1 Pedro 4

The Explanation

Nagsisimula ang kabanatang ito sa isang matinding pahayag: dahil naghirap si Cristo sa laman, dapat armasan natin ang ating sarili ng ganoon ding pag-iisip. Ang sinumang naghirap sa laman ay tumigil na sa kasalanan. Hindi ito nangangahulugan na magiging perpekto tayo kapag nagdusa tayo, kundi may paghihiwalay na nangyayari: kapag pinili mong sundin ang Diyos kahit na nagkakahalaga ito ng hirap, hindi mo na kasangkapan ang iyong buhay para sa sariling pagnanasa.

Inilarawan ni Pedro kung ano ang hitsura ng dating pamumuhay ng mga mambabasa niya bago sila kumilala kay Cristo: kahalayan, pagkahumaling, paglalasing, panggugulo, labis na pagsasaya, at kasuklam-suklam na pagsamba sa diyus-diyosan. Ito ang pamumuhay ng mga taong walang kinikilalang Diyos. At dahil hindi na sila sumasali rito, kakaiba sila sa paningin ng mga tao sa paligid nila, kaya sila nilalait.

Pero may hatol na darating, sabi ni Pedro, at ang Diyos mismo ang hahatol sa lahat, patay man o buhay. Binanggit niya pa na ipinangaral ang ebanghelyo sa mga namatay, upang kahit sila ay hinatulan sa laman bilang mga tao, sila ay mabuhay ayon sa Diyos sa espiritu. Isa ito sa pinakamahirap unawaing bahagi ng Bibliya, pero malinaw ang punto: walang sinuman ang nasa labas ng abot ng ebanghelyo at ng hustisya ng Diyos.

Pagkatapos, ibinabalik ni Pedro ang atensyon sa pang-araw-araw na buhay ng simbahan. Dahil malapit na ang katapusan ng lahat ng bagay, hinihikayat niya silang maging matino at malinaw ang pag-iisip, lalo na sa panalangin. Higit sa lahat, dapat magkaroon sila ng taimtim na pag-ibig sa isa't isa, dahil ang pag-ibig ay hindi naghahangad na matuklasan ang mga kasalanan ng iba. Dapat silang magpakita ng kagandahang-loob sa isa't isa nang walang pagrereklamo, at gamitin ang kani-kanilang kaloob mula sa Diyos para paglingkuran ang isa't isa.

Sa huling bahagi, dumirekta si Pedro sa realidad ng pag-uusig. Hindi dapat ipagtaka ng mga mananampalataya ang matinding pagsubok na dumarating sa kanila, na parang kakaiba ito. Sa halip, dapat silang magalak, dahil nakikibahagi sila sa mga pagdurusa ni Cristo. Kung sila ay inaalipusta dahil sa pangalan ni Cristo, pinagpala sila, dahil ang Espiritu ng kaluwalhatian ay nasa kanila. Ngunit malinaw din siya: dapat dahil ito sa pagiging Kristiyano, hindi dahil sa paggawa ng masama.

Tinapos niya ang kabanata sa isang malalim na pag-iisip tungkol sa paghuhukom, na nagsisimula sa sambahayan ng Diyos mismo bago pa man sa mga hindi sumusunod sa ebanghelyo. At kung ang matuwid ay naligtas sa kabila ng pagdurusa, ano pa kaya ang mangyayari sa mga hindi maka-Diyos? Kaya ang payo niya sa mga nagdurusa ayon sa kalooban ng Diyos: ipagkatiwala ang kanilang kaluluwa sa tapat na Manlilikha, habang patuloy silang gumagawa ng kabutihan.

What Does This Mean?

Ang kabanatang ito ay tungkol sa pagpili, hindi pagpili na minsanan lang, kundi pagpiling ginagawa araw-araw: sino ang hahayaan mong bumuo sa iyong pagkatao, ang Diyos o ang mga boses sa paligid mo? Si Pedro ay sumusulat sa mga taong tunay na naghihirap dahil sa kanilang pananampalataya, mga taong tinuturingan nang kakaiba, minsan pinagtatawanan, minsan inuusig. At sa gitna ng lahat ng iyon, hindi niya sinasabing "huwag kang malungkot" o "lahat ay maayos lang." Sinasabi niya, ganito talaga, at may kahulugan ito.

Ang pagdurusa dahil sa pananampalataya ay hindi palatandaan na may mali sa iyong relasyon sa Diyos. Sa katunayan, ito ay palatandaan na nakikibahagi ka sa buhay ni Cristo mismo. Ito ang rebolusyonaryong pananaw ni Pedro: ang kahihiyan sa mata ng mundo ay maaaring kaluwalhatian sa mata ng Diyos.

Pero mahalaga ring tandaan ang babala niya: hindi lahat ng hirap ay dahil sa pananampalataya. May hirap na bunga