Tapat na pamumuhay, lumalaking pananampalataya
Katahimikan at paglago
Maiikling pagninilay upang manahimik kasama, hango sa mga bahagi ng Biblia sa 1 Tesalonica 4:11-12, Ruth 4:7, Mga Gawa 11:22 and 1 Tesalonica 4:11.
☀ Sandali sa umaga
Hinihikayat rin namin kayo na pagsumikapan ninyong mamuhay ng tahimik, gawin ninyo ang inyong sariling gawain, at magtrabaho kayo sa inyong sariling mga kamay, gaya ng inutos namin sa inyo. Gawin ninyo ito upang makalakad kayo ng maayos na may paggalang sa mga taong nasa labas ng pananampalataya, at upang hindi na kayo mangailangan ng anuman.
1 Tesalonica 4:11-12
Sa plasa ng Tesalonica, may mga mananampalataya na nakatayo lang, mga kamay walang ginagawa, naghihintay. Hindi sila tamad dahil sa kawalang-pakialam, kundi dahil akala nila malapit nang bumalik si Cristo, kaya para saan pa raw ang pagtatrabaho? At kapag walang ginagawa ang kamay, may ginagawa ang bibig: nagkukwentuhan sila tungkol sa buhay ng kapitbahay, nangangailangan sa iba para kumain.
Dito pumasok si Pablo, hindi galit kundi tapat. Kapansin-pansin ang salitang ginamit niya: ambisyon. Sa Griego, ito ang salita para sa pagsisikap na maabot ang karangalan o kabantugan. Pero ang itinuturo niyang ambisyon ay kabaligtaran: maging ambisyoso na mamuhay nang tahimik. Gumawa gamit ang sariling kamay. Huwag makialam sa buhay ng iba. Walang kislap, walang parangal, pero ito ang buhay na pinapatunayan niyang kapaki-pakinabang sa mata ng mga nasa labas ng iglesia.
Maraming umaga ang hindi humihingi ng dakilang gawa, kundi ng tapat na kamay: ang trabahong nakatakda, ang gawaing bahay na naantala, ang responsibilidad na akin lang, hindi sa iba. Doon unang nagpapakita ang pananampalataya, bago pa man sa salita.
Ngayon
Ngayong araw, hanapin ang isang maliit na gawain sa bahay na naantala na, ang hugasan, ang ayusin, ang tapusin. Gawin mo ito bago ka lumabas, nang tahimik, hindi ikinukwento sa iba.
✦ Sandali sa tanghalian
Ngayon ito ang kaugalian sa Israel sa mga naunang panahon patungkol sa pagtubos at pagpalit ng mga ari-arian. Para patunayan ang lahat ng mga bagay, hinuhubad ng isang tao ang kaniyang sapatos at ibinibigay ito sa kaniyang kapitbahay; ito ang paraan sa paggawa ng ayon sa batas na mga kasunduan sa Israel.
Ruth 4:7
Sapatos.
Hindi ito tungkol sa damit o pamalit. Sa kasunduan nina Boaz at ng di-pinangalanang kamag-anak, ang pagtanggal ng sapatos at pagbibigay nito sa kapwa ang nagpatibay sa buong usapan. Walang kontrata, walang lagda, walang abogado. Isang sapatos lang ang kailangan upang tapusin ang negosasyon tungkol sa lupa, sa pangalan ng namatay, sa kinabukasan ni Ruth.
Ganito pala gumana ang pagtubos noon. Ginagawa ito sa tarangkahan ng bayan, sa harap ng mga nakatatanda, kung saan lahat ay makasasaksi. Hindi ito lihim na usapan sa likod ng pinto. Kailangang makita ng marami, upang walang makapagsabing hindi ko naalala o iba ang napagkasunduan natin. Ang sapatos na ibinigay ay nagsilbing katibayan, isang bagay na hawak-hawak, hindi lamang salitang nalilipad sa hangin.
Ito ang pumoprotekta kay Ruth, kay Noemi, sa lupang minana. Pero higit pa roon, ipinapakita nito kung paano kumilos ang Diyos. Hindi sa mga pangakong nasa isip lamang, kundi sa mga gawaing nakikita, nasasaksihan, mapananagutan. Ang pagtubos ay hindi abstract na ideya, ito ay konkreto, pampubliko, nakatali sa katawan at panahon.
Sa iyong trabaho ngayon, gaano karaming pangako ang binitawan mo lang sa salita, walang saksi, walang bigat? Baka panahon na para gawin itong sapatos, isang bagay na masusubaybayan, hindi lamang intensyon sa loob ng iyong ulo.
Ngayon
Pumili ng isang pangako o kompromiso na binitawan mo kamakailan sa katrabaho o kasama sa bahay. Ngayong araw, sabihin itong muli nang harapan o sa tawag, at kumpirmahin ito nang malinaw, parang sapatos na ibinibigay, para walang pagdududa pagdating ng bukas.
◐ Sandali sa hapon
Ang balita tungkol sa kanila ay nakarating sa tainga ng iglesia sa Jerusalem: at kanilang ipinadala si Bernabe hanggang sa Antioquia.
