2 Pedro 1

Ang Paliwanag

Isipin mo ang isang matandang lalaki na nakaupo at sumusulat, at alam niyang malapit na siyang mamatay. Iyon si Pedro. Sinabi niya mismo: "alam ko na malapit ko nang tanggalin ang aking tolda." Ang tolda ay ang katawan niya. Parang kampingan lang ito, pansamantala, at malapit na itong tiklupin.

Kaya may ginagawa siya. Sumusulat siya ng paalala. Hindi bago ang mga sinasabi niya, at alam niya iyon: "gayong alam na ninyo ang mga ito." Pero may mga bagay na kailangan mong marinig nang paulit-ulit, dahil madali silang makalimutan.

Nagsimula siya sa isang bagay na kakaiba. Sinabi niya na ang mga taong binabasa ang sulat niya ay may pananampalatayang "kagaya ng natanggap namin." Si Pedro ay isang apostol. Nakita niya si Jesus, kumain kasama niya, tumakbo papunta sa walang laman na libingan. Pero hindi niya sinasabing mas mataas ang uri ng pananampalataya niya. Pareho lang, sabi niya. Kasinghalaga.

Pagkatapos ay sinabi niya ang isang bagay na kailangan mong dahan-dahaning basahin: ibinigay na ng Diyos ang "lahat ng mga bagay" na kailangan natin para mabuhay ng buhay na malapit sa kaniya. Hindi natin ito kailangang hanapin sa ibang lugar. Binigyan din niya tayo ng "mahahalaga at dakilang mga pangako."

At dahil doon, sabi ni Pedro, magsikap kayo. Isa-isa niyang binanggit: mula sa pananampalataya, kabutihan. Mula sa kabutihan, kaalaman. Tapos pagpipigil sa sarili, pagtitiyaga, pagiging maka-Diyos, pagmamahal sa kapatid, at pag-ibig. Parang hagdan, o mas mabuti pa, parang halaman na unti-unting tumutubo.

Ang sinumang walang mga ito, sabi niya, ay "nakikita niya lamang kung ano ang malapit." Parang taong kailangan ng salamin sa mata. Malabo ang malayo. Nakalimutan na niyang nilinis siya sa mga lumang kasalanan niya.

Sa huling bahagi, dumiin si Pedro sa isang punto: hindi ito gawa-gawang kuwento. "Hindi namin sinundan ang mga katalinuhang lumikha ng mga kathang-isip." Naroon siya sa bundok. Narinig niya mismo ang tinig mula sa langit: "Ito ang aking Anak, ang Kaisa-isa kong minamahal." At may isa pang bagay na mas matibay pa: ang salita ng mga propeta, na parang lampara sa isang madilim na lugar.

Ano ang Ibig Sabihin Nito?

May dalawang bagay dito na parang nagbabanggaan, at hindi ito itinatago ni Pedro.

Una: ibinigay na sa atin ng Diyos ang lahat. Pangalawa: magsikap kayo, gawin ninyo ang inyong makakaya. Alin ba? Kaloob ba o pagsisikap?

Pareho. Ganito: parang binigyan ka ng magulang mo ng gitara at ng guro. Hindi mo pinaghirapan ang gitara, regalo iyon. Pero kailangan mo pa ring mag-ensayo. At habang nag-eensayo ka, hindi mo naman inaangkin na ikaw ang gumawa ng gitara.

Ganoon ang pananampalataya. Ang paglilinis sa kasalanan mo ay hindi mo ginawa. Ang mga pangako ay hindi mo pinagtrabahuhan. Pero may lalago sa iyo, at may bahagi kang gagampanan doon.

At tungkol sa lampara: hindi sinabi ni Pedro na maliwanag na ang lahat. Sinabi niyang madilim ang lugar, at may lampara. Sapat para makakita ka ng susunod na hakbang. Hindi pa umaga. Pero darating ang umaga.

Ang Ugnayan sa Malaking Kuwento

Sa bundok, may narinig si Pedro na tinig ng Ama tungkol sa Anak. Iyon ang gitna ng lahat.

At sa dulo ng kabanata, sinabi ni Pedro kung paano dumating ang Kasulatan: "walang anumang propesiya ang nagmula sa kalooban ng tao, kundi sa pamamagitan ng tao, sa ilalim ng Banal na Espiritu."

Tingnan mo: ang Ama na nagsasalita, ang Anak na pinatunayan, ang Espiritu na kumikilos sa mga sumulat. Ang buong Diyos ay abala sa iisang bagay, ang paghahatid ng kaniyang salita sa iyo.

Paano ba talaga nangyari iyon? Paanong sinulat ng tao ang sarili niyang mga salita at salita pa rin ito ng Diyos? Hindi ko alam. Hindi ito ipinaliwanag ni Pedro. Isa itong misteryo na iniiwan ng Biblia na bukas.

Para sa Iyo

Ang listahan ni Pedro ay hindi tseklist na kailangan mong tapusin ngayong linggo. Halaman iyon. Tanungin mo ang sarili mo: ano kaya ang susunod na maliit na tutubo sa akin?

Baka pagpipigil sa sarili. Ang huwag sumagot pabalik kahit gusto mo. Ang tumigil sa panonood kapag oras na. Baka pagtitiyaga, ang hindi sumuko sa isang bagay na mahirap. Baka pagmamahal sa kapatid, ang pagpansin sa batang laging nag-iisa.

Pumili ka ng isa. Hindi lahat. Isa lang, ngayong linggo.

Pag-usapan Natin

Alin sa listahan ni Pedro ang pinakamahirap para sa iyo ngayon, at bakit sa palagay mo?

Kung alam mong kaunting panahon na lang ang natitira sa iyo, anong isang bagay ang gusto mong ipaalala sa mga taong mahal mo?

Manalangin Tayo

Panginoon, salamat po at hindi kailangang malaki ang aking pananampalataya para maging tunay ito. Salamat sa mga pangako ninyo. Patubuin po ninyo ako, kahit dahan-dahan. At kapag madilim, tulungan po ninyo akong tumingin sa inyong salita na parang lampara. Amen.