Ufunuo 2:10

Maandiko

Kristo hamwambii kanisa la Smirna kwamba mateso yatapita kando yao. Anasema kinyume kabisa: yanakuja, na anawaagiza wasiyaogope. Ibilisi atawatupa baadhi yao gerezani, si kwa bahati mbaya, bali "ili mpate kujaribiwa," na taabu hiyo itakuwa na kipimo chake, "siku kumi." Kisha agizo linalokata moyo na kuutia nguvu kwa wakati mmoja: "Iweni waaminifu hadi kufa, na nitawapa taji ya uzima." Hakuna ahadi ya kufunguliwa kwa milango ya gereza. Hakuna hakikisho kwamba watatoka wakiwa hai. Ahadi pekee ni taji, na inatolewa upande wa pili wa kifo. Mstari huu ni mfupi, lakini unabeba uzito wa damu ya wale walioupokea kama barua kutoka kwa Bwana wao.

Kiini

Kinachofanya agizo hili lisiwe ukatili ni nani anayelitoa. Mstari wa nane unamtambulisha: "yule ambaye ni mwanzo na mwisho ambaye alikufa na kuwa hai tena." Yesu hawaombi waende mahali ambapo yeye mwenyewe hajapita. Yeye ndiye aliyekuwa mwaminifu hadi kufa, na Baba akampa uzima. Kwa hiyo "taji ya uzima" si zawadi ya kubahatisha kwa mashujaa wachache; ni ushirika katika ufufuo wake, unaotolewa kwa neema kwa wale wanaoshikamana naye hadi mwisho. Pia angalia mipaka: Ibilisi "anataka," lakini hawezi kuzidi siku kumi. Nguvu ya mwovu ni halisi lakini imepimwa, na anayeipima ni yule aliyeshinda kaburi. Hapa ndipo injili inapogusa hofu yetu ya msingi: kifo si mwisho wa hadithi, kwa sababu kwake hakikuwa mwisho.

Uzi Mwekundu

Taji na kifo vimefungamana tangu zamani. Israeli ilijua kuhusu mfalme aliyevikwa taji, lakini pia ilijua kuhusu mtumishi aliyeteswa. Katika Yesu njia hizo mbili zinakutana: taji ya miiba kabla ya taji ya utukufu, kaburi kabla ya kiti cha enzi. Smirna inaitwa kuingia katika mpangilio uleule, si kama nyongeza kwa kazi ya Kristo bali kama matunda yake. Ndiyo sababu anajitambulisha kwanza kama "aliyekufa na kuwa hai tena" na kisha anazungumza juu ya uaminifu hadi kufa. Mpango wa wokovu haukuwahi kuwa njia ya kuwaepusha watu wa Mungu na mateso; ni njia ya kupitia mateso hadi uzima. Msalaba si kikwazo kwenye barabara ya ufalme. Ndiyo barabara yenyewe, na Kristo aliipitia kwanza ili sisi tusiipitie peke yetu.

Kioo

Hofu zetu mara nyingi si za gereza bali za kupoteza: kazi ikiyumba, afya ikidhoofika, mtoto anayejitenga, akiba inayoyeyuka. Mstari huu haukuahidi kwamba hayo hayatatokea. Unasema tu kwamba hayataamua hatima yako. Ndani yetu kuna tamaa ya kuwa Mkristo bila gharama, imani inayolipa badala ya kudai. Kristo anavunja hesabu hiyo kwa upole lakini bila kusitasita: utajiri wa Smirna ulikuwa haupo machoni pa watu, lakini "wewe ni tajiri." Pengine unapima maisha yako kwa vipimo ambavyo Bwana hakuvitumia kamwe. Leo, chukua dakika tano, andika kwenye karatasi jambo moja unaloogopa kulipoteza wiki hii, kisha liweke mbele za Mungu ukisema kwa sauti: "Hata nikilipoteza hili, nina taji ya uzima."

Wasikilizaji wa Kwanza

Smirna ilikuwa mji mzuri, tajiri, mwaminifu kwa Rumi, wenye fahari ya kuwa na hekalu la ibada ya Kaisari. Kukataa kumwita Kaisari bwana hapo kulikuwa si suala la dini binafsi bali la uhaini wa kiraia. Waamini walikuwa maskini, pengine walipokonywa biashara na kutengwa na jumuiya zilizowaona kama wasaliti. Walipoisikia barua hii kusomwa, hawakuisikia kama fumbo la mambo ya mbali; waliisikia kama jina la jirani yao aliyekamatwa jana. Pia walijua "taji": Smirna ilijulikana kwa taji za ushindi katika michezo na kwa mstari wa majengo uliozunguka kilima kama taji. Kristo anachukua lugha ya mji wao na kuigeuza. Taji halisi haitolewi na mji, bali na yule aliyefufuka.

Undani

"Siku kumi" ni kipimo kidogo kinachobeba faraja kubwa. Si utabiri wa kalenda; ni tamko la mamlaka. Ibilisi anaweza kutupa watu gerezani, lakini hawezi kujiamulia muda. Kuna mkono unaoweka mpaka, na ni mkono uleule unaoshikilia nyota saba. Fikiria tofauti kati ya maumivu yasiyo na mwisho na maumivu yaliyopimwa: ya kwanza yanavunja roho, ya pili yanaweza kuvumiliwa. Kristo hawaondolei mateso, anawapa ukubwa wake. Na anaita kusudi lake pia: "ili mpate kujaribiwa." Neno hili halimaanishi kukwamishwa bali kupimwa, kama dhahabu inavyopitishwa motoni ili ionekane ni ya kweli. Hata mkono wa adui, bila kujua, unatumika kuthibitisha kwamba imani ya Smirna si maneno matupu.

Swali

Lakini je, hiyo haimfanyi Mungu kuwa mshirika wa mateso yetu? Ikiwa Ibilisi anatenda ndani ya mipaka ambayo Mungu ameweka, kwa nini mipaka hiyo haikuwa sifuri? Maandiko hayajibu swali hili kwa ukamilifu, na ni udanganyifu kujifanya yanajibu. Kinachosemwa ni kwamba Mungu hajatoa uhuru kamili kwa uovu, wala hajauzuia kabisa. Baadhi ya watoto wake wamekufa gerezani wakiwa waaminifu, na hawakuokolewa kwa namna tuliyoiomba. Faraja pekee inayotolewa hapa si maelezo bali ni mtu: yule aliyekufa na kuwa hai tena. Hakutuepusha na bonde; aliingia ndani yake na kutoka upande wa pili. Hilo halijibu swali la "kwa nini," lakini linabadilisha kabisa swali la "nitakuwa peke yangu?"

Tafakari

Ni nini katika maisha yako ambacho, kama kingetoweka, kingeacha imani yako ikionekana kuwa haina msingi? Je, hicho ni dalili ya kitu kinachohitaji kuwekwa upya mbele za Kristo?

Smirna iliitwa maskini na tajiri kwa wakati mmoja. Ukijipima kwa vipimo vya Kristo badala ya vya ulimwengu wako, orodha yako ya utajiri inaonekanaje?