Genesis 16

The Explanation

Sampung taon. Iyon ang haba ng panahon na naghintay si Abram at Sarai sa lupain ng Canaan. Sampung taon matapos ipangako ng Diyos na magiging isang malaking bayan ang mga anak ni Abram. At wala pa ring sanggol sa tolda.

May naisip si Sarai. Sa panahon nila, kung walang anak ang isang babae, minsan ibinibigay niya ang kaniyang babaeng lingkod sa kaniyang asawa, at ang sanggol na maipapanganak ay ituturing na kaniya. Kaya sinabi niya kay Abram: "Tingnan mo, pinanatili ako ni Yahweh na walang anak. Sipingan mo ang aking lingkod." Ang lingkod na iyon ay si Agar, isang babae mula sa Ehipto. Isang alipin. Isang taong walang karapatang tumanggi.

Nakinig si Abram. Hindi siya nagtanong sa Diyos. Ginawa niya ang sinabi ng kaniyang asawa, at nabuntis si Agar.

Pero hindi naging maayos ang plano. Nang malaman ni Agar na siya ay buntis, tumingin siya sa kaniyang among babae nang may pag-aalipusta. Parang sinasabi niya: ako ang nagawa nito, hindi ikaw. At sumakit iyon kay Sarai na hindi kayang pigilan. Sinabi ni Sarai kay Abram: "Ang kamaliang ito sa akin ay dahil sa iyo." Ang plano niya, pero si Abram ang sinisisi niya.

At si Abram? Hindi siya nagtanggol kahit kanino. Sinabi lang niya: nasa iyong kapangyarihan ang iyong lingkod, gawin mo ang gusto mo. Kaya pinagmalupitan ni Sarai si Agar, hanggang tumakas si Agar sa ilang.

Isipin mo iyon. Isang buntis na babae, mag-isa, sa disyerto, sa daan patungong Shur. Walang tolda. Walang pamilya. Wala siyang mapupuntahan, dahil ang Ehipto ay malayong-malayo pa.

Doon, sa isang bukal ng tubig, natagpuan siya ng anghel ni Yahweh. Wala nang ibang tao sa buong kabanata na tinatanong ang pangalan ni Agar. Pero ang anghel ay nagtanong: "Agar, alipin ni Sarai, saan ka nanggaling at saan ka pupunta?" Alam ng Diyos ang kaniyang pangalan.

Ang sinabi ng anghel ay mahirap: bumalik ka. Bumalik sa lugar kung saan ka sinaktan. Hindi madali iyon, at hindi ito ipinaliwanag ng teksto. Pero may kasama iyong pangako: "Labis kong pararamihin ang iyong mga kaapu-apuhan para maging napakarami nila para bilangin." Iyon ay halos kaparehong pangako na ibinigay sa mismong si Abram. At sinabi rin ng anghel: manganganak ka ng anak na lalaki, at pangangalanan mo siyang Ismael, "dahil narinig ni Yahweh ang iyong paghihirap." Ang pangalang Ismael ay ibig sabihin: nakikinig ang Diyos.

Hindi maganda ang lahat ng sinabi tungkol kay Ismael. Siya ay magiging katulad ng mabangis na asno, palaging may kalaban, mamumuhay na hiwalay sa kaniyang mga kapatid. Tapat ang Diyos: hindi magiging madali ang buhay ng batang ito.

Pero si Agar ay may binigay na pangalan sa Diyos. Siya lang ang tao sa buong Bibliya na gumawa niyon. Sinabi niya: "Ikaw ang Diyos na nakakakita sa akin." At tinawag na Beerlahairoi ang balon na iyon.

What Does This Mean?

Ang kabanatang ito ay hindi kuwento ng mga bayani. Si Abram at Sarai, na pinili ng Diyos, ay gumawa ng isang bagay na nagdulot ng sakit sa isang taong mahina. Hindi ito pinagtatakpan ng Bibliya. Hindi rin ito hinahatulan agad. Ipinapakita lang: ganito nangyari, at ganito kasakit.

At doon, sa gitna ng gulo na ginawa ng mga tao, hindi umalis ang Diyos. Hindi siya pumunta kay Abram na may mahabang sermon. Pumunta siya sa isang alipin sa disyerto na walang sinuman ang nagbibilang.

Iyon ang mensahe: nakikita ng Diyos ang hindi nakikita ng iba. Naririnig niya ang paghihirap na walang nakakaalam.

The Common Thread

Ipinangako ng Diyos kay Abram na magiging pagpapala siya para sa lahat ng bayan. Sa Genesis 16 tila sinisira ng mga tao ang pangakong iyon sa pamamagitan ng pagmamadali. Pero hindi napipigilan ng kasalanan nila ang Diyos. Patuloy siyang tumutupad.

At may mas malalim pa. Ang Diyos na naghanap ng isang tumatakas na alipin sa ilang ay ang parehong Diyos na dumating kalaunan sa laman kay Jesus. Si Jesus ay pumupunta sa mga tinatawag ng mundo na walang halaga: sa mga pulubi, sa mga may sakit, sa mga tinutulak sa gilid. Nakikita niya sila. Alam niya ang mga pangalan nila. Ang Beerlahairoi ay isang balon; si Jesus ay ang buhay na tubig mismo.

For You

Baka may mga bagay na hindi nakikita ng iba sa iyo. Isang lungkot na hindi mo maipaliwanag. Isang kaba tungkol sa bahay o sa paaralan. Isang gabi na umiyak ka at walang nakaalam.

Ang Diyos na nagsabi ng pangalan ni Agar ay alam din ang iyong pangalan. Hindi siya naghihintay na maging matatag ka bago siya lumapit.

At may pangalawa. Sa bawat klase may isang Agar, isang taong madaling pagtawanan dahil wala siyang mapagtatanggol. Kung nakikita ka ng Diyos, tinuturuan ka rin niyang tumingin. Sino ang hindi mo pa nakikita?

Talk About It

Bakit sa palagay mo ay kailangang bumalik ni Agar kay Sarai, kahit masakit iyon? May mga bagay ba sa kuwentong ito na hindi mo maintindihan?

Sino sa paligid mo ang parang hindi nakikita ng iba, at ano ang isang bagay na kayang mong gawin sa linggong ito para sa kaniya?

Praying Together

Diyos na nakakakita, salamat po na alam ninyo ang aking pangalan, kahit hindi ako sikat o palaging matatag. Salamat na naririnig ninyo ang mga bagay na hindi ko masabi. Tulungan ninyo po akong tumingin sa mga taong nakakalimutan ng iba. Amen.