Mga Hebreo 12

Ang Paliwanag

Isipin mo ang isang malaking istadyum. Puno ang mga upuan, at nasa gitna ka ng takbuhan. Ganito ang larawang ginamit ng manunulat ng Hebreo: "napapaligiran tayo ng napakaraming mga saksi." Ang mga saksing ito ay mga taong nauna sa atin sa pananampalataya. Hindi sila mga hurado na naghahanap ng mali. Sila ang mga nakatapos na sa kanilang takbuhin.

At ano ang sabihin sa mananakbo? "Itapon nating lahat ang mga bagay na nagpapabigat sa atin." Walang mananakbo na naghahakot ng bag at makapal na jacket. Kaya ganoon din tayo: may mga bagay sa buhay natin na nagpapabagal, at may kasalanan na "madaling makagapos sa atin," parang lubid na napulupot sa paa.

Saan tayo titingin habang tumatakbo? Kay Jesus. Sabi ng talata 2, siya ang "may-akda at nagpapaganap ng ating pananampalataya." Siya ang nagsimula nito at siya rin ang tatapos. Tiniis niya ang krus, kasama ang kahihiyan nito, at ngayon nakaupo siya sa kanang kamay ng trono ng Diyos.

Pagkatapos ay lumilipat ang manunulat sa isang mahirap na paksa: disiplina. Sinipi niya ang isang lumang salita: "Aking anak, huwag mong babaliwalain ang pagdidisiplina ng Panginoon." Kapag mahirap ang buhay, hindi ibig sabihin na kinalimutan ka na ng Diyos. Baka sinasanay ka niya, gaya ng ginagawa ng isang ama sa kaniyang anak. At honest ang teksto: "Walang disiplina sa kasalukuyan na masaya kundi masakit." Hindi sinasabi na masaya ito. Sinasabi lang na may bunga ito pagkatapos, "mapayapang bunga ng katuwiran."

Kaya darating ang panawagan: itaas ang mga kamay na nakababa, palakasin ang nanghihinang tuhod, ituwid ang daan ng mga paa. Larawan ito ng mananakbong halos sumuko na, at may nagsasabi sa kaniya: tumindig ka, kaya mo pa. At may dagdag pa: mag-ingat sa "ugat ng kapaitan," ang sama ng loob na kung hindi maalis ay tutubo at makakahawa sa marami.

Sa huling bahagi, may dalawang bundok. Ang isa ay nakakatakot: apoy, kadiliman, bagyo, tunog ng trumpeta. Doon si Moises mismo ay nanginig sa sindak. Ngunit hindi doon kayo lumapit, sabi ng manunulat. Lumapit kayo sa Bundok ng Zion, sa makalangit na Jerusalem, kung saan may hindi mabilang na mga anghel na nagdiriwang, at nandoon si Jesus, ang tagapamagitan ng bagong tipan.

Ano ang Ibig Sabihin Nito?

Ang tipan ay kasunduan: isang pangako na nagbubuklod sa Diyos at sa kaniyang mga tao. Ang bagong tipan ay ang pangakong ginawa ng Diyos sa pamamagitan ni Jesus, at si Jesus mismo ang nakatayo sa gitna para pagdugtungin tayo at ang Diyos.

Kaya ito ang mensahe: hindi ka tumatakbo papasok sa isang nakakatakot na bundok. Tumatakbo ka papunta sa isang pagdiriwang. Pero totoong takbuhin ito. May pagod. May sakit. May mga pagkakataong parang lumalayo ang Diyos, samantalang mahal na mahal ka niya at hinuhubog ka lang.

Mahirap ang bahaging ito, at hindi ko lilinisin: hindi lahat ng hirap ay madaling ipaliwanag. Hindi sinasabi ng talata na bawat masakit na bagay ay galing sa Diyos. Sinasabi lang: kahit ang sakit ay may kayang gamitin ang Diyos upang ikaw ay maging kabahagi ng kaniyang kabanalan. Kung tatanungin mo ako kung bakit gayon ang paraan niya, hindi ko lubos alam. May mga tanong na hinahayaang bukas ng Biblia.

Ang Sinulid na Nag-uugnay

Si Jesus ang gitna ng buong kabanata. Sa Bundok Sinai, ang bundok ng apoy at bagyo, ang tao ay nanginginig sa harap ng Diyos. Ang huling talata ay hindi rin nagbabawas: "ang ating Diyos ay parang apoy na nakakatupok." Banal siya, hindi paglalaruan.

Ngunit dumaan si Jesus sa krus para may daanan tayo papunta sa banal na Diyos. Sabi sa talata 24, ang kaniyang dugo ay "higit na nagsasalita ng mabuti." Ang dugo ni Abel ay sumigaw dahil sa pagpaslang; ang dugo ni Jesus ay sumisigaw ng kapatawaran. Ang kahariang natatanggap natin ay hindi mayayanig, kahit gumuho ang lahat ng iba.

Para Sa Iyo

Isipin mong tumatakbo ka nang may bitbit na bato. Anong bato ang bitbit mo? Baka isang kasinungalingang hindi mo pa inaamin. Baka galit sa isang kaklase na tumutubo na parang ugat sa loob mo. Sinasabi ng talata 15: bunutin ito bago pa lumaki.

At kapag nasasabihan ka ng iyong magulang o guro, huwag agad isipin na hindi ka mahal. Minsan ang pagtutuwid ay hitsura ng pag-aalaga. Hindi masaya ngayon. May bunga bukas.

At kapag pagod ka na sa pagiging Kristiyano, tandaan: hindi ka nag-iisa sa istadyum, at hindi mo kailangang magsimula muli. Nagsimula na si Jesus para sa iyo, at siya rin ang tatapos.

Pag-usapan Natin

Anong "bato" sa buhay mo ang gusto mong maitapon dahil pinapabagal ka nito?

Naranasan mo na bang nasabihan ka na masakit ngayon pero naging mabuti sa iyo pagkatapos? Paano nangyari iyon?

Manalangin Tayo

Panginoong Jesus, ikaw ang nagsimula ng aming pananampalataya at ikaw ang tatapos nito. Tulungan mo kaming ibaling ang aming mga mata sa iyo kapag pagod kami. Bunutin mo ang kapaitan sa aming puso, at palakasin ang aming nanghihinang tuhod. Salamat sa kaharian mong hindi mayayanig. Amen.