Mateo 7:3

Ang Teksto

Isang tanong ang buong talata, at hindi ito tanong na naghahanap ng impormasyon. Bakit mo raw nasisilip ang maliit na piraso ng dayami na nasa mata ng iyong kapatid, gayong may buong troso sa sarili mong mata at hindi mo man lang ito napapansin? Ang salitang ginamit para sa unang bagay ay tumutukoy sa isang tuyot na himaymay, isang munting tilamsik ng ipa na lumilipad sa giikan. Ang ikalawa ay biga, ang kahoy na tumutukod sa bubong ng bahay. Sinasadya ni Jesus ang kabaliwan ng larawan: isang tao na nakayuko, nakatutok, nakatitig sa mukha ng iba, habang siya mismo ang hindi makakita.

Ang Ubod

Ang pinakamatalim dito ay hindi ang pagpuna sa kapatid kundi ang salitang "hindi mo napapansin." Ang kasalanang tinutukoy ni Jesus ay hindi lang pagiging mapanghusga; ito ay pagiging bulag sa sarili habang matalas sa iba. Iyon ang kalagayan ng puso na hiwalay sa Diyos: may kakayahan tayong magsuri, magtimbang, magtaya ng bigat ng kasalanan, ngunit palaging nasa labas nakatutok ang liwanag. At kaya ganoon kabigat ang talata bago nito: ang panukat na ginagamit natin ay siya ring gagamitin sa atin. Hindi ito tungkol sa pagiging mahinahon lang sa kapwa. Ito ay tungkol sa katotohanang walang sinuman sa atin ang makakatayo sa harap ng Diyos sakay ng sarili niyang pamantayan. Ang troso ay hindi metapora ng pagkakamali. Ito ay metapora ng ating pangangailangan ng awa.

Ang Sinulid na Nag-uugnay

May isa lamang sa buong kasaysayan na may karapatang tumingin nang matalas sa mata ng iba, dahil siya lang ang walang trosong nakaharang. At ito mismo ang kakaiba: ang tanging tao na maaaring humatol nang ganap ay siya ring hindi dumating upang humatol kundi upang iligtas. Ang buong Sermon sa Bundok ay hindi hagdan ng pagsisikap; ito ay salamin na nagpapakita kung sino talaga tayo, at itinuturo tayo palabas sa ating sarili. Ang utos na "alisin mo muna ang troso sa iyong mata" ay imposible sa sariling lakas, dahil hindi mo nga nakikita ang troso. Kailangan ng ibang kamay, ibang liwanag. Si Jesus ang dumating na nagpapadilat ng bulag, at sa krus ay tinanggap niya ang panukat na nararapat sa atin upang ang panukat na iginawad sa atin ay awa. Ang talatang ito ay hindi payo sa ugali; ito ay tulay patungo sa ebanghelyo.

Ang Salamin

Alam mo kung saan ito tumatama. Sa hapag-kainan, kung saan mabilis mong nabubungkal ang kapintasan ng asawa mo habang hindi mo naaamoy ang sarili mong tigas ng ulo. Sa opisina, kung saan may isang katrabaho na para bang libre mong pinag-aaralan araw-araw, at bawat pagkakamali niya ay nagiging patunay ng kuwentong matagal mo nang isinulat tungkol sa kaniya. Sa simbahan, kung saan ang pagiging maingat sa doktrina ay maaaring maging maskara ng pusong hindi na naaawa. Sa social media, kung saan ang paghatol ay libre at ang pagsusuri sa sarili ay walang nagli-like. Ang troso ay hindi palaging malaking kasalanan; madalas ito ay ang katiyakan na ikaw ang nasa tamang panig. At ganoon siya kalaki: hinaharangan niya ang buong tanawin.

Gawin mo ito ngayon: isulat sa papel ang pangalan ng taong pinakamadalas mong pinupuna sa isip mo, at sa tabi nito isulat ang isang bagay sa sarili mo na kahawig ng pinupuna mo sa kaniya. Pagkatapos ay ipanalangin mo ang pangalan bago mo punitin ang papel.

Ang mga Unang Nakinig

Ang mga nakikinig ay mga taganayon ng Galilea na magkakakilala hanggang sa pinakamaliit na detalye. Walang privacy sa isang baryo na may isang balon at isang giikan. Ang reputasyon ay yaman; ang kahihiyan ay parusa. Ang paghatol sa kapwa ay hindi lamang panloob na saloobin, kundi paraan ng pagpapanatili ng sariling puwesto sa hanay ng karangalan. Alam din nila ang dalawang larawan sa katawan: ang ipa na lumilipad sa hangin tuwing anihan, at ang biga ng bubong na binubuhat ng dalawang lalaki. At ang nagsasalita ay anak ng karpintero, tao na nakahawak ng tunay na troso. Narinig nila ang komedya bago ang sermon, at pagkatapos ng halakhak ay ang katahimikan: ang Guro ay nagsasalita nang may kapangyarihan, hindi tulad ng kanilang mga eskriba.

Ang Ugnayan ng mga Teksto

Kinuha ni Pablo ang eksaktong logic na ito nang isulat niya sa mga taga-Roma na ang humahatol sa iba ay hinahatulan ang sarili, dahil ginagawa niya ang parehong mga bagay. Iyon ang linaw na ibinibigay niya: ang paghatol ay hindi lang panganib, ito ay pagtatapat. At sa parehong kabanata rito, sinasabi ni Jesus na "Sa pamamagitan ng kanilang mga bunga sila ay inyong makikilala," kaya hindi ito pagbabawal ng pagkilatis. Ang pinagkaiba: ang pagsusuri sa bunga ay ginagawa ng taong nakakakita na, matapos alisin ang troso. Ang paghatol na ipinagbabawal ay ang pagpapanggap na hukom ang isang nasasakdal.

Ang Tanong

Paano mo malalaman na may troso ka, kung ang mismong kahulugan ng troso ay hindi mo ito napapansin? Ito ang bitag ng talata. Ang bawat isa sa atin ay kayang sumang-ayon dito sa teorya at magpatuloy sa pamumuna sa praktika, dahil laging may sapat na dahilan ang puna natin. Hindi nag-aalok si Jesus ng paraan para siyasatin ang sarili nang mag-isa; nag-aalok siya ng pag-iisip na kailangan ng tulong. Marahil ito ang dahilan kung bakit kaagad sumunod ang "Humingi kayo, at ito ay ibibigay sa inyo." Hindi mo kayang hilahin ang sarili mong troso. Maaari kang humingi. At maaari kang magpatuli ng tenga sa mga taong matapang na magsabi sa iyo kung ano ang nakikita nila. Nananatiling hindi kumportable ang kawalang-katiyakan, at iyon ay biyaya rin.

Pagninilay

Sino ang huling taong nagkaroon ng lakas ng loob na sabihin sa iyo ang isang bagay na hindi mo nakikita sa sarili mo, at ano ang ginawa mo sa sinabi niya?

Kung ang panukat na ginagamit mo sa iyong kapatid ay siyang gagamitin sa iyo bukas, ano ang unang bagay na babaguhin mo ngayong gabi?