Four moments to pause and reflect
Maiikling pagninilay upang manahimik kasama, hango sa mga bahagi ng Biblia sa 1 Samuel 1:15, Efeso 2:8-9, Juan 9:7.
✦ Sandali sa tanghalian
Sumagot si Ana, “Hindi, aking amo, ako ay isang babaeng nagdadalamhati ang kalooban. Hindi ako nakainom ng alak o matapang na inumin, ngunit ibinubuhos ko ang aking kaluluwa sa harapan ni Yahweh.”
1 Samuel 1:15
May salita rito na karaniwang ginagamit para sa alak, para sa langis, para sa anumang likido na ibinubuhos bilang handog. Pero hindi inumin ang ibinuhos ni Hannah. Ang kanyang sarili ang ibinuhos niya, sa harap ni Yahweh.
Si Eli, ang paring nakaupo malapit sa pintuan ng tabernakulo sa Shilo, ay nakita ang kanyang mga labi na gumagalaw na walang tunog. Akala niya lasing. Pero wala talagang lason sa dila ni Hannah. Grabe lang ang bigat na kinakarga niya, taon na taong pananabik na walang sagot, at wala siyang ibang paraan kundi ibuhos ito sa Diyos, tahimik, nang walang nakakaalam kung ano talaga ang nasa loob niya.
Mayroon kaming araw na kailangan naming maging kasing tapang ni Hannah para sabihin, hindi ako lasing, pinapasan ko lang ang bigat na ito, at ito ang paraan kong ibinubuhos ito.
Hindi kailangang maintindihan ng ibang tao ang iyong dasal para marinig ito ng Diyos. Kahit walang tunog, kahit sa gitna ng ingay ng trabaho, may Isang nakikinig sa kung ano talaga ang nasa ilalim.
Ngayon
Sa loob ng susunod na sampung minuto, umupo nang tahimik kung saan ka man naroroon, isara ang mga mata, at sa walang tinig, ibulong ang pangalan ng pinakamabigat mong dinadala ngayon sa harap ng Diyos, hanggang sa maramdaman mong wala ka nang pinipigilan.
◐ Sandali sa hapon
Sapagkat sa biyaya kayo ay naligtas sa pamamagitan ng pananampalataya. At hindi ito nagmula sa amin, kaloob ito ng Diyos. Hindi ito dahil sa mga gawa. Bilang resulta, walang sinuman ang maaaring magmalaki.
Efeso 2:8-9
Tahimik muna tayo rito, sa oras kung kailan karaniwang bumibigat ang katawan at humihina ang pokus.
Sa Griyego, ang salitang isinasalin nating "biyaya" ay charis. Sa panahon ni Pablo, hindi ito abstract na konsepto lamang; ito ang tawag sa regalong ibinibigay ng isang patron, isang taong may kapangyarihan o kayamanan, sa taong wala siyang paraang bumawi nito. Sa sistemang iyon, kapag tumanggap ka ng charis, hindi mo ito sinusukli ng kaparehong halaga, dahil imposible iyon. Ang tanging maibabalik mo ay ang pagiging tapat at mapagpasalamat.
Iyon ang hindi lubos nahuhuli ng salin natin. Ang charis sa Griyego ay salitang nagsisilbi sa dalawang direksyon: ito ang regalo mismo, at ito rin ang pasasalamat na bumabalik bilang tugon. Kaya nang sabihin ni Pablo na hindi ito galing sa ating sarili at hindi sa mga gawa upang walang maghambog, hindi lang niya sinasabing libre ito. Sinasabi niya na imposibleng bayaran, kaya't anumang pagmamalaki tungkol dito ay pagsisinungaling tungkol sa laki ng utang.
At dito nagiging mahirap, hindi lang maaliwalas, ang salita. Kung ang charis ay laging umaasa ng tugon, kailangan nating harapin ang tanong: nabubuhay ba tayo na parang tumatanggap lang at tapos na, o nabubuhay tayong may tapat na pagmamahal bilang tugon sa regalong hindi natin kayang bayaran?
Hindi laging madaling tanong iyan, at hindi palaging may agarang sagot ngayong hapon.
Ngayon
Isulat ngayon ang pangalan ng isang tao na nagbigay sa iyo ng kabutihang hindi mo kayang bayaran pabalik, at sa loob ng sampung minuto, ipadala sa kanya ang isang maikling mensahe ng pasasalamat.
☾ Sandaling panggabi
Sinabi niya sa kaniya, “Pumunta ka at maghilamos sa languyan ng Siloam (na isinalin na 'isinugo').” Kaya't umalis ang lalake, naghilamos, at bumalik nang nakakakakita na.
Juan 9:7
Hapo na ang mga paa niya, putik pa sa mga mata, at wala siyang ideya kung ilang hakbang pa ang Siloam. Hindi niya nakita ang daan pababa, ang makikitid na hagdang bato patungo sa tubig. Sinunod lang niya ang tinig na nagsabi, humayo ka.
Ang Siloam ay hindi basta-basta lamang lugar. Doon dumadaloy ang tubig mula sa bukal ng Gihon, dumadaan sa lagusan na pinagawa pa ni Haring Hezekias, patungo sa isang malaking paliguan sa ibaba ng lungsod. Doon kumukuha ng tubig ang mga pilgrim tuwing Pista ng mga Tolda, bilang tanda ng pag-asa sa Diyos na nagbibigay ulan at buhay. At ang pangalang Siloam mismo ay nangangahulugang Sinugo. Kaya't ang lalaking bulag, sinugo papunta sa lawang may pangalang Sinugo, ay parang sinasabihan: hindi lang ikaw ang isinugo rito, ang kaloob mong paningin ay bunga rin ng Sinugo.
Gabi na. Hindi mo pa rin siguro lubos na nakikita kung ano ang ginagawa ng Diyos sa iyong buhay ngayong araw na ito. Pero hindi lahat ng paglalakad kailangang malinaw bago sundin.
Ngayon
Magpunta ka sa lababo o banyo ngayong gabi. Habang naghuhugas ng mukha o kamay, sabihin mo nang malakas sa Panginoon ang isang bagay na gusto mong gawin Niyang malinaw sa iyo, kahit hindi mo pa ito nakikita.
Basahin ang mga talatang ito sa Banal na Bibliya (Tagalog ULB)
I-tap ang isang talata upang basahin ang buong teksto dito.
15Sumagot si Ana, “Hindi, aking amo, ako ay isang babaeng nagdadalamhati ang kalooban. Hindi ako nakainom ng alak o matapang na inumin, ngunit ibinubuhos ko ang aking kaluluwa sa harapan ni Yahweh.”
8Sapagkat sa biyaya kayo ay naligtas sa pamamagitan ng pananampalataya. At hindi ito nagmula sa amin, kaloob ito ng Diyos.
9Hindi ito dahil sa mga gawa. Bilang resulta, walang sinuman ang maaaring magmalaki.
7Sinabi niya sa kaniya, “Pumunta ka at maghilamos sa languyan ng Siloam (na isinalin na 'isinugo').” Kaya't umalis ang lalake, naghilamos, at bumalik nang nakakakakita na.
Nais mo bang lalong lumalim?
Para sa bawat talata sa mga pagninilay na ito, makakakuha ka ng malalim na paliwanag ng Biblia kasama ang konteksto, kasaysayan, at aplikasyon.
Simulan ang malalim na pag-aaral