Joshua 18

Ang Paliwanag

Pagkatapos ng maraming labanan, nagtipon ang buong bayan ng Israel sa isang lugar na tinatawag na Silo. Doon nila itinayo ang tolda ng pagpupulong, ang lugar kung saan sila sumasamba sa Diyos. Pero may problema pa. Pitong lipi sa Israel ang wala pa ring sariling lupain. Naghihintay pa sila.

Tinawag ni Josue ang mga tao at tinanong sila nang tuwiran, "Hanggang kailan ninyo ipagpapaliban ang pagpunta sa lupain na ibinigay sa inyo ni Yahweh?" Parang sinasabi niya, bakit kayo natatakot pa? Ibinigay na ng Diyos ang lupaing ito. Oras na para kunin ninyo ito.

Kaya may plano si Josue. Pumili siya ng tatlong lalaki mula sa bawat isa sa pitong lipi, dalawampu't isa lahat silang lalaki. Inutusan niya silang maglakad sa buong lupain, umakyat at bumaba sa mga bundok at lambak, at isulat kung ano ang nakikita nila. Hindi sila pupunta para lumaban. Pupunta sila para tumingin at magsulat.

Lumakad talaga ang mga lalaki. Naglakad sila sa init ng araw, sumulat tungkol sa mga bundok, mga ilog, mga lungsod na nakita nila. Pagkatapos, bumalik sila kay Josue dala ang kanilang balumbon ng kasulatan, puno ng detalyeng paglalarawan ng lupain.

Nang nasa harap na niya ang mga sulat, ginawa ni Josue ang isang espesyal na bagay. Nagpalabunutan siya sa harapan ni Yahweh. Ibig sabihin, hindi si Josue ang pumili kung sinong lipi ang makakakuha ng aling bahagi ng lupa. Hinayaan niyang ang Diyos ang magpasya sa pamamagitan ng palabunutan. Ganito niya hinati ang lupa, bahagi-bahagi, hanggang lahat ng pitong lipi ay may sariling lupain na.

Isa sa mga lipi, ang Benjamin, ay nakatanggap ng isang lupain na nasa gitna, sa pagitan ng mga kaapu-apuhan ni Juda at ng mga kaapu-apuhan ni Jose. May mga bundok, may mga lambak, at mga lungsod tulad ng Jerico, Betel, at Jerusalem (na dati ay tinatawag na Jebus). Labing-anim na lungsod lahat ang napunta sa Benjamin, hindi pa kasama ang mga maliliit na nayon sa paligid.

Ano ang Ibig Sabihin Nito?

Pansinin mo, hindi basta-basta nagpaalis si Josue sa mga tao papunta sa lupain. Sinabi niya muna sa kanila nang malinaw, sumama-sama, may plano, may linaw. Ang Diyos ay hindi Diyos ng kaguluhan. Kahit sa paghahati ng lupa, maayos, patas, at may linaw ang paraan niya.

At ang palabunutan sa harapan ni Yahweh, ipinapakita nito ang isang bagay na napakaganda. Hindi ipinaubaya ng mga pinuno ng Israel sa sarili nilang kagustuhan kung sino ang makakakuha ng magandang lupa. Hinayaan nilang ang Diyos mismo ang magdesisyon. Pinagkakatiwalaan nila ang Diyos, kahit sa maliliit na bagay tulad ng pagbabahagi ng lupa.

Ang Kaugnay na Kwento

Noong una pa man, pangako na ng Diyos kay Abraham na bibigyan niya ang kaniyang mga kaapu-apuhan ng lupaing ito. Ngayon, sa panahon ni Josue, tinutupad ng Diyos ang pangako niya, piraso-piraso, lipi-lipi. Hindi siya nakalimot.

At may isa pang kagiliw-giliw na bagay. Isa sa mga lungsod na natanggap ng Benjamin ay ang Jerusalem. Pagkalipas ng maraming taon, sa parehong lungsod na ito, ipapanganak ang isang Hari, si Jesus, na magbibigay sa atin ng walang-hanggang mana sa langit. Ang Diyos na nagbigay ng lupa noon, siya rin ang nagbibigay ng kaligtasan ngayon.

Para Sa Iyo

May mga bagay ba sa buhay mo na parang ipinagpapaliban mo, dahil natatakot ka o natitigatig ka? Katulad ng mga Israelita, minsan natatakot tayong kumilos, kahit alam nating gusto ng Diyos na gawin natin ito. Subukan mong gawin ang susunod na hakbang, maliit man ito, tulad ng paghingi ng tawad o pagsasabi ng totoo. Ipagkatiwala mo rin sa Diyos ang mga desisyon na mahirap gawin.

Pag-usapan Ito

Bakit kaya natatakot ang mga Israelita na pumunta sa lupaing ibinigay na sa kanila?

May bagay ka bang gustong ipagpaliban kahit alam mong dapat mo nang gawin? Ano iyon?

Panalanging Sama-sama

Panginoon, salamat na tinutupad mo ang iyong mga pangako. Tulungan mo kaming huwag matakot kumilos sa mga bagay na alam naming gusto mo. Turuan mo kaming magtiwala sa iyo, tulad ng pagtitiwala ng mga Israelita nang ipinalabunutan nila ang lupa sa harapan mo. Amen.