Genesis 16

Ang Paliwanag

Matagal nang panahon ang nakalipas. May isang lalaki na ang pangalan ay Abram. Ang asawa niya ay si Sarai. Nakatira sila sa mga tolda sa malawak na lupain.

May isa pang babae doon. Ang pangalan niya ay Agar. Siya ay katulong ni Sarai. Malayo ang pinanggalingan niya, sa Ehipto.

Isang araw, nagkagulo sa tolda. Nagalit si Sarai. Naging masakit ang mga salita niya kay Agar. Naging mabigat ang loob ni Agar. Sobrang bigat.

Kaya tumakas si Agar. Naglakad siya palayo, palayo, palayo pa. Wala siyang sinabi kahit kanino.

Mainit ang araw. Mainit ang buhangin sa paa niya. Walang puno. Walang bahay. Walang tao. Tahimik na tahimik ang ilang.

Pagod na si Agar. Uhaw na uhaw siya. Tapos may nakita siya. Tubig! Isang maliit na bukal sa gitna ng ilang. Umupo si Agar sa tabi ng tubig.

At doon, siya ay umiyak.

Nag-iisa siya. Walang nakakaalam kung nasaan siya. Walang naghahanap sa kaniya.

At tapos… may narinig si Agar.

Isang boses. "Agar," sabi ng boses. "Agar."

Alam ng boses ang pangalan niya! Ang anghel ng Panginoon iyon. Isinugo siya ng Diyos.

"Saan ka nanggaling, Agar? Saan ka pupunta?"

Sinabi ni Agar ang totoo. "Tumakas ako."

Hindi nagalit ang anghel. Malumanay ang boses niya.

"Bumalik ka," sabi niya. "At makinig ka. Magkakaroon ka ng sanggol. Isang batang lalaki. Tatawagin mo siyang Ismael."

Alam mo ba kung bakit Ismael? Ang ibig sabihin ng Ismael ay: nakikinig ang Diyos. Narinig ng Diyos ang lahat ng luha ni Agar.

Ano ang Ibig Sabihin Nito?

Naupo si Agar sa tabi ng tubig. Tumingin siya sa langit.

At sinabi niya, "Ikaw ang Diyos na nakakakita sa akin."

Iyon ang pinakamagandang bahagi. Akala ni Agar, wala nang nakakakita sa kaniya. Nag-iisa siya sa ilang, malayo sa lahat.

Pero nakita siya ng Diyos. Buong panahon.

Tinawag ni Agar ang balon na iyon. Naging espesyal na balon iyon. Ang balon kung saan nakita siya ng Diyos.

Tapos bumalik si Agar. At ipinanganak niya si Ismael, gaya ng sinabi ng anghel.

Ang Sinulid na Nag-uugnay

Hindi kailanman nakalimutan ng Diyos si Agar. Hindi rin niya nakalimutan ang maliit na si Ismael.

Ganoon ang Diyos. Nakikita niya ang mga malungkot. Naririnig niya ang mga umiiyak.

At maraming taon pa ang lumipas. Isinugo ng Diyos ang kaniyang Anak, si Jesus. Naghanap si Jesus ng mga taong nag-iisa. Naupo siya sa tabi nila. Sinabi niya, "Kilala kita."

Kasi ganoon ang Diyos, kahapon at ngayon.

Para sa Iyo

Minsan, malungkot ka rin. Baka umiiyak ka sa iyong kama. Madilim, at akala mo walang nakakakita.

Pero may nakakakita.

Alam ng Diyos ang pangalan mo. Gaya ng pagkakaalam niya kay Agar. Nakikita ka niya, kahit nakapikit ang mata mo. Nakikinig siya, kahit mahina ang boses mo.

Hindi ka nag-iisa sa iyong ilang.

Pag-usapan Natin

Naaalala mo ba ang isang beses na malungkot ka? Nasaan ka noon?

Ano sa palagay mo ang naramdaman ni Agar nang tawagin siya ng Diyos sa pangalan?

Sabay-sabay na Manalangin

Panginoong Diyos, salamat po. Nakikita ninyo si Agar. Nakikita ninyo rin ako. Alam ninyo ang pangalan ko. Hindi po ako nag-iisa. Salamat po. Amen.