Zekaria 4

Maandiko Yenyewe

Malaika anamgusa Zekaria kama mtu anayeamshwa usingizini, na kile anachokiona ni cha kushangaza: kinara cha taa cha dhahabu tupu, chenye bakuli juu yake na taa saba, kila taa na mrija wake, na kando yake mizeituni miwili, mmoja kulia na mwingine kushoto. Zekaria anauliza mara tatu maana yake, na mara mbili anakiri wazi, "sijui bwana wangu." Kati ya maswali hayo linaingia neno lisilotarajiwa, neno lililoelekezwa kwa Zerubabeli mtawala: "siyo kwa uwezo wala kwa nguvu, lakini ni kwa Roho wangu." Mlima mrefu utakuwa tambarare, mikono iliyoanza msingi itakamilisha jengo, na yule anayeidharau siku ya mambo madogo anakemewa.

Kiini

Fikiria hali halisi: kikundi kidogo cha watu waliorudi kutoka utumwani, bila jeshi, bila mfalme, bila hazina, wakijaribu kujenga tena Hekalu katikati ya mabaki ya jiji lililobomolewa. Kila kitu kinawaambia hawatoshi. Na Mungu hakubadilishi hesabu zao; hakuwaongeza nguvu, hakuwapa mtaji. Anasema tu kwamba nguvu hazikuwa mahali sahihi pa kutafuta jibu. Kazi hii inasogea kwa Roho wake, na jiwe la mwisho la juu litawekwa kwa kelele ya "Neema! Neema kwake!" Hilo halikuwa wimbo wa kujisifu kwa wajenzi. Ni kukiri kwamba jengo lote, kutoka msingi hadi kilele, ni zawadi. Ufalme wa Mungu haujengwi na watu wanaomudu; unajengwa na Mungu kupitia watu wanaokiri kwamba hawamudu.

Uzi Unaopita Katikati

Zerubabeli si mtu wa kawaida tu. Ni mzao wa Daudi, jina lake linaonekana katika ukoo wa Yesu katika Mathayo 1, na hapa anakuwa kiungo dhaifu lakini hai katika mnyororo wa ahadi kwamba nyumba ya Daudi haitakatika. Yeye ni gavana wa jimbo dogo la Uajemi, si mfalme; taji halipo kichwani chake. Lakini karibu naye anasimama Yoshua kuhani mkuu, na katika sura ya sita ya Zekaria taji moja linaunganisha vyeo hivi viwili katika mtu mmoja anayeitwa Chipukizi. Yesu ni yule aliyeungana: Mfalme na Kuhani katika mwili mmoja. Na fikiria neno lile juu ya msalaba. Hakuna sehemu ya Biblia inayosema kwa uzito zaidi kuliko Kalvari kwamba wokovu hauji kwa uwezo wala kwa nguvu, bali kwa Roho wa Mungu akifanya kazi mahali panapoonekana kama kushindwa kabisa.

Kioo

Kuna aina ya uchovu unaokuja pale ambapo kazi yako ni ndogo na haionekani. Unafundisha darasa la watoto sita, na wanne wako kwenye simu. Unaongoza kikundi cha Biblia ambacho kimekuwa kikipungua mwaka hadi mwaka. Unaomba kwa mtoto wako aliyeacha kanisa, na hakuna dalili yoyote. Bajeti ya nyumba yako haitoshi, na mahitaji ya kanisa yanaongezeka. Katika hali hii mioyo yetu inachukua njia mbili: tunakata tamaa, au tunajaribu kulazimisha matokeo kwa nguvu, mikakati, mvuto, kelele na mwonekano. Zekaria 4 inakataa njia zote mbili. Yule anayeidharau siku ya mambo madogo hajui kwamba macho ya Yahwe yanazunguka duniani mwote, na kwamba yanaona kile chombo kidogo cha kupimia mkononi mwa Zerubabeli. Mungu haoni kazi yako kama sisi tunavyoipima.

Mhusika Mkuu

Zerubabeli hasemi neno lolote katika sura hii. Anasemwa juu yake tu, na hilo ni sehemu ya somo. Miaka kumi na sita mapema mikono yake ilikuwa imeweka msingi wa Hekalu, na kisha kazi ilisimama: upinzani, vitisho, umaskini, uchovu. Yeye ni mtu anayebeba ahadi kubwa zaidi kuliko rasilimali zake, mwanamfalme bila kiti cha kifalme, kiongozi anayejua vizuri sana mipaka yake. Na neno linalomjia halimwahidi nguvu mpya; linamwahidi kwamba mlima mrefu utakuwa tambarare mbele yake. Anaachwa akiwa dhaifu, lakini ameshikwa. Hii ni namna Mungu anavyoshughulika na watumishi wake mara nyingi: hatuondolei udhaifu, anatuondolea utegemezi kwa udhaifu wetu, na anaweka mikono yetu ile ile ipate kukamilisha kile ilianza.

Maandiko Mengine Yanayoitikia

Ezra 3 inatuonyesha picha ya msingi ule ukiwekwa: vijana wanapiga kelele za shangwe, na wazee waliokumbuka utukufu wa Hekalu la Sulemani wanalia kwa sauti kubwa, hata mtu hakuweza kutofautisha kelele za furaha na za maombolezo. Ndiyo siku ya mambo madogo, iliyochanganya matumaini na huzuni. Zekaria hakatai huzuni hiyo; anasema tu kwamba Mungu hakuidharau siku hiyo. Kisha mizeituni miwili na kinara cha taa vinatokea tena mwishoni mwa Biblia, katika Ufunuo 11, sasa wakiwa mashahidi wawili wanaohubiri katika ulimwengu unaowapinga na hatimaye kuwauawa, kabla ya kufufuliwa. Nuru ya Mungu duniani inaendelea kubebwa na watu wanaoonekana kushindwa. Ni mtindo mmoja, kutoka Yerusalemu la Zekaria hadi kanisa la leo.

Undani Mmoja

Angalia kinara hiki kwa makini. Katika Hekalu, taa zilihitaji kuhani: mtu wa kumwaga mafuta, kupunguza utambi, kuhudumia moto kila asubuhi na jioni. Lakini katika maono ya Zekaria hakuna mtumishi hata mmoja. Mizeituni hai imesimama pale, na mafuta yanatiririka yenyewe kupitia mirija ya dhahabu hadi kwenye taa. Neno la Kiebrania linalotumika hapa kwa mafuta ni yitshar, mafuta mabichi yanayotoka moja kwa moja kwenye zeituni, si yale yaliyosafishwa na kuwekwa katika chupa. Yaani nuru hii inalishwa na chemchemi ambayo hakuna mwanadamu anayeisimamia. Na wale "wana wa mafuta mabichi," mfalme na kuhani, hawapo kama chemchemi bali kama mirija. Hilo ni pumziko kubwa kwa kila mtumishi wa Mungu: hutakiwi kuwa chanzo cha nuru, unatakiwa tu uwe wazi.

Tafakari

Ni "siku ya mambo madogo" ipi katika maisha yako ambayo umeanza kuidharau, na itakuwaje kuamini kwamba macho ya Mungu yanaiona?

Ni wapi unajaribu kufanya kazi ya Mungu kwa uwezo na nguvu zako, na kukiri "Neema! Neema kwake!" kungeleta mabadiliko gani halisi wiki hii?