Marcos 10

Ang Teksto

Tumawid si Jesus patungo sa Judea at sa kabila ng Jordan, at doon sinubok siya ng mga Pariseo tungkol sa diborsiyo; ibinalik niya sila hindi sa kasulatan ng paghihiwalay kundi sa simula ng paglikha, kung saan ang dalawa ay ginawang "iisang laman." Mula roon ay sunod-sunod ang mga eksenang nagbabaligtad ng inaasahan: ang mga batang sinaway ng mga alagad ngunit kinalong at binasbasan ni Jesus, ang mayamang lalaki na minahal niya at hiniraman ng lahat, ang pangatlong pahayag tungkol sa kaniyang kamatayan habang paakyat sila sa Jerusalem, ang hiling nina Santiago at Juan na maupo sa kanan at kaliwa niya, at sa dulo, ang bulag na pulubi sa labas ng Jerico na itinapon ang kaniyang balabal at sumunod sa daan. Isang kabanata, isang paglalakbay, at isang paulit-ulit na tanong: sino ba talaga ang nauuna?

Ang Puso ng Teksto

Sa buong kabanata, hinuhubaran ni Jesus ang mga bagay na pinaniniwalaan ng tao na nagbibigay sa kanila ng puwesto sa harap ng Diyos. Ang karapatan ng lalaki sa kasulatan ng paghihiwalay, ang edad at katayuan ng isang nasa hustong gulang laban sa isang bata, ang ari-arian bilang tanda ng pabor ng langit, ang karangalan ng upuan sa kanan ng hari: lahat ng ito ay sinasagad hanggang sa mawalan ng bisa. Ang nananatili ay ang pangungusap sa talatang dalawampu't pito: "Hindi magagawa ito sa mga tao, ngunit hindi sa Diyos." Ang kaharian ay hindi nakakamit, tinatanggap ito. At ang Diyos na nagbibigay nito ay hindi nakaupo sa trono na hinihintay na paglingkuran; naglalakad siya paakyat sa Jerusalem upang "ibigay ang kaniyang buhay bilang katubusan ng lahat." Doon nakasalalay ang lahat ng iba pa.

Ang Hibla na Nag-uugnay

Pansinin kung saan ibinalik ni Jesus ang mga Pariseo: hindi sa Deuteronomio kundi sa hardin, sa "simula pa lamang ng paglikha." Hindi niya binubuwag ang Kautusan; ipinapakita niya na ang Kautusan ay tumugon sa matitigas na puso, habang ang layunin ng Diyos ay mas luma pa kaysa sa pagkabasag ng tao. Ganito gumagalaw ang buong kabanata: palayo sa pagtatanggol sa sarili, pabalik sa orihinal na kalooban ng Lumikha, at pasulong sa krus na siyang magpapanumbalik nito. Ang salitang "katubusan" sa talatang apatnapu't lima ay hiram sa wika ng pagpapalaya ng alipin at sa mga propeta ng naghihirap na lingkod. Ang paglikha, ang pagkabihag, at ang pagtubos ay nagtatagpo sa isang Lalaking naglalakad paakyat sa Jerusalem.

Ang Salamin

May bagay ka bang hindi mo maipagbibili? Hindi ito tanong tungkol sa pera lamang. Ang mayamang lalaki ay mabuting tao, relihiyoso, maagap; tumakbo pa siya at lumuhod. At "minahal siya" ni Jesus bago pa man siya saktan. Doon nahuhubaran ang karamihan sa atin: hindi tayo nabibigo dahil masama tayo kundi dahil may hawak tayong hindi natin mabitawan, ang bahay na pinaghirapan, ang posisyon sa trabaho, ang reputasyon sa simbahan, ang anak na ginawa nating sukatan ng ating halaga. Si Santiago at Juan ay nagnanais ng upuan; si Bartimeo ay walang hawak kundi balabal, at iyon pa ang itinapon niya. Ngayong araw, sagutin nang malakas, nang mag-isa, ang tanong ni Jesus kay Bartimeo: "Anong gusto mong gawin ko para sa iyo?" Isang pangungusap lamang, tiyak, hindi malabo.

Ang Konteksto

Isipin ang daan paakyat mula sa Jerico patungong Jerusalem: mula sa pinakamababang lungsod sa mundo, mainit, mabango sa balsamo at datiles, umaahon ng halos isang kilometro sa disyerto. Panahon ng Paskuwa; libu-libong peregrino ang naglalakad, umaawit, nag-aabang ng pagpapalaya mula sa Roma. Sa unahan ng pulutong, naglalakad si Jesus nang nauuna, at ang mga alagad ay "namangha" at ang iba ay "natatakot." Alam nila kung ano ang nangyayari sa mga nagpapanggap na hari sa Jerusalem tuwing pista: kurus sa tabi ng daan. Sa gitna ng tensiyong ito, nag-aagawan sila ng upuan. Hindi ito katangahan; ito ay pag-asang mali ang direksiyon, isang kaharian na inaasahan nilang darating sa pamamagitan ng tagumpay, hindi ng kamatayan.

Ang Ugnayan sa Ibang Teksto

Dalawang tinig ang umaalingawngaw dito. Una, ang Genesis, na mismong sinipi ni Jesus: "Ginawa sila ng Diyos na lalaki at babae." Sa pagbalik sa paglikha, inilalagay niya ang kasal sa labas ng abot ng legal na pakikipagtawaran ng mga lalaki sa kaniyang panahon, at ibinabalik ang dangal ng babaeng walang boses sa korte. Pangalawa, ang larawan ng naghihirap na lingkod sa Isaias limampu't tatlo, na inihahain ang kaniyang buhay para sa marami. Hindi binanggit ni Marcos ang sipi, ngunit ang mga salitang "ibigay ang kaniyang buhay bilang katubusan ng lahat" ay hindi maiintindihan nang wala ito. Si Jesus ay hindi biktima ng pulitika; siya ang Lingkod na kusang umiinom sa tasa.

Ang Larawan ng mga Unang Tagapakinig

Ang mga unang bumasa ng Marcos ay malamang mga Kristiyano sa Roma, maliit na grupo sa isang imperyong sinasamba ang kapangyarihan, ilan sa kanila ay nawalan na ng pamilya at tahanan dahil sa pananampalataya. Nang marinig nila ang pangako ng "isandaang ulit pa" na mga bahay at kapatid, hindi nila ito narinig bilang pangakong yayaman sila. Narinig nila ang bagong sambahayan: ang kapatiran ng simbahan, ang pintuang bukas para sa kanila nang isara ng sarili nilang mga magulang. At narinig nila ang maliit na parirala na hindi natin gustong basahin: "na may mga pag-uusig." Para sa kanila, ang bulag na pulubi na sumunod sa daan ay hindi lamang himala kundi larawan ng kanilang sariling paglalakad patungo sa krus.

Pagninilay

Alin sa mga hawak mo ngayon ang pinakamahirap ipagbili, at ano ang sinasabi nito tungkol sa kung saan mo inilagay ang iyong katiyakan sa harap ng Diyos?

Si Bartimeo ay itinapon ang balabal bago pa siya gumaling. Ano ang tiwalang kailangan mong ipakita bago mo makita ang sagot?