1 Tesalonica 4

The Explanation

Ang sulat na ito ay galing kay Pablo. Isinulat niya ito para sa mga Kristiyano sa lungsod ng Tesalonica, isang grupo ng mga tao na bago pa lang sa pananampalataya. Hindi niya sila pinagalitan. Ang unang salita niya ay pampalakas: "pinapalakas namin kayo at hinihikayat sa Panginoong Jesus." Sinasabi niya, mabuti ang ginagawa ninyo, ipagpatuloy ninyo, at gawin ninyo pa ito nang higit.

Pagkatapos ay tatlong bagay ang binanggit niya.

Ang una ay tungkol sa pagpapakabanal. "Ito ang kalooban ng Diyos: ang inyong pagpapakabanal." Ang salitang banal ay nangangahulugang inilaan para sa Diyos, tulad ng isang bagay na hindi basta ginagamit sa anumang bagay. Sinasabi ni Pablo na ang paraan ng pakikitungo natin sa ating katawan at sa katawan ng iba ay mahalaga sa Diyos. Sa panahon ni Pablo, karaniwan na sa maraming tao na gamitin ang iba para sa sariling kasiyahan. Sinasabi niya: huwag ninyong gawin iyon. Huwag "pagsamantalahan at dayain" ang kapatid. Ang isang tao ay hindi bagay na pinaglalaruan. Ang pag-ibig sa loob ng pag-aasawa ay dapat may "kabanalan at karangalan," ibig sabihin, may paggalang, hindi pandaraya, hindi pagsasamantala. At sinasabi niya ang isang bagay na malakas: kung tinatanggihan mo ito, hindi ang tao ang tinatanggihan mo, kundi ang Diyos mismo, na naglagay ng kaniyang Banal na Espiritu sa loob mo.

Ang pangalawa ay tungkol sa pag-ibig sa isa't isa. Dito ay halos natatawa si Pablo: hindi ko na kailangang isulat ito sa inyo, dahil "kayo sa inyong sarili ay naturuan na ng Diyos na umibig sa isat-isa." Ginagawa na nila ito para sa mga kapatid sa buong Macedonia. Ngunit gawin pa nila nang higit. Saka may dagdag na payo siya: mamuhay nang tahimik, gawin ang sariling gawain, magtrabaho gamit ang sariling mga kamay. Hindi lahat ng kabanalan ay maganda at malaki. May mga bahagi nito na mukhang simpleng pananagutan lang.

Ang pangatlo ay may kinalaman sa isang tunay na sakit. May mga miyembro ng iglesia na namatay. Ang mga naiwan ay nag-alala: nawala na kaya sila? Sumulat si Pablo: huwag kayong magdalamhati "gaya ng marami na hindi nakakatiyak tungkol sa kinabukasan." Tinatawag niya ang mga patay na "natutulog," hindi dahil hindi seryoso ang kamatayan, kundi dahil ang pagtulog ay may katapusan. Dadalhin ng Diyos ang mga natutulog kasama ni Jesus. At kapag dumating ang Panginoon, may sigaw, may tinig ng arkanghel, may trumpeta, ang mga namatay kay Cristo ang unang bubuhayin. Hindi sila mahuhuli. Sila ang mauuna.

What Does This Mean?

Napakadami ng sinasabi ng Diyos tungkol sa mga bagay na iniisip nating maliit. Kung paano tayo tumitingin sa mga tao. Kung tinatapos natin ang ating trabaho. Kung sinasamantala natin ang isang tao o iginagalang natin siya. Ang kabanalan ay hindi lang tungkol sa panalangin at pag-awit sa simbahan. Ito ay tungkol sa kung paano ka mamuhay tuwing Martes ng hapon.

At sinasabi rin ni Pablo: hindi ka nag-iisa dito. Ibinigay ng Diyos ang kaniyang Espiritu sa iyo. Hindi ka niya iniwan na mag-isang nagpupumilit.

The Common Thread

Ang lahat ng ito ay nakabitin sa isang pangungusap: "si Jesus ay namatay at nabuhay na muli." Iyon ang haligi. Kung tunay na nangyari iyon, kung bumangon talaga si Jesus mula sa libingan, hindi na ang kamatayan ang huling salita para sa sinumang kabilang sa kaniya. Kaya hindi natin sinasabi na "namatay na siya, tapos na," kundi "natutulog siya, at may umaga na darating."

May mga bagay na hindi sinasagot ng teksto. Hindi natin alam kung kailan babalik si Jesus. Hindi natin alam kung ano nga ba ang pakiramdam ng maging kasama niya "sa alapaap." Hindi ipinaliwanag ni Pablo. Sapat na para sa kaniya na malaman kung sino ang naroon: ang Panginoon mismo.

For You

Baka may kilala kang namatay, isang lolo, isang lola, isang kaibigan. Sinasabi ng kabanatang ito na maaari kang umiyak. Hindi sinabi ni Pablo na huwag kang magdalamhati. Sinabi niya, huwag magdalamhati na parang walang pag-asa. Ang lungkot at pag-asa ay puwedeng magkasama.

At may isa pang bagay na maaari mong gawin bukas. Tumingin sa isang tao na madaling pagtawanan sa klase. Isang taong ginagamit ng iba para magmukhang matalino sila. Sinasabi ng kabanata: huwag pagsamantalahan ang kapatid. Iyon na ang simula ng kabanalan. Hindi malaki, hindi kapansin-pansin, ngunit nakikita ito ng Diyos.

Talk About It

Bakit sa palagay mo tinawag ni Pablo ang kamatayan na "pagtulog"? Nakakatulong ba iyon, o nakakalito?

Ano ang pinakamahirap para sa iyo: ang gumalang sa iba, o ang tapusin ang iyong sariling gawain nang tahimik? Bakit?

Praying Together

Panginoong Jesus, namatay ka at nabuhay na muli. Salamat na hindi ka na iiwan ang mga sa iyo. Tulungan mo kaming mamuhay nang maayos, na may paggalang sa mga tao sa paligid namin. At kapag nalulungkot kami, aliwin mo kami sa mga salitang ito. Amen.