Ano ang Banal na Espiritu Ayon sa Bibliya?

Panimula

Isang nanay ang nakaupo sa tabi ng kama ng anak niyang may lagnat, alas-dos ng madaling araw. Wala nang salita. Wala nang lakas. Ang nasabi lang niya ay, "Diyos ko, tulungan mo ako." At sa hindi maipaliwanag na paraan, may kalmang pumasok sa dibdib niya na hindi galing sa sarili niyang pag-iisip.

Isang binata naman ang nakatayo sa gitna ng pagsamba, nakataas ang kamay ng lahat sa paligid niya, at siya ang tanging nakakaramdam ng wala. Nagtanong siya sa sarili, "Nasa akin ba talaga ang Espiritu Santo, o pinapanggap ko lang?"

Dalawang tao, iisang tanong. Sino ba talaga ang Espiritu Santo? Bakit siya ang tila pinakamalabo sa Ama, sa Anak, at sa Espiritu? Sa gabay na ito, makikilala mo siya hindi bilang isang malamyos na damdamin o isang misteryosong enerhiya, kundi bilang ang Diyos mismo na pumiling manirahan sa loob ng mga taong tinubos niya.

Ang tuon ng gabay na ito

Karamihan sa mga paliwanag tungkol sa Espiritu Santo ay nagsisimula sa mga kaloob, sa karanasan, o sa debate tungkol sa mga wika. Iba ang daanan natin dito. Susundan natin ang isang tahi na dumadaloy mula Genesis hanggang Pahayag: ang paghahangad ng Diyos na tumira kasama ng kaniyang bayan. Sa Lumang Tipan, nasa labas siya at pansamantala; nasa ulap, nasa tabernakulo, nasa templo, at bumababa sa iilang hinirang. Sa Bagong Tipan, pumasok siya sa loob at nanatili. Ang Espiritu Santo ang katuparan ng pangakong iyon. Hindi siya karagdagang karanasan para sa mga pihikang Kristiyano; siya ang presensya ng Diyos na lumipat ng tirahan, mula sa gusali papunta sa iyong puso.

Ano ang sinasabi ng Bibliya tungkol sa Espiritu Santo?

Ang unang bagay na dapat linawin ay ito: ang Espiritu Santo ay isang Persona, hindi isang bagay. Hindi siya "lakas" na kinukuha mo, hindi siya "presensya" na parang hangin lang sa kuwarto. Nagtuturo siya, nagpapaalala, nakikipag-usap, namamagitan, napipighati, at may sariling kalooban.

Pakinggan mo ang salita ni Jesus sa Juan 14:26: "Ngunit ang Mang-aaliw, ang Banal na Espiritu, na susuguin ng Ama sa aking pangalan, ang magtuturo sa inyo ng lahat ng bagay at magpapaalala sa inyo ng lahat ng mga sinabi ko sa inyo." Pansinin ang tatlong bagay. Una, may pangalan siya at may tungkulin: Mang-aaliw, sa ibang salin ay Patnubay, Tagapayo o Tagapagtanggol. Ikalawa, sinusugo siya ng Ama sa pangalan ni Jesus, kaya hindi siya kalaban o kaagaw ni Cristo. Ikatlo, nagtuturo siya at nagpapaalala. Hindi siya nagdadala ng bagong relihiyon; ibinabaon niya sa puso ang mga salita ni Jesus.

Idinugtong ito ni Jesus sa Juan 16:13: "Ngunit kapag siya, ang Espiritu ng katotohanan, ay dumating na, papatnubayan niya kayo sa buong katotohanan, sapagkat hindi siya magsasalita mula sa kaniyang sarili. Ngunit anuman ang kaniyang marinig, iyon ang kaniyang sasabihin, at ipapahayag niya sa inyo ang mga bagay na darating." May kababaang-loob ang Espiritu na nakakagulat. Hindi siya nag-aanunsyo ng sarili niya. Itinuturo niya si Cristo. Kaya kung may espiritung nagtutulak sa iyo palayo kay Jesus, kahit gaano pa kalakas ang damdamin, hindi iyon ang Espiritu ng Diyos.

