Zacarias 6

Ang Teksto

Nakita ni Zacarias ang apat na karwahe na lumalabas sa pagitan ng dalawang bundok na tanso, may mga kabayong pula, itim, puti at batik na kulay abo, at ipinadala sila upang maglibot sa buong daigdig bilang mga tagapagdala ng utos ng Panginoon. Pagkatapos, sa isang gawaing napakakonkreto, iniutos ng Panginoon na kumuha ng pilak at ginto mula sa mga bumalik mula sa Babilonia, gumawa ng korona, at ilagay ito sa ulo ng pinakapunong pari na si Josue. Habang nakoronahan siya, may isang pangalan na ipinapahayag: "Ang lalaking ito, Sanga ang kaniyang pangalan!"

Ang Puso ng Teksto

Ang isang korona sa ulo ng pari ay parang maling sukat ng damit. Sa Israel, hiwalay ang trono at ang altar; ang hari ay mula sa lipi ni Juda, ang pari ay mula sa lipi ni Levi, at ang mga haring nagtangkang maging pari ay pinarusahan. Ngayon, sinasabi ng Panginoon: "Siya ang magiging pari sa kaniyang trono." Isang tao na may hawak ng dalawang tungkulin na hindi kayang pagsamahin ng sinumang tao. At mahalaga: hindi si Josue ang katuparan. Siya ay lumalakad na tanda, isang pantomime ng propesiya. Ang koronang inilagay sa kaniyang ulo ay dadalhin sa templo, hindi para sa kaniya, kundi bilang pag-aalaala. Ang Diyos ay nangangako ng isang paghahari na hindi mapapaghiwalay sa awa, at isang pagkapari na hindi walang kapangyarihan.

Ang Sinulid na Nag-uugnay

Ang salitang "Sanga" ay hindi bago sa mga tainga ng mga tagapakinig. Ito ang tawag sa maliit na usbong na sumisibol mula sa tuod ng isang punong pinutol, ang lipi ni David na tila patay na matapos ang pagkatapon. Walang trono sa Jerusalem noon, walang koronang lehitimo. Kaya't ang tanda ay parang panghahamon: nakoronahan ang pari, dahil ang hari ay hindi pa dumarating. At si Jesus? Siya ang nagtayo ng templo, hindi bato sa bato, kundi ang kaniyang katawan na ibinangon sa ikatlong araw. Siya ang umupo sa trono at nagdala ng dugo bilang pari. "At darating ang mga nasa malayo at itatayo ang templo ni Yahweh," at iyan ang tumutukoy sa mga Hentil, sa atin, sa mga dumating mula sa napakalayo.

Ang Salamin

May bahagi sa atin na nakahati kagaya ng trono at altar na hindi magkasama. Sa trabaho ay may awtoridad ka, matigas ang desisyon, malinaw ang linya; sa bahay ay nagpapatawad ka, tumitiis, nagdadala. At madalas magkamali ang timpla: matigas kung saan dapat maging maawain, malambot kung saan dapat panindigan ang tama. Ipinapakita ng propesiyang ito na hindi ka pinagagalitan dahil hindi mo kayang pagsamahin ang dalawa; sinasabihan ka na may Isang nagtagumpay dito. Ang trono at ang awa ay nagtagpo sa Golgota. Hindi mo na kailangang maging tagapagligtas ng iyong pamilya o ng iyong kompanya, dahil may nakaupo na sa trono. Isulat mo ngayon sa isang papel ang isang tao kung kanino mahigpit ka nang labis nitong linggo, at sabihin sa Panginoon nang malakas na siya ang Hari at hindi ikaw.

Ang Pangunahing Tauhan

Si Josue anak ni Jehozadak ay hindi nagsasalita sa kabanatang ito. Tumatayo lamang siya, at inilalagay ang korona sa kaniyang ulo. Ilang kabanata bago nito, siya ay nakatayo sa maruming damit, pinaratangan, at pinalitan ng damit ng Diyos. Ngayon ay nakoronahan siya. Iyan ang landas ng biyaya sa isang tao: mula sa kahihiyan patungo sa karangalan, at hindi dahil sa sariling paglilinis. Ngunit ang tunay na pangunahing tauhan ay ang Diyos na tinatawag na "Panginoon ng buong daigdig," na ang mga karwahe ay hindi lamang naglilibot sa Judea kundi sa buong mundo. Ang Diyos na hindi lamang nagpapadala ng hukbo kundi nagpapangalan din ng isang usbong. Kapangyarihan at kaamuan sa isang bibig.

Ang Konteksto

Mga taong 520 bago kay Cristo. Ang bumalik na mga Judio ay nasa isang lungsod na may sirang pader, at ang templo ay isang pundasyon na tumigil sa pagtatayo. Ang Persia ang naghahari; ang Babilonia ay bumagsak na, at iyan ang dahilan kung bakit sinasabi na "pahupain nila ang aking espiritu patungkol sa bansang hilaga," ang hilaga na laging pinagmumulan ng mga mananakop. Ang mga pilak at ginto ay galing sa mga bumalik mula sa Babilonia, mga taong may pera pero walang katiyakan. At ang isinagawa ni Zacarias ay isang publikong pagtatanghal: sa harap ng mga tao, sa isang bahay na may pangalan, ginawa niya ang isang bagay na parang paglabag sa batas, upang ipahiwatig ang isang darating.

Ang Kaugnayan sa Iba pang Kasulatan

Sa Awit 110 binabasa natin ang isang haring tinatawag na pari sa paraan ni Melquisedec, at doon din nagpapatong ang dalawang tungkuling ito. Ang aklat ng Hebreo ay kinukuha ang linyang iyon at itinatapat sa Jesus na "may hawak ng pagkapari na walang hanggan." Kaya hindi ito basta magandang tugma ng imahen; ito ay isang linya na tinahak ng mga Kasulatan mismo. At ang huling salita ng kabanata ay hindi nagpapabaya sa atin: "mangyayari ito kung tunay kayong nakinig sa tinig ni Yahweh na inyong Diyos." Ang pangako ay tiyak, ngunit ang pakikibahagi rito ay nangangailangan ng nakikinig na tainga.

Pagninilay

Saan sa buhay ko ay pinipilit kong maging hari at pari nang sabay, at ano ang nangyayari kapag binitawan ko iyon?

Ang koronang inilagay sa templo ay hindi kayamanan kundi pag-aalaala. Anong konkretong tanda sa buhay mo ang nagpapaalala sa iyo na tapat ang Diyos, at kailan mo ito huling tiningnan?