Levitico 3

Ang Paliwanag

Sa Levitico 3, tinuturuan ng Diyos ang mga Israelita tungkol sa isang uri ng handog na tinatawag na "handog para sa pagtitipon-tipon." Ito ay hindi tulad ng ibang handog na para sa kasalanan. Ang taong nag-aalay nito ay malaya niyang pinili itong gawin, bilang pagpapahayag ng kaniyang kalapitan sa Diyos.

Puwede itong hayop mula sa kawan o kambing, lalaki man o babae, basta't walang kapintasan. Ipapatong ng tao ang kaniyang kamay sa ulo ng hayop bago ito papatayin. Iyon ay parang pagsasabi, "Ako ito, ang buhay ko ang kumakatawan dito." Pagkatapos, isasaboy ng mga pari ang dugo sa mga gilid ng altar.

May bahagi ng hayop na inaalis at sinusunog sa altar: ang taba na bumabalot sa lamang-loob, ang mga bato, at ang taba ng atay. Paulit-ulit itong binabanggit sa buong kabanata, tatlong beses, para sa baka, tupa, at kambing. Ang taba ang itinuturing na pinakamainam na bahagi ng hayop noon, kaya't iyon ang ibinibigay kay Yahweh bilang "mabangong samyo." Sa dulo, may isang mahigpit na utos: hindi dapat kumain ang mga Israelita ng taba o dugo, sa lahat ng salinlahi nila.

Ano ang Ibig Sabihin Nito?

Baka mahirap unawain kung bakit importante ang taba at ang dugo. Pero tingnan natin ito nang husto. Ang dugo, sa Bibliya, ay kumakatawan sa buhay mismo. Kaya't ang dugong isinaboy sa altar ay nagsasabing, "Ang buhay na ito ay ibinibigay para sa Diyos." Ang taba naman, na pinakamainam na bahagi, ay sinusunog bilang regalo, hindi para kainin ng tao kundi para sa Diyos lamang.

Ang handog na ito ay tinatawag ding handog ng pakikipagkasundo o pagtitipon-tipon dahil may kalapitan ito sa Diyos. Hindi lang ito tungkol sa pagbabayad ng kasalanan, kundi tungkol sa pagsasama, sa pagkakaroon ng relasyon sa Diyos na buhay. Ipinapakita nito na ang pagsamba ay hindi lamang tungkol sa pagsunod sa mga patakaran, kundi tungkol sa pagbibigay ng pinakamainam na mayroon tayo sa Diyos na nagmamahal sa atin.

Mahirap din itong basahin dahil napakadetalyado, halos parang manwal. Pero doon din makikita natin ang seryosidad ng Diyos: gusto niyang malinaw, tama, at may paggalang ang pagsamba sa kaniya. Hindi ito basta-basta lamang.

Ang Nag-uugnay na Guhit

Kapag binabasa natin ang tungkol sa hayop na walang kapintasan, ang pagpatong ng kamay bilang pagkilala, at ang dugong ibinuhos, hindi natin maiiwasang isipin si Jesus. Siya ang perpektong Kordero ng Diyos, walang bahid ng kasalanan, na nag-alay ng kaniyang buhay para sa atin. Ang mga handog sa Levitico ay tila mga anino o larawan na naghahanda sa mga tao para sa isang mas malaking katuparan, ang kamatayan ni Jesus sa krus.

Pero mayroon ding pagkakaiba. Ang mga handog na ito ay inuulit-ulit, taon-taon, hayop-hayop. Si Jesus, sa kabilang banda, ay minsanan lang nag-alay ng kaniyang sarili, at sapat na iyon magpakailanman. Ang pangako ng Diyos ay ito: hindi na natin kailangang paulit-ulit na magdala ng handog para lumapit sa kaniya. Sa pamamagitan ni Jesus, tayo ay malaya nang lumapit sa Diyos.

Para sa Iyo

Isipin mo ito: kapag may inaalay ka sa Diyos, oras man, pagsisikap, o kahit ang iyong puso, ibinibigay mo ba ang pinakamainam, o ang natitira na lang? Ang mga Israelita ay tinuruang ibigay ang taba, ang pinaka-mahalagang bahagi, hindi ang pinakamura. Baka tanungin mo ang sarili mo: sa aking pananampalataya, ibinibigay ko ba ang buo kong puso, o ang mga natitirang oras at atensyon ko lang?

Hindi natin kailangang mag-alay ng hayop ngayon. Pero ang diwa ng pagbibigay ng pinakamainam sa Diyos, iyon ay nananatili pa rin.

Pag-usapan Natin

Bakit sa palagay mo gustong-gusto ng Diyos na ang pinakamainam na bahagi ng handog ang ibigay sa kaniya, hindi ang natitira na lang?

Paano mo maipapakita, sa pang-araw-araw mong buhay, na ibinibigay mo ang pinakamainam mo sa Diyos, hindi lamang ang natitira sa iyong oras?

Manalangin Tayo

Panginoon, salamat po dahil hindi na kami kailangang magdala ng hayop para lumapit sa inyo. Salamat po kay Jesus na nag-alay ng kaniyang sarili para sa amin, minsanan at sapat na. Tulungan po ninyo kaming ibigay ang pinakamainam naming puso sa inyo, hindi lang ang natitira. Amen.