Ang kaniyang pagdating ay hindi tahimik na pangyayari. Sa Gawa 2:1-4 mababasa natin: "Nang dumating ang araw ng Pentecostes, silang lahat ay nagkakatipon sa iisang lugar. Biglang may dumating na ingay mula sa langit tulad ng isang malakas na humahagibis na hangin, at pinuno nito ang buong bahay kung saan sila nakaupo. May lumitaw sa kanila na mga dilang tulad ng apoy na nagkahiwa-hiwalay, at dumapo sa bawat isa sa kanila. Silang lahat ay napuspos ng Banal na Espiritu at nagsimulang magsalita sa ibang mga wika, ayon sa ipinagkaloob ng Espiritu sa kanila na kanilang sabihin." Tingnan mo ang mga simbolo: hangin at apoy, ang dalawang bagay na ginamit ng Diyos noong nakipagtipan siya sa Israel sa Sinai. Pero may pagkakaiba ngayon. Hindi bumaba ang apoy sa bundok o sa templo. Dumapo ito "sa bawat isa sa kanila." Doon nagsimula ang bagong panahon.

Kapag pumasok ang Espiritu, may binabago siya. Sabi sa Roma 8:14: "Sapagkat ang lahat ng pinapatnubayan ng Espiritu ng Diyos, sila ang mga anak ng Diyos." Hindi ito tungkol sa pagiging mahusay sa relihiyon. Ito ay tungkol sa pagkakakilanlan. Ang tanda na tunay kang anak ay hindi ang dami ng iyong nagawa kundi ang katotohanang may Isang naninirahan sa iyo na dahan-dahang inaalis ang iyong katigasan at itinuturo sa iyo ang landas ng Ama.

At kapag naninirahan siya, may bunga siyang inilalabas. Ganito ang Galacia 5:22-23: "Ngunit ang bunga ng Espiritu ay pag-ibig, kagalakan, kapayapaan, pagtitiis, kabaitan, kabutihan, pananampalataya, kahinahunan, pagpipigil sa sarili. Walang batas laban sa mga ganitong bagay." Bunga, hindi produkto. Hindi mo ito pinipilit lumabas sa pamamagitan ng disiplina lamang; lumalabas ito dahil may buhay sa loob.

Panghuli, hindi niya iniiwang walang kakayahan ang kaniyang bayan. Sa 1 Corinto 12:4-11 sinabi ni Pablo, "Ngayon, may iba't ibang mga kaloob, ngunit iisang Espiritu," at sa dulo, "Ngunit ang iisa at kaparehong Espiritu ang gumagawa ng lahat ng mga ito, na ibinibigay ang mga kaloob sa bawat isa ayon sa kaniyang kagustuhan." Ang bawat kaloob ay para sa kapakanan ng lahat, hindi para sa parangal ng iisa.

Ang tema na dumadaloy sa buong Bibliya

Mula sa ikalawang taludtod ng Bibliya, naroon na siya. Sa Genesis 1:2 sinabi, "Ang lupa ay walang anyo at walang laman. Ang kadiliman ay nasa ibabaw ng kalaliman. Ang Espiritu ng Diyos ay gumagalaw sa ibabaw ng katubigan." Ang unang larawan ng Espiritu ay hindi kaguluhan kundi pag-aayos: dinadala niya ang kaayusan, ang buhay, at ang kagandahan sa isang bagay na wala pang hugis. Tandaan mo ito, dahil iyon din ang gagawin niya sa iyo.

