Zekaria 14

Maandiko Yenyewe

Zekaria anafungua kwa jambo baya kabisa: Yerusalemu unazingirwa, nyumba zinaporwa, wanawake wanabakwa, nusu ya mji unachukuliwa mateka. Kisha, katikati ya hiyo giza, Yahwe mwenyewe anatoka vitani; miguu yake inasimama juu ya Mlima wa Mizeituni na mlima unapasuka vipande viwili. Siku ile ni siku ya ajabu, isiyo mchana wala usiku, maji yaliyo hai yanatiririka kutoka mjini kwenda bahari mbili, na Yahwe anatawala dunia nzima. Mwishoni mataifa yaliyopigana na Yerusalemu yanapanda kila mwaka kuabudu na kushika Sikukuu ya Vibanda, na kila chungu cha kupikia mjini kinakuwa kitakatifu kama vyombo vya madhabahu.

Kiini

Angalia jinsi sura hii inavyomalizia: si kwa kiti cha enzi, bali kwa vyungu vya jikoni na kengele za farasi zilizoandikwa "Jitengeni kwa ajili ya Yahwe." Hiyo ndiyo maneno yaliyokuwa yamechorwa kwenye kilemba cha kuhani mkuu. Sasa yanapachikwa shingoni mwa mnyama wa kazi. Utakatifu, ambao kwa karne nyingi ulikuwa umefungiwa ndani ya mzunguko wa hekalu na kulindwa kwa pazia na makatazo, unavuja nje na kujaa mji mzima. Hiyo ndiyo hoja ya kitheolojia ya sura nzima: Mungu hakusudii kuokoa sehemu ndogo ya ulimwengu na kuacha iliyobaki. Hukumu katika mstari wa 12 ni ya kutisha kweli, lakini lengo lake si uharibifu; ni kusafisha uumbaji ili Mungu aweze kukaa ndani yake pasipo kuuteketeza.

Uzi Unaopita Katikati

Mlima wa Mizeituni unapasuka ili watu wakimbie; Mungu anafungua njia ya kutoroka kwa kuvunja ardhi chini ya miguu yake mwenyewe. Agano Jipya linaufahamu mlima huu. Ni hapo Yesu alipolia juu ya Yerusalemu, hapo alipoteswa rohoni usiku ule, na hapo malaika walipowaambia wanafunzi kwamba atarudi jinsi alivyokwenda. Zekaria hakuona msalaba kwa jina, lakini aliona muundo wake: Mungu anakuja chini kwenye uwanja wa vita, siyo kutuma jeshi tu bali kusimama mwenyewe. Na maji yaliyo hai yanayotoka Yerusalemu kwenda pande zote mbili, masika na kiangazi, bila kukauka, ndiyo lugha ile ile Yesu aliyoitumia alipowaahidi wanaomwamini mito ya maji yaliyo hai. Baraka inayotoka mjini ni Roho Mtakatifu akimwagwa juu ya mataifa.

Kioo

Kuna kitu ndani yetu kinachopenda mgawanyiko kati ya "takatifu" na "kawaida," kwa sababu mgawanyiko huo unatuacha huru. Saa ya ibada ni ya Mungu; kompyuta ya kazi, akaunti ya benki, jinsi ninavyoongea na mke wangu nikiwa nimechoka, mazungumzo ya WhatsApp saa nne usiku, hayo ni yangu. Zekaria anaondoa ukuta huo. Ikiwa kengele ya farasi inabeba maandishi ya kuhani mkuu, basi hakuna kona ya maisha yako iliyobaki nje ya madai ya Mungu. Na tambua mstari wa mwisho: wafanyabiashara wanatolewa nje ya nyumba ya Yahwe. Si kila kitu kinachofanyika kwa jina la dini kinapona siku ile; biashara iliyojivika kanzu ya ibada itafukuzwa. Leo, chukua kifaa kimoja unachotumia kila siku, simu yako au funguo za gari, kishike mkononi na useme kwa sauti: "Hiki ni kitakatifu kwa Bwana."

Swali Gumu

Mstari wa 2 haufichi lolote: nyumba zitatekwa, wanawake watabakwa, nusu ya mji utakwenda utumwani. Na mtenda hayo, kisarufi, ni Mungu mwenyewe: "nitayakusanya mataifa yote kinyume cha Yerusalemu kwa vita." Hapo hakuna faraja ya haraka. Mungu anayewakusanya maadui ndiye yule anayetoka kupigana nao. Jaribio la kutuliza jambo hili kwa maelezo laini linakosa uzito wa maandiko. Zekaria hajifanyi kwamba ukombozi unafika pasipo gharama ya kutisha kwa watu halisi, wala hasemi kwamba waathirika waliistahili. Anachokisema ni kidogo lakini si kidogo: "kumbukumbu ya watu haitaondolewa mjini." Hata katika hukumu nzito, Mungu anaweka mpaka. Yuko wa mwisho, siyo adui. Hiyo ndiyo tofauti ndogo ambayo imani inaishi ndani yake, na hatupewi zaidi.

Maandiko Mengine

Ezekieli 47 anaona pia maji yakitoka chini ya hekalu, yakizidi kuwa mazito hadi yanaponya bahari ya chumvi. Zekaria anapanua wazo: maji yake yanakwenda pande mbili, mashariki na magharibi, "wakati wa masika na wakati wa kiangazi," yaani hayategemei misimu. Baraka ya Mungu si ya msimu mmoja. Na Ufunuo 21 unafunga Biblia kwa kurudia kiini cha Zekaria 14: mataifa yakiingia mjini, utakatifu ukienea kila mahali, na Mungu akikaa na watu wake. Ni muhimu kuona kwamba Zekaria hasemi mataifa yanafutwa; waliobaki wanapanda kuabudu. Hukumu inasafisha, lakini wigo wake si kuangamiza bali kukusanya.

Mhusika Mkuu

Yahwe wa majeshi ndiye mhusika wa sura hii, na picha yake hapa ni ya kushangaza. Yeye ni shujaa anayesimama kwenye mlima, lakini pia ni mfalme anayealika maadui wake wa jana kwenye sherehe. Si sherehe yoyote: Sikukuu ya Vibanda, ile iliyowakumbusha Israeli miaka ya jangwani walipokaa katika vibanda dhaifu wakitegemea mkate wa kila siku kutoka mbinguni. Mungu anawaita Wamisri, watu wa Farao, kuja kukaa kwenye vibanda na kukumbuka kwamba uhai wote ni zawadi. Hiyo ndiyo tabia yake: haridhiki na ushindi, anataka urafiki. Hasira yake katika mstari wa 12 na ukarimu wake katika mstari wa 16 si wa Mungu wawili. Ni mapenzi yale yale ya kuona dunia yake ikiwa nyumbani kwake tena.

Tafakari

Ni sehemu gani ya maisha yako umeiweka kimya kimya nje ya madai ya Mungu, ukiiita "kawaida" au "yangu binafsi"?

Mungu anaalika maadui wake kwenye sherehe yake; ni nani ambaye wewe bado hutaki kumwona ameketi mezani kule?