Zekaria 9

Maandiko

Zekaria anatangaza hukumu inayotembea kutoka kaskazini kuelekea kusini: Hadraki, Damesiki, Hamathi, kisha Tiro na Sidoni, kisha miji ya Wafilisti, Ashikeloni hadi Ashidodi. Tiro aliyejijengea ngome na kurundika fedha "kama mavumbi" anateketezwa; kiburi cha Wafilisti kinaondolewa, lakini wanaachwa kama masalia kwa Mungu. Katikati ya tangazo hili la nguvu, Mungu anasimama kama mlinzi: "Nitaweka kambi kuzunguka nchi yangu." Kisha sauti inabadilika kabisa. Binti Sayuni anaambiwa apige kelele kwa furaha, kwa sababu Mfalme wake anakuja: mwadilifu, mwokozi, "mnyenyekevu, amepanda punda, mwanapunda." Silaha za vita zinaondolewa, wafungwa wanatolewa shimoni, na watu wa Mungu wanakuwa "mapambo ya taji" juu ya nchi yake.

Kiini

Sura hii inaweka mbele yetu swali la nguvu: nguvu ya kweli inaonekanaje? Tiro aliamini ukuta na hazina. Wafilisti waliamini miji na majeshi. Mungu anawajibu si kwa kujenga ukuta mkubwa zaidi, bali kwa kutuma Mfalme anayepanda punda. Hii si taswira tamu tu; ni hukumu juu ya kila mfumo wa usalama tunaoujenga wenyewe. Mungu anasema atauondoa "upinde" hata kutoka Yerusalemu. Yaani, hata silaha za watu wake mwenyewe hazina nafasi katika ufalme huu. Wokovu hapa si Israeli kushinda mataifa kwa nguvu, bali Mungu mwenyewe akiwa ngome, na Mfalme akitawala "kutoka bahari hata bahari" kwa neno la amani, si kwa jeshi. Hii inagusa jinsi tunavyopanga maisha yetu: akiba, sifa, ulinzi wetu.

Uzi Unaounganisha

Wasomaji wa Injili wanaifahamu mstari wa tisa vizuri. Siku ile Yesu alipoingia Yerusalemu akiwa juu ya mwanapunda, hakuwa akicheza tu na mapokeo; alikuwa akitangaza utambulisho wake kwa lugha ya Zekaria. Punda alikuwa mnyama wa amani, si wa vita. Umati uliotaka mkombozi wa kijeshi ulipata mfalme asiye na farasi wala upinde. Na mstari wa kumi na moja unapeleka mbali zaidi: "kwa sababu ya damu ya agano langu nanyi, nitawaweka wafungwa wenu huru kutoka shimoni pasipo na maji." Hapa damu ya agano inatolewa kama sababu ya uhuru. Yesu alipoinua kikombe akasema ni damu ya agano, alikuwa akiweka wazi kwamba shimo la Yosefu, shimo la uhamisho, na shimo letu wenyewe, vyote vinafunguliwa kwa gharama yake.

Kioo

Fikiri mahali unapoweka tumaini lako kimya kimya. Siyo unachokiri kanisani, bali kile kinachokufanya ulale usingizi: salio la akaunti, kazi iliyo imara, jina lako zuri mtaani, nyumba yenye mlango mzito. Tiro hakuwa mjinga; alikuwa "werevu sana." Werevu ndio hatari yake. Na sisi tunaita werevu wetu busara. Lakini Mungu anaposema atavunja ngome, anasema kwa upendo: hataki uishi ukiwa mateka wa kitu kinachoweza kuteketezwa kwa moto. Zaidi, Mfalme anayekuja juu ya punda anakupa mtindo wa maisha, si tu faraja. Unyenyekevu si udhaifu uliolazimishwa; ni njia ya kutawala anayoichagua Mungu. Katika mzozo wa nyumbani, kwenye mkutano wa kazi, kwenye ugomvi wa mipaka ya shamba, kuna njia ya farasi na kuna njia ya punda.

Leo, andika kwenye karatasi jina la mtu mmoja ambaye umekuwa ukitaka "kumshinda," kisha chini yake andika neno moja utakalomwambia au kumtendea kwa unyenyekevu wiki hii, na mwombee kwa dakika tano.

Sura ya Wasikilizaji

Waliosikia maneno haya walikuwa watu waliorudi kutoka uhamisho, wakijenga hekalu dogo lisilolingana na kumbukumbu za lile la Sulemani. Hawakuwa na mfalme, hawakuwa na jeshi, walikuwa jimbo dogo chini ya Uajemi. Kutajwa kwa Ugiriki katika mstari wa kumi na tatu kuliwaambia kwamba mataifa makubwa yajayo pia yako chini ya mkono wa Mungu. Walipoambiwa Tiro tajiri atateketezwa na Gaza yenye nguvu itatetemeka, walisikia jambo moja: udogo wetu si hoja ya mwisho. Na walipoambiwa "Nitaweka kambi kuzunguka nchi yangu," walisikia ahadi ya ukuta ambao hawakuweza kuujenga. Wito "Rudini ngomeni, wafungwa wa matumaini" ulikuwa kejeli tamu: ngome yao haikuwa jiwe, ilikuwa Mungu mwenyewe.

Maandiko Mengine

Mathayo anapoeleza kuingia kwa Yesu Yerusalemu, ananukuu Zekaria 9:9 moja kwa moja, na hivyo anatufundisha kusoma sura hii kama ramani ya Masiha, si ubashiri wa kisiasa tu. Pili, soma Zekaria 4:6, ambapo malaika anamwambia Zerubabeli kwamba si kwa uwezo wala kwa nguvu. Nabii huyo huyo, kitabu kicho hicho, anarudia wazo moja kwa sauti mbili: ujenzi wa hekalu na ujio wa Mfalme vyote vinatokea kwa Roho wa Mungu, si kwa rasilimali za binadamu. Ukisoma sura hizi mbili pamoja, unaona kwamba Zekaria hakuwa akiwafariji tu waliorudi; alikuwa akiwafundisha upya maana ya nguvu, kwa kiwango cha ujenzi wa kila siku na kwa kiwango cha historia nzima.

Mhusika Mkuu

Mungu katika sura hii ni mwenye macho na mwenye mikono. "Jicho la Yahwe liko juu ya wanadamu wote," na mwishoni anasema, "sasa nitaangalia nchi yangu kwa macho yangu mwenyewe." Yeye si mtazamaji baridi; anaona na kisha anaingia kati. Anavunja kiburi cha Wafilisti, lakini jambo la kushangaza ni mstari wa saba: baada ya kuondoa damu na machukizo vinywani mwao, anawafanya kuwa "masalia kwa Mungu wetu kama ukoo katika Yuda." Yaani, hukumu yake ina lengo la kuwakaribisha adui, si kuwafuta tu. Huyu ndiye Mungu anayepiga tarumbeta na dhoruba, na pia anayewaona watu wake kama kundi la kondoo na mapambo ya taji. Nguvu yake na upole wake si vitu viwili tofauti.

Tafakari

Ni ngome gani niliyojijengea ambayo, ikianguka kesho, ingeniacha nikiwa sijui mimi ni nani?

Katika mzozo mmoja ninaoubeba sasa, njia ya punda ingeonekanaje kwa vitendo, wiki hii?