Sa Exodo, pinuspos niya si Bezalel ng karunungan at kakayahan sa paggawa upang maitayo ang tabernakulo, ang unang tirahan ng Diyos kasama ng tao. Sa panahon ng mga Hukom, bumaba siya kay Gideon, kay Samson, at sa iba pa, pero pansamantala, para sa isang tiyak na misyon. Sa mga hari, pinahiran niya si David; at nang bumagsak si David sa kasalanan, ganito ang kaniyang panalangin sa Awit 51:11: "Huwag mo akong itaboy mula sa iyong presensiya, at huwag mong kunin ang iyong Banal na Espiritu mula sa akin." Nakita mo ba ang takot sa likod ng linyang iyon? Sa panahong iyon, hindi pa tiyak ang pananatili ng Espiritu sa isang tao.

Pero may pananabik na lumalaki sa mga propeta. Nang magreklamo ang mga tauhan ni Moises tungkol sa dalawang lalaking nanghula sa kampo, ito ang sagot niya sa Bilang 11:29: "Sana ang lahat ng mga tao ni Yahweh ay maging mga propeta, at ilagay ni Yahweh ang kaniyang Espiritu sa kanilang lahat!" Isang pangarap iyon na parang imposible. At sinagot ito ng Diyos kay Ezekiel 36:26-27: "Ibibigay ko sa inyo ang isang bagong puso at isang bagong espiritu sa inyong kalooban, at aalisin ko ang pusong bato mula sa inyong laman. Sapagkat ibibigay ko sa inyo ang isang pusong laman. Ilalagay ko ang aking Espiritu sa inyo at gagawin kong lumakad kayo sa aking mga kautusan." Hindi na sa tabernakulo. Hindi na sa iilan. Sa loob, at sa lahat.

Nagsimula ang katuparan sa isang sinapupunan. Ang Espiritu ang lumukob kay Maria. Ang Espiritu ang bumaba kay Jesus sa Jordan na parang kalapati. Sa Lucas 4:18 binasa ni Jesus si Isaias at inangkin ito: "Ang Espiritu ng Panginoon ay nasa akin, dahil pinahiran niya ako upang ipangaral ang mabuting balita sa mga mahihirap." Ang buong ministeryo ni Cristo ay ginawa sa kapangyarihan ng Espiritu, hindi bilang pagtatago ng kaniyang pagka-Diyos kundi bilang halimbawa ng buhay na lubos na sumusunod sa Ama.

Pagkatapos ng krus at ng muling pagkabuhay, dumating ang Pentecostes. Ang templong bato ay napalitan ng templong laman at dugo. Sabi ni Pablo sa 1 Corinto 6:19, "Hindi ba ninyo alam na ang inyong katawan ay templo ng Banal na Espiritu, na nananahan sa inyo, na kayo ay mayroon mula sa Diyos?" Doon natapos ang mahabang paglalakbay ng presensya ng Diyos, mula sa hardin, sa tolda, sa templo, kay Cristo, at ngayon sa kaniyang bayan.

At sa huling pahina ng Bibliya, siya pa rin ang nagsasalita. Sa Pahayag 22:17 mababasa natin, "Sinasabi ng Espiritu at ng Nobya, 'Halika!'" Ang Espiritu ang nagbubunsod sa iglesya na hanapin ang pagbabalik ni Cristo. Mula sa tubig ng paglikha hanggang sa huling paanyaya, siya ang Diyos na hindi nakuntento sa pagiging malayo.

Hindi siya bisita; siya ay lumipat na sa loob.

Mga karaniwang maling akala

Una: "Ang Espiritu Santo ay isang puwersa, hindi isang persona." Ito ang pinakalaganap na kamalian, at hindi ito maliit na bagay. Ang isang puwersa ay ginagamit; ang isang persona ay kilala at minamahal. Sa Gawa 5, hinarap ni Pedro si Ananias sa pagsisinungaling nito, at sinabi niyang nagsinungaling ito sa Banal na Espiritu, saka idinugtong, "Hindi ka nagsinungaling sa mga tao, kundi sa Diyos." Hindi ka makakapagsinungaling sa kuryente. Sa Efeso 4:30 sinabi, "At huwag ninyong pighatiin ang Banal na Espiritu ng Diyos." Hindi napipighati ang enerhiya. At sa 1 Corinto 12:4-11, ipinamamahagi niya ang mga kaloob "ayon sa kaniyang kagustuhan." May kalooban siya, may damdamin, may pagtuturo. Siya ang ikatlong Persona ng iisang Diyos, kaya nga bininyagan tayo "sa pangalan ng Ama, ng Anak at ng Banal na Espiritu" ayon sa Mateo 28:19.

