Tinig na kumikilala at yumayakap
Narinig at niyakap
Maiikling pagninilay upang manahimik kasama, hango sa mga bahagi ng Biblia sa Mateo 13:9, Juan 20:16, Genesis 18:17-18 at Lucas 15:22-23.
☀ Sandali sa umaga
Ang may taingang pandinig, ay makinig.”
Mateo 13:9
Naupo ka sa ikatlong hilera ng simbahan ngayong umaga, bitbit ang Bibliyang bukas pa rin sa parehong pahina mula nang basahin mo ito kagabi bago matulog. Habang hinihintay mong magsimula ang papuri, lumilipad ang isip mo sa listahan ng gagawin bukas, sa text message na hindi mo pa nasasagot, sa pagod na hindi naalis ng isang gabing hindi gaanong pahinga.
Noong ikuwento ni Jesus ang talinghaga ng manghahasik, napakaraming tao ang nagsiksikan sa dalampasigan kaya umakyat Siya sa isang bangka at doon nagturo, habang nakaupo ang lahat sa buhanginan. Sa Galilea noon, karaniwang itinatapon muna ng manghahasik ang binhi bago araruhin ang lupa, kaya hindi niya pinipili kung saan babagsak ang bawat buto. Kusa niyang isinabog ito sa daan, sa batuhan, sa matinik, at sa mabuting lupa, lahat sa iisang kilos ng kamay. Hindi kuripot ang paghahasik Niya.
Ito ang detalyeng kadalasang nalalampasan. Bago pa man alam kung anong klaseng puso ang nakikinig, hinasik na ni Jesus ang Salita nang bukas-palad, hindi dahil tiyak na tutubo ang lahat kundi dahil ganyan ang paraan Niya. Ang tanong na iniiwan Niya sa atin ay hindi kung karapat-dapat ba tayong tanggapin ang binhi, kundi kung anong klaseng lupa ang hahayaan nating maging atin ngayon.
Tulad noong mga taong nagtipon sa dalampasigan, muli tayong nagtitipon ngayong Linggo upang makinig. Maaaring puno pa rin ang isip mo ng mga alalahanin na parang tinik, handang sumakal sa binhing inihahasik sa iyo sa araw na ito. Pero bago pa matapos ang unang kanta, may pagkakataon ka pang mamili kung paano ka makikinig.
Ngayon
Bago ka pumasok sa pagtitipon ngayon, isulat sa maliit na papel ang isang alalahanin na parang tinik na kumikipot sa iyong puso, at itago ito sa bulsa bilang paalala na ililigay mo muna ito, para bukas-palad kang makinig sa Salita sa araw na ito.
✦ Sandali sa tanghalian
Sinabi sa kaniya ni Jesus, “Maria!” Iniharap niya ang kaniyang sarili, at sinabi sa kaniya sa Aramaic, “Rabboni,” ibig sabihin “Guro.”
Juan 20:16
Karaniwang akala natin, makikilala natin ang Panginoon kapag nakita na natin Siya nang malinaw, kapag kumpleto na ang mga ebidensya, kapag tama na ang ating pagtingin. Pero narito si Maria Magdalena, nakatayo sa harap mismo ni Jesus, tumitingin sa Kanya, at akala niya ito ay hardinero lamang.
Maaga pa siyang dumating sa libingan, dala ang pagluluksa ng isang babaeng nawalan ng pinakamamahal. Walang laman ang libingan, at nalito siya. Nakita niya ang isang lalaki malapit doon at tinanong kung saan niya dinala ang bangkay. Nakita niya, pero hindi niya nakilala. Hanggang sinabi ni Jesus ang isang salita lang: ang kanyang pangalan.
Sa salitang iyon, bumaling siya at bigla niyang nasabi, Rabboni, na ibig sabihin, Guro. Isang titulo ng matinding paggalang, hindi pangkaraniwang bati sa kalye, kundi ang tawag ng isang alagad sa kanyang minamahal na guro. Ang pagkakilala ay hindi dumating sa pagtingin, kundi sa pagkarinig ng kanyang pangalan mula sa labi ni Jesus.
Ito ang araw ng pagtitipon, kung saan marami ang pupunta sa kapilya o simbahan, susuot sa pintuan, uupo sa upuan. Pero ang tunay na pagkilala kay Jesus ay hindi awtomatikong dulot ng presensya sa lugar. Ito ay dumarating kapag personal kang tinatawag Niya sa pangalan.
Ngayon
Bago ka pumasok sa inyong pagtitipon ngayon, tumigil ka saglit, bigkasin nang malakas ang sarili mong pangalan, at sabihin, Panginoon, tinatawag Mo ako.
◐ Sandali sa hapon
Pero sinabi ni Yahweh, “Dapat ko bang itago kay Abraham ang gagawin ko, gayong tiyak na magiging dakila at makapangyarihang bansa si Abraham, at pagpapalain ang lahat ng bansa sa daigdig sa pamamagitan niya?
Genesis 18:17-18
Maraming desisyon ang ginagawa nang hindi tayo kasali sa usapan. Ganito karaniwan ang buhay, may mga bagay na nangyayari sa itaas natin, lampas sa ating abot-tanaw.
