwingine: "najitahidi kufikia lengo." Yuko katika mwendo, si katika hifadhi. Anakiri wazi, "siyo kweli kwamba tayari nimeishayapata," na hiyo inatoka kwa mtu aliyeona Kristo njiani, aliyefanya miujiza, aliyeandika nusu ya Agano Jipya. Na anatamani kitu cha kushangaza: "ushirika wa mateso yake." Hatakii tu nguvu ya ufufuo; anatambua kuwa njia ya kumjua Kristo inapitia mahali kunakoumia. Mtu huyu anaandika kwa machozi, mstari wa kumi na nane, kwa sababu penzi lake halikuwa baridi.

Maelezo Madogo

Neno "takataka" katika mstari wa saba na wa nane linaficha ukali. Kigiriki chake, skybala, halimaanishi vumbi la nyumbani; ni mabaki ya chakula yaliyotupwa, au hata uchafu wa mwili. Watafsiri wengi wamelipunguza kwa sababu linakera. Lakini Paulo alilichagua kwa makusudi. Hakusema sifa zake zilikuwa ndogo kuliko Kristo, kama pesa kidogo ikilinganishwa na hazina. Alisema zilikuwa kitu unachokitupa nje, kitu ambacho ukikishika mikononi unakuwa najisi. Hiyo ndiyo tofauti kati ya kusema "Kristo ni bora zaidi" na kusema "sasa Kristo ni kila kitu." Mtu anayebeba orodha yake kama akiba ya dharura hajaisikia sauti hii. Paulo aliitupa, na ndipo mikono yake ikawa wazi kumpokea.

Kuna jambo gani katika orodha yako linalokataa kuitwa "takataka," na kwa nini linakushikilia hivyo?

Paulo anataka kumjua Kristo katika nguvu ya ufufuo na pia katika ushirika wa mateso yake; ni lipi kati ya hayo mawili linakutisha zaidi, na hilo linafunua nini juu ya imani yako?