Ikalawa: "Kung wala kang kapansin-pansing karanasan, wala sa iyo ang Espiritu." Maraming tapat na Kristiyano ang lihim na nahihiya dahil hindi sila umiiyak sa pagsamba o hindi sila nanginginig sa panalangin. Pero hindi ang tindi ng damdamin ang sukatan ng Bibliya. Sa Roma 8:14 ang sukatan ay ito: "Sapagkat ang lahat ng pinapatnubayan ng Espiritu ng Diyos, sila ang mga anak ng Diyos." Ang tanda ay patnubay, hindi kilabot sa balat. Kung nagsisisi ka sa kasalanan, kung mahal mo si Jesus, kung may pagnanais kang sumunod kahit mahirap, iyon mismo ang gawa ng Espiritu sa iyo. Walang taong natural na nagnanais ng Diyos hangga't hindi siya kinikilos ng Diyos.

Ikatlo: "Ang Espiritu Santo ay tungkol sa mga kaloob at kapangyarihan." May kapangyarihan siyang ibinibigay, totoo iyan, at ipinangako mismo ni Jesus sa Gawa 1:8. Pero binalaan tayo ni Pablo na maaaring may mga kaloob ang isang tao at wala namang pag-ibig, at wala rin siyang mapapala. Ang pinakamalalim na katunayan ng Espiritu ay hindi ang himala sa entablado kundi ang bungang binanggit sa Galacia 5:22-23: pag-ibig, pagtitiis, kahinahunan, pagpipigil sa sarili. Iyan ang mga katangiang lumalabas lang sa mahabang panahon, sa loob ng bahay, sa harap ng mga taong nakakakilala sa totoong ikaw.

Ikaapat: "Nagbibigay ang Espiritu ng bagong pahayag na hindi na kailangang sukatin sa Bibliya." Marami nang nasira ang buhay dahil dito. Malinaw ang sagot ni Jesus sa Juan 16:13: "hindi siya magsasalita mula sa kaniyang sarili. Ngunit anuman ang kaniyang marinig, iyon ang kaniyang sasabihin." At sa Juan 14:26, ang gawain niya ay "magpapaalala sa inyo ng lahat ng mga sinabi ko sa inyo." Ang Espiritu na nagbigay ng Kasulatan ay hindi kailanman sasalungat sa Kasulatan. Kaya nga kapag may nagsabing "sinabi sa akin ng Espiritu," may karapatan at may tungkulin tayong itanong nang mahinahon, tugma ba ito sa salita ni Cristo?

Isabuhay ito ngayon

Kung totoong ang Espiritu ay hindi bisita kundi naninirahan, may kongkretong epekto ito sa Lunes ng umaga.

Sa trabaho, nangangahulugan itong hindi ka nag-iisa sa mesa mo. Ang parehong Espiritu na pumuspos kay Bezalel para gumawa ng magandang bagay para sa tabernakulo ay nasa iyo habang nagtuturo ka, nagmamaneho, naglalako, o nag-aayos ng ulat. Hindi lang panalangin ang espiritwal. Ang tapat na trabaho, ginawa nang may kabaitan at integridad kahit walang nakakakita, ay isang gawa ng Espiritu. Kapag may naiinis na kliyente at gusto mong sumagot nang matalim, doon ipinapakita ang pagpipigil sa sarili na kabilang sa bunga ng Espiritu.

