Sefania 3

Maandiko

Sura hii inaanza kwa kilio: mji uliokataa kusikia, ambao wafalme wake, waamuzi wake, manabii wake na makuhani wake wote wamegeuka wanyama wa mawindo. Kati yao Mungu anasimama kama yule mwenye haki asiyekosea, akitoa hukumu yake kila asubuhi. Kisha maneno yanapinduka: taifa litaokolewa, midomo itasafishwa, mabaki wanyonge watabaki, na Yerusalemu inaambiwa kuimba kwa sababu Bwana mwenyewe anafurahi juu yake, akiwakusanya waliolemaa na waliotupwa mbali.

Kiini

Kitu kigumu katika sura hii ni kwamba hasira na furaha ya Mungu zinatoka kwenye chemchemi moja. Yeye anayemwaga "uchungu wangu wote mkali" ni yeye anayeambiwa "atashangilia kwa furaha." Sisi tunapenda kutenganisha hivi viwili, kama vile Mungu wa Agano la Kale ni mmoja na Mungu wa Injili ni mwingine. Sefania anakataa mgawanyo huo. Hukumu si mlipuko wa hasira isiyo na akili; ni haki inayosimama "kila asubuhi," ikifichua kile kinachooza. Na wokovu si Mungu akipuuza dhambi; ni Mungu akiondoa wenye majivuno na kuwabakiza wanyonge. Neema hapa haijafumbwa kutoka kwa hukumu, imezaliwa ndani yake.

Uzi Unaopita

Mstari wa 15 unasema Bwana "ameiondoa hukumu yako" na kwamba "Yahwe ni mfalme wa Israeli miongoni mwenu." Hilo ni ahadi ya Mungu akikaa katikati ya watu wake bila kwamba utakatifu wake unawaangamiza. Kwa vizazi hilo lilikuwa fumbo: uwepo wa Mungu ulikuwa baraka na hatari kwa wakati mmoja, ndiyo maana pazia lilikuwa hekaluni. Yohana anapoandika kwamba Neno alifanyika mwili na akakaa kwetu, anajibu kilio hiki cha Sefania. Kristo ni njia ambayo hukumu inaondolewa kweli, si kupuuzwa. Na maelezo ya mabaki, wale "wa chini zaidi na watu masikini," yanapata sura yao kamili katika Yesu akiwaita wenye njaa na waliochoka wabarikiwe.

Kioo

Sefania anaanza na viongozi, na hilo linagusa yeyote anayebeba mamlaka: mzazi, mwalimu, mkuu wa kazi, mzee wa kanisa. Manabii wenye kiburi na makuhani wanaonajisi mahali patakatifu hawakuwa wakanamungu; walikuwa watu wa dini waliojifunza kutumia jina la Mungu kwa faida yao. Ni rahisi kuomba hadharani na kudhulumu kimyakimya. Halafu kuna mstari wa 2, kukataa "masahihisho." Fikiria mara ya mwisho mtu alipokuambia kitu chenye ukweli mchungu kuhusu tabia yako, na jinsi upesi ulivyotafuta sababu ya kumkataa. Hilo ni mzizi ule ule. Na kwa wale ambao maisha yamewaacha wakiwa "waliolemaa," walioachwa, mstari wa 19 unaahidi kwamba Mungu anawakusanya kwa jina, si kwa makundi.

Kidogo Kinachofunua

"Kwa furaha atakuwa kimya juu yenu kwa upendo wake." Kimya? Katika muktadha wa kuimba na kupiga kelele, kimya cha Mungu kinasimama kama kitu cha kushangaza. Kiebrania hapa kinatumia neno charash, ambalo lina maana ya kunyamaza, kutokusema. Lugha yote ya sura hii hadi hapa imekuwa ya sauti: Mungu akiita, watu wakikataa kusikia, hukumu ikitangazwa. Sasa mashtaka yanakoma. Yule aliyeorodhesha makosa ya mji hana la kuongeza. Wazazi wanajua kimya hiki: mtoto aliyeokolewa kutoka hatarini anashikwa kifuani, na maneno hayahitajiki. Mungu wa Sefania hafurahii tu kwa kelele; anafurahi hata kwa ukimya wa mtu aliyepata kile alichokitafuta.

Wasikilizaji wa Kwanza

Wale waliosikia maneno haya kwa mara ya kwanza walitembea barabara za Yerusalemu ambazo Sefania anaziita najisi. Waliona mbwa mwitu wakizunguka nje ya kuta jioni, wanyama wenye njaa wasioacha chochote hadi asubuhi, na sasa wanaambiwa kwamba waamuzi wa mahakama zao ni hao hao. Hiyo ni tuhuma ya kutisha kwa mtu aliyekuwa amepoteza shamba lake kwenye rushwa. Nyuma yao kulikuwa kivuli cha Ashuru, na mbele yao Babeli. Waliishi kati ya mataifa makubwa yenye majeshi, na kusikia "Yahwe ni mfalme wa Israeli miongoni mwenu" kulikuwa ni kauli ya kisiasa, si tu ya kiroho. Kilio "Usiiache mikono yako ilegee" kiliambiwa watu ambao mikono yao ilikuwa imelegea kweli.

Mhusika Mkuu

Mungu wa sura hii hana utulivu wa sanamu. Anaita, anaangalia, anasubiri kwa matumaini yasiyotimizwa: "Nikasema, 'Hakika mtaniogopa mimi.'" Ni sauti ya mtu ambaye alikuwa akitarajia jibu tofauti. Watu wake badala yake "walikuwa na shauku kuanza kila siku kwa kuharibu matendo yao yote," juhudi ya asubuhi inayolingana na haki yake ya asubuhi. Anaumia. Anaghadhibika. Halafu anaokoa, na furaha yake si ya kujizuia; anaimba, anashangilia, ananyamaza kwa upendo. Kitu kinachovutia zaidi ni kwamba anajiingiza kati yao: "yuko katikati yenu, mwenye nguvu wa kuwaokoa." Hasira yake na huruma yake si hisia zinazopishana; ni utu mmoja unaokataa kuwaacha watu wake kwenye uozo wao.

Kwa Kutafakari

Ni masahihisho gani, kutoka kwa mtu au kutoka kwa Maandiko, ambayo umekuwa ukikataa kwa muda mrefu, na kwa nini ni magumu kuyapokea?

Ikiwa Mungu anafurahi juu yako kama mstari wa 17 unasema, ni jambo gani ndani yako linalokataa kuamini hilo, na unaonaje mahali pako kati ya "wa chini zaidi na watu masikini" ambao ndio anaowabakiza?