Job 13

Ang Paliwanag

Si Job ay nawalan ng halos lahat: ang kaniyang mga anak, ang kaniyang kayamanan, at pati ang kalusugan ng kaniyang katawan. Dumating ang tatlong kaibigan niya para umaliw. Pero sa halip na umupo lang sa tabi niya, nagsimula silang magpaliwanag. Ang sabi nila, sa madaling salita: "Job, siguradong may ginawa kang masama. Kaya ka pinaparusahan ng Diyos."

Sa kabanatang ito, hindi na natiis ni Job. Sinabi niya sa kanila: "Kung ano ang alam mo, alam ko rin; hindi ako mas mababa sa iyo." Hindi siya mangmang. Nakikita niya, nakikinig siya, naiintindihan niya. Pero ayaw na niyang makipagtalo sa mga kaibigan niya. May ibang gusto siyang kausapin: "mas gugustuhin ko na lang na makipag-usap sa Makapangyarihan."

Tapos may sinabi si Job na medyo nakakagulat. Sinabihan niya ang mga kaibigan niya na nagsisinungaling sila para sa Diyos. Akala nila, tinutulungan nila ang Diyos sa pamamagitan ng pagsasabing kasalanan ni Job ang lahat. Pero tanong ni Job: "Magsasabi ka ba ng hindi matuwid sa Diyos, at magsasalita ka ba ng mapanlinlang sa kaniya?" Hindi kailangan ng Diyos ng abogado na nagsisinungaling para sa kaniya. Ang tawag ni Job sa mga kaibigan niya: "manggagamot na walang silbi." Parang doktor na hindi marunong gumamot pero nagbibigay pa rin ng gamot.

Pagkatapos ay bumaling si Job sa Diyos mismo. Hindi siya nagtatago. Halos parang nasa korte siya, handang ipagtanggol ang sarili. May dalawa lang siyang hinihiling sa Diyos: itigil ang bigat ng kamay na dumudurog sa kaniya, at huwag siyang takutin. Pagkatapos, sabi niya, kaya niyang magsalita at makinig.

At ang mga tanong niya ay tapat na tapat. "Ilan ang aking mga kasamaan at kasalanan?" Sabihin mo naman sa akin kung ano ang ginawa ko! "Bakit mo itinatago ang iyong mukha sa akin at itinuturing mo akong tulad ng iyong kaaway?" Pakiramdam ni Job, parang hinahabol siya ng Diyos gayong siya ay parang isang dahong tinangay ng hangin, o tuyong dayami. Napakaliit niya. Bakit siya pa?

Ano ang Ibig Sabihin Nito?

May dalawang bagay dito na madalas natin makalimutan.

Una: hindi lahat ng sinasabi tungkol sa Diyos ay totoo, kahit galing pa sa taong mukhang relihiyoso. Ang mga kaibigan ni Job ay may magagandang linya at malalalim na salita. Pero sabi ni Job, ang mga kasabihan nila ay "kawikaan na gawa sa mga abo." Abo. Hipan mo lang, wala na. Minsan may nagsasabi ng malupit na bagay at idadagdag pa, "kalooban iyon ng Diyos." Hindi laging totoo iyon.

Pangalawa: pinapayagan ng Diyos ang tapat na tanong. Hindi sinabi ni Job na okay lang ang lahat kung hindi naman. Sinabi niya ang totoong nararamdaman niya, kahit mahirap pakinggan. At alam mo ba? Sa dulo ng buong aklat, ang sinabi ng Diyos ay tama si Job sa pagsasalita tungkol sa kaniya, hindi ang mga kaibigan. Mas gusto ng Diyos ang isang taong tapat na nakikipagtalo sa kaniya kaysa sa isang taong magalang na nagsisinungaling.

May bagay dito na hindi ko maipapaliwanag nang buo. Bakit hindi sinagot agad ng Diyos si Job? Bakit siya tahimik nang napakatagal? Hindi ko alam. Hindi rin sinasagot ng teksto. Pero pansinin: kahit tahimik ang Diyos, hindi tumigil si Job sa pakikipag-usap sa kaniya.

Ang Sinulid na Nagdurugtong

Gusto ni Job ng isang lugar kung saan pwede siyang tumayo sa harap ng Diyos nang hindi natatakot. "Babawiin mo ang mapang-aping kamay mo, at huwag mong hayaan ang iyong mga paninindak para takutin ako. Pagkatapos tatawag ka, at tutugon ako."

Iyon mismo ang ibinigay sa atin ni Jesus. Sa krus, dinala niya ang bigat na hindi natin kayang buhatin, para tayo makalapit sa Diyos nang hindi nanginginig. At may isa pang bagay: si Jesus ay isang inosenteng taong naghirap, gaya ni Job. Sa halamanan bago siya arestuhin, sinabi rin niya sa Ama ang totoo niyang nararamdaman. Alam ng Diyos kung ano ang pakiramdam ng sakit mula sa loob.

Para sa Iyo

Kapag may nasaktan sa paligid mo, isang kaibigang namatayan o nagkasakit, huwag kang magmadaling magpaliwanag. Hindi mo kailangang malaman ang dahilan. Puwede kang umupo lang sa tabi niya. Minsan ang pinakamabait na sagot ay katahimikan at presensya.

At kung ikaw naman ang nasasaktan: sabihin mo sa Diyos. Hindi mo kailangan ng magagandang salita. Puwede mong itanong ang "bakit." Hindi ka niya susugurin dahil doon. Mas gusto niya ang totoong ikaw kaysa sa isang bersyon mong nagkukunwaring maayos ang lahat.

Pag-usapan Natin

Naranasan mo na bang gusto mong itanong sa Diyos ang isang bagay pero natakot ka? Ano iyon?

Ano sa tingin mo ang mas nakakatulong sa isang taong malungkot: paliwanag o pagsama sa kaniya? Bakit?

Manalangin Tayo

Panginoon, hindi ko naiintindihan ang lahat. May mga bagay na masakit at walang malinaw na dahilan. Salamat na hindi ka nagagalit sa aking mga tanong. Turuan mo akong maging tapat sa iyo, at maging tunay na kaibigan sa mga taong nasasaktan. Amen.