Sa pamilya, doon nasusubok ang pagtitiis. Madaling maging banal sa loob ng dalawang oras ng pagsamba. Mahirap maging banal sa ikapitong pag-uulit ng parehong away sa parehong asawa. Dito pumapasok ang Roma 8:14. Ang pagiging pinapatnubayan ng Espiritu ay kadalasang mukhang ganito: ang isang maliit na tulak sa loob mo na huwag ituloy ang salitang makakasakit, at ang pagpili mong sumunod sa tulak na iyon.

Sa panalangin, may kalayaan ka kapag wala ka nang masabi. Sabi sa Roma 8:26, "hindi natin alam kung paano tayo dapat manalangin, ngunit ang Espiritu mismo ang namamagitan para sa atin." Ibig sabihin, ang mga gabing puro hikbi lang ang naiaalay mo ay hindi nasayang. May Isang nagsasalin ng iyong pag-ungol tungo sa perpektong panalangin sa harap ng Ama.

Sa pagdedesisyon, huwag kang maghintay ng boses mula sa langit bago ka kumilos. Basahin mo ang Kasulatan nang regular, dahil doon nagsasalita ang Espiritu nang pinakamalinaw. Manalangin ka para sa karunungan. Magtanong ka sa mga taong may mas mahabang paglakad kaysa sa iyo. At kapag may kapayapaang nananatili habang tumatagal at hindi nagbabago kapag nawala ang kaba, may laman iyon.

Sa iglesya, hanapin mo kung saan ka kailangan. Ang 1 Corinto 12:4-11 ay hindi listahan ng mga espesyal na tao kundi larawan ng isang katawan kung saan bawat bahagi ay may gamit. Baka ang kaloob mo ay ang pagpapatuloy sa mga bago, ang pagbibilang ng pera nang matapat, ang pagsundo ng lola tuwing Linggo. Walang maliit na papel sa isang katawang binuhay ng Espiritu.

Ang Salamin

Tanungin kita nang diretso. Nabubuhay ka bang parang wala ang Espiritu Santo?

Hindi ko tinatanong kung naniniwala ka sa kaniya. Halos lahat tayo ay sasagot ng oo. Tinatanong ko kung may pinagkaiba ang mga desisyon mo dahil sa kaniya. Nang buksan mo ang telepono kagabi at pumunta sa kung saan mo alam na hindi ka dapat pumunta, hindi ka nag-iisa doon. Nang gamitin mo ang perang para sa pamilya sa isang bagay na sikreto, may saksi. Hindi ko ito sinasabi para takutin ka; sinasabi ko ito dahil ang katotohanang naninirahan sa iyo ang Diyos ay parehong nakakabahala at nakakapagpalaya, at hindi mo mapipili ang isa lamang.

Alam mo bang ang salitang ginamit sa Efeso 4:30 ay hindi "nagagalit" kundi "napipighati"? Ganoon lang malapit ang ugnayan. Ang isang estranghero ay hindi nalulungkot sa iyong mga pagkakamali. Ang taong nagmamahal sa iyo, oo.

Pero baka hindi guilt ang kailangan mong marinig ngayon. Baka pagod ka. Baka nagtatrabaho ka ng dalawang shift, may anak kang may sakit, may bahagi ng katawan mong hindi na gumagana gaya ng dati, at ang totoo, wala kang lakas na maging mabuting Kristiyano ngayong linggo. Pakinggan mo ito: hindi ka inuutusan ng Diyos na gumawa ng bunga. Sinasabi ng Galacia 5:22-23 na iyon ay bunga ng Espiritu, hindi bunga ng iyong pagsusumikap. Ang tungkulin mo ay manatiling nakakabit. Manatili ka sa Salita, sa panalangin kahit maikli, sa kapatiran kahit nahihiya ka.

At kung nag-iisa ka ngayon, kung wala kang matawagan sa oras na ito, alalahanin mong ang unang pangalang ibinigay ni Jesus s