Zaburi 147:3

Maandiko Yenyewe

Katikati ya wimbo unaomsifu Mungu anayeijenga tena Yerusalemu na kuwakusanya waliotawanyika, mstari wa tatu unageuka ghafla kutoka kwa taifa hadi kwa mtu mmoja mmoja: "Huponya mioyo iliyopondeka na kuganga majeraha yao." Mungu yuleyule anayerudisha mawe ya kuta za mji anainama kufunga kidonda cha mtu aliyevunjika moyo. Neno linalotumika hapa si la kitaalamu wala la kidini; ni la daktari wa kijijini anayepaka mafuta na kufunga bendeji. Na mstari unaofuata unaruka tena mbali kabisa, kwa nyota zinazohesabiwa na kupewa majina. Hiyo ndiyo nguvu ya mahali pa mstari huu: umewekwa kati ya mji unaojengwa upya na anga lisilopimika, nao unazungumzia moyo wako.

Kiini

Zaburi hii haimsemi Mungu kuwa mponyaji kama sifa ya ziada, bali inaunganisha uponyaji wake na ukuu wake usiopimika. Yule anayejua idadi ya nyota ndiye anayejua idadi ya machozi. Hili si uhodari wa maneno; ni tangazo la kitheolojia lenye uzito. Katika dunia ya kale, miungu mikubwa ilishughulikia mambo makubwa: mvua, vita, falme. Mambo ya moyo uliopondeka yalikuwa ya miungu midogo ya nyumbani, au ya hakuna mtu. Zaburi inakataa mgawanyo huo. Ukuu wa Mungu hauko mbali na udhaifu wa mwanadamu; ndio unaomfanya aweze kuufikia. Kwa hiyo neema si kipande kidogo alichobakiza baada ya kazi zake kubwa. Neema ndiyo kazi yake kubwa, inayofanyika kwa mikono ileile iliyotawanya nyota.

Uzi wa Dhahabu

Picha ya Mungu anayefunga majeraha inapita katika Maandiko kama mshono unaoshika nguo nzima pamoja. Manabii waliitumia kuelezea taifa lililopigwa na kutelekezwa: Mungu mwenyewe anakuja kama mganga wa watu wake badala ya wachungaji waliowatelekeza. Isaya 61 unamzungumzia mtiwa mafuta anayetumwa hasa kuwafunga waliovunjika moyo, na Yesu aliposimama katika sinagogi la Nazareti alisoma maneno hayo na kusema yametimia siku ile. Hapo ndipo uzi unapoonekana wazi. Yule aliyeihesabu nyota alishuka akawa na mikono ya kugusa ukoma, macho ya kuona mjane wa Naini, na sauti ya kumwita Lazaro. Uponyaji wa mstari huu haukubaki wazo; ulipata mwili, ukatembea barabara za vumbi, ukavunjwa msalabani ili wengine wagangwe. Agano la neema linalotajwa mstari wa kumi na moja lina jina: Yesu Kristo.

Kioo

Kuna aina ya maumivu ambayo hatuyapeleki kwa mtu yeyote kwa sababu hayana jina zuri. Ndoa inayoendelea kwa adabu lakini bila joto. Mtoto anayepiga simu mara moja kwa mwaka. Kazi uliyoiomba kwa miaka mitatu ikampata mwenzako. Mwili ambao haufanyi tena ulivyokuwa ukifanya. Tunajifunza kuishi na hayo, tukiyafunika kwa shughuli na kwa maneno ya kiroho yaliyopauka. Zaburi hii inagusa pale hasa. Haisemi Mungu huwaondolea watu wake sababu za kuvunjika; inasema huwafunga wale waliokwisha vunjika. Hiyo ina maana kwamba hatutakiwi kuwa wazima kwanza kabla ya kukaribia. Lakini pia ina maana kwamba kujifanya mzima ni kujinyima dawa. Leo, chukua karatasi, andika kwa maneno matatu au manne jeraha moja ambalo hujamwambia mtu yeyote, kisha lisome kwa sauti mbele za Mungu na uichome au uitupe ile karatasi.

Muktadha

Fikiria Yerusalemu miaka michache baada ya watu kurudi kutoka Babeli. Hekalu ni dogo kuliko lile walilosimuliwa na wazee, kuta bado zina mapengo, na harufu ya mawe yaliyoungua bado inasikika mvua ikinyesha. Waliorudi si mashujaa; ni wazao wa wafungwa, wengine wamezaliwa ugenini, wanaongea Kiaramu zaidi kuliko Kiebrania. Wanajenga mchana na kuogopa usiku. Majirani wenye nguvu wanawadhihaki, na dola ya Uajemi ndiyo inayoamua nani anapata kibali. Katikati ya hali hiyo, kundi la watu linaimba kwamba Yahwe huijenga tena Yerusalemu na kuwakusanya waliotawanyika. Si sherehe ya ushindi; ni ujasiri wa watu wanaoimba kile ambacho bado hakionekani kikamilifu. Na mstari wa tatu unakiri ukweli waliouficha: wamerudi nyumbani wakiwa wamevunjika ndani.

Undani

Neno la Kiebrania linalotafsiriwa "kuganga" ni chabash, neno la kawaida kabisa la kufunga kitu kwa kitambaa: kufunga kilemba kichwani, kufunga mizigo juu ya punda, kufunga bendeji kwenye mguu uliovunjika. Halina harufu ya hekalu wala ya kafara. Ni neno la mikono inayofanya kazi. Hapo ndipo uzuri wake ulipo. Mungu hasemi tu maneno juu ya moyo uliopondeka, wala hautazami kutoka mbali kwa huruma isiyo na matendo. Anafunga. Na yeyote aliyewahi kufungwa jeraha anajua kwamba kufungwa kunauma kwanza, kunahitaji mkono kukaribia mahali papa pakali, na kunachukua muda kabla ya nafuu kuonekana. Zaburi haiahidi uponyaji wa haraka. Inaahidi mikono inayokaribia badala ya kurudi nyuma.

Mhusika Mkuu

Mungu wa Zaburi hii anavutia kwa jinsi anavyotembea kati ya makubwa na madogo bila kuhema. Katika mistari michache anahesabu nyota, anashusha wenye jeuri, anatayarisha mvua, anawalisha wana kunguru wanaolia, na anafunga majeraha. Hakuna mahali anapoonekana kuwa amechoka na mambo madogo. Na kuna jambo moja la ajabu: anaeleza wazi kile kisichompendeza. Hapati furaha katika nguvu za farasi wala katika miguu imara ya mwanadamu. Mungu huyu hana shauku na uwezo wetu wa kujisimamia. Furaha yake iko kwa wanaomheshimu na kutumaini uaminifu wa agano lake. Ni sura ya Mungu ambaye ukuu wake hauhitaji sisi tuwe imara; ukuu wake unaonekana zaidi pale tunapokubali kuwa tumevunjika mikononi mwake.

Tafakari

Ni jeraha gani umelibeba muda mrefu kiasi kwamba umeanza kulichukulia kama sehemu ya utu wako badala ya kitu kinachoweza kugangwa?

Mungu asemapo hapati furaha katika "miguu imara ya mwanadamu," ni wapi maishani mwako unajitahidi kuonekana imara ili usilazimike kumhitaji?