Mga Gawa 11:22
Minsan ang pangalang dinadala mo ay hindi ang binigay sa iyo nang ikaw ay isinilang.
Si Barnabas ay ipinanganak na Jose. Pero nagbago ang kanyang pangalan dahil sa isang bagay na nakita ng mga apostol sa kanyang buhay, ang kanyang kagandahang-loob, ang paraan niya ng pagtayo sa tabi ng mga tao. Kaya pinalitan nila ang tawag sa kanya, Barnabas, na ang ibig sabihin ay Anak ng Paghihikayat. Hindi ito pangalang ipinanganak, ito ay pangalang kinita.
At dito nagsisimula ang tanong na hindi madaling sagutin. Ano kung ang pangalan mo, o ang reputasyon mo, ay naging bigat na dapat mong buhatin araw-araw? Hindi lang isang beses na papuri ang pagiging tagapaghikayat, ito ay naging inaasahan sa kanya sa buong buhay niya.
Kaya noong may balita tungkol sa bagong komunidad sa Antioquia, hindi guro ang isinugo ng iglesya sa Jerusalem, kundi si Barnabas. Hindi dahil siya ang pinakamagaling magsalita, kundi dahil alam nila kung ano ang klaseng tao siya. Ang pangalan niya ay naging misyon niya.
Ngayon
Mayroon ka bang tao ngayon, katrabaho o kaklase, na kailangan ng salitang pampalakas-loob ngayong araw? Sulatan mo ang pangalan niya sa papel, at ipadala mo ang mensaheng iyon ngayon din, bago matapos ang hapong ito.
☾ Sandaling panggabi
Hinihikayat rin namin kayo na pagsumikapan ninyong mamuhay ng tahimik, gawin ninyo ang inyong sariling gawain, at magtrabaho kayo sa inyong sariling mga kamay, gaya ng inutos namin sa inyo.
1 Tesalonica 4:11
Alas-siyete ng gabi, nakatiklop na ang mga pinggan sa hugasan, pero hindi pa natitiklop ang isip. Bumabalik ang isang hindi pa nasasagot na mensahe, ang biglaang balita tungkol sa buhay ng kapitbahay, ang tanong kung tama ba ang desisyon mo kanina sa opisina.
Sa Tesalonica, may mga nagkagulo dahil inisip nilang malapit na ang pagbabalik ni Cristo. Ang iba ay tumigil sa paggawa, naghintay na lamang, at sa kawalan ng gawain, nagsimulang makialam sa buhay ng iba. Hindi dahil sila masasama, kundi dahil hindi nila alam kung ano ang gagawin sa kanilang araw.
Kaya naman simple ang sinabi ni Pablo. Mamuhay nang tahimik. Pangasiwaan ang sariling gawain. Gumawa gamit ang sariling kamay. Hindi ito tungkol lamang sa trabaho, kundi tungkol sa kung paano mo pinahahalagahan ang araw na binigay sa iyo, sa halip na laging nakatingin sa buhay ng iba o nag-aalala sa kung kailan darating ang susunod.
May kapayapaan sa pagtanggap na may sariling bahagi ka, at ito ang bahaging ipinagkatiwala sa iyo ngayong araw. Hindi mo kailangang ayusin ang buong mundo bago ka makatulog.
Ngayon
Bago ka humiga ngayong gabi, isulat sa isang papel ang tatlong bagay na iyong tapos na ngayong araw, kahit maliit, at basahin ito nang malakas bilang pasasalamat sa Diyos.
Basahin ang mga talatang ito sa Banal na Bibliya (Tagalog ULB)
I-tap ang isang talata upang basahin ang buong teksto dito.
11Hinihikayat rin namin kayo na pagsumikapan ninyong mamuhay ng tahimik, gawin ninyo ang inyong sariling gawain, at magtrabaho kayo sa inyong sariling mga kamay, gaya ng inutos namin sa inyo.
12Gawin ninyo ito upang makalakad kayo ng maayos na may paggalang sa mga taong nasa labas ng pananampalataya, at upang hindi na kayo mangailangan ng anuman.
7Ngayon ito ang kaugalian sa Israel sa mga naunang panahon patungkol sa pagtubos at pagpalit ng mga ari-arian. Para patunayan ang lahat ng mga bagay, hinuhubad ng isang tao ang kaniyang sapatos at ibinibigay ito sa kaniyang kapitbahay; ito ang paraan sa paggawa ng ayon sa batas na mga kasunduan sa Israel.
22Ang balita tungkol sa kanila ay nakarating sa tainga ng iglesia sa Jerusalem: at kanilang ipinadala si Bernabe hanggang sa Antioquia.
11Hinihikayat rin namin kayo na pagsumikapan ninyong mamuhay ng tahimik, gawin ninyo ang inyong sariling gawain, at magtrabaho kayo sa inyong sariling mga kamay, gaya ng inutos namin sa inyo.
Nais mo bang lalong lumalim?
Para sa bawat talata sa mga pagninilay na ito, makakakuha ka ng malalim na paliwanag ng Biblia kasama ang konteksto, kasaysayan, at aplikasyon.
Simulan ang malalim na pag-aaral