Kaya naiiba ang eksenang ito. Tatlong bisita ang dumating sa tolda ni Abraham sa Mamre, kumain sila sa ilalim ng puno, at pagkatapos, habang naglalakad palabas patungong Sodoma, bigla na lang nagtanong si Yahweh sa Sarili Niya. Hindi ito tanong na itinanong kay Abraham. Ito ay tanong na narinig natin, tayong mga mambabasa, habang binubuksan ang isip ng Diyos sa sandaling iyon.
Ang tanong ay hindi tungkol sa pagdududa ni Yahweh kung dapat ba Siyang magsalita. Ang sagot ay nakatali sa dahilan: dahil si Abraham ay itinalaga para ituro sa kanyang sambahayan ang paraan ni Yahweh, katuwiran at katarungan. Hindi lihim ang plano dahil kaibigan si Abraham, kundi dahil may gagawin siyang bahagi nito.
At dito nagiging mahirap ang tanong. Kung minsan hindi natin alam kung bakit ibinubunyag sa atin ang isang bagay at itinatago ang iba. Hindi malutas ang ugnayang ito dito, bukas pa rin ito. Pero may isang bagay na malinaw: pagkatapos ng tanong na ito, nagsalita si Abraham, nakipag-usap, nanalangin para sa isang lungsod na hindi niya pag-aari.
Ngayong araw ng pagtitipon, ito rin ang hugis ng pakikipagkaibigan sa Diyos: hindi lang tayo tumatanggap ng impormasyon, inaanyayahan tayong makilahok, magsalita, humingi.
Ngayon
Pumili ng isang pangalan, isang tao o lugar na alam mong nangangailangan ng katarungan ngayon, at sabihin ito nang malakas sa panalangin, tulad ng pagtatanong ni Abraham para sa Sodoma.
☾ Sandaling panggabi
Sinabi ng ama sa kaniyang mga utusan, 'Kunin ninyo kaagad ang pinakamagandang balabal, at isuot sa kaniya, at lagyan ng sing-sing ang kaniyang kamay, at sandalyas ang kaniyang mga paa. Pagkatapos, dalhin ninyo dito ang pinatabang guya at katayin. Tayo ay magsikain at magdiwang.
Lucas 15:22-23
Sa karamihan ng kultura, ang taong may edad at may katayuan ay hindi nagmamadali. Siya ang hinihintay, siya ang nilalapitan, at ang bilis ng paglakad ay para sa mga wala pang karangalang ipagtatanggol. Pero sa kuwentong ito, ang Ama mismo ang tumakbo.
May bahagi dito na madalas nalilimutan. Para tumakbo ang isang matandang lalaki noon, kailangan niyang itaas ang laylayan ng kanyang damit, at iyon ay itinuturing na nakakahiya, bagay na ginagawa lamang ng mga bata o alipin. Ang Amang ito, bago pa man makarating ang anak sa gate ng bahay, ay pumunta na, tumakbo, at hinarap ang nakakahiyang tanawin sa harap ng buong nayon, para lang masalubong ang anak bago pa ito marinig ng iba ang kanyang kuwento.
Ito ang bahaging madalas nakatago sa likod ng robe at singsing at pinatabang guya: na ang Ama ang unang gumalaw, hindi hinintay na kumpletuhin muna ng anak ang kanyang paghingi ng tawad. Tumakbo na Siya bago pa man natapos ang pangungumpisal.
Ngayong Linggo, habang nagtitipon ang iglesya at nagpapahinga ang puso, may maaaring tanungin: sino ang malayo pa, at sino ba talaga ang unang gumagalaw tungo sa akin sa tuwing ako ay papalapit, kahit kalahati pa lang ang aking narating.
Ngayon
Banggitin ngayong gabi ang pangalan ng isang taong matagal mo nang iniiwasan dahil sa hiya o alitan, at ipanalangin lang siya nang malakas sa isang maikling pangungusap, bago ka matulog.
Basahin ang mga talatang ito sa Banal na Bibliya (Tagalog ULB)
I-tap ang isang talata upang basahin ang buong teksto dito.
9Ang may taingang pandinig, ay makinig.”
16Sinabi sa kaniya ni Jesus, “Maria!” Iniharap niya ang kaniyang sarili, at sinabi sa kaniya sa Aramaic, “Rabboni,” ibig sabihin “Guro.”
17Pero sinabi ni Yahweh, “Dapat ko bang itago kay Abraham ang gagawin ko,
18gayong tiyak na magiging dakila at makapangyarihang bansa si Abraham, at pagpapalain ang lahat ng bansa sa daigdig sa pamamagitan niya?
22Sinabi ng ama sa kaniyang mga utusan, 'Kunin ninyo kaagad ang pinakamagandang balabal, at isuot sa kaniya, at lagyan ng sing-sing ang kaniyang kamay, at sandalyas ang kaniyang mga paa.
23Pagkatapos, dalhin ninyo dito ang pinatabang guya at katayin. Tayo ay magsikain at magdiwang.
Nais mo bang lalong lumalim?
Para sa bawat talata sa mga pagninilay na ito, makakakuha ka ng malalim na paliwanag ng Biblia kasama ang konteksto, kasaysayan, at aplikasyon.
Simulan ang malalim na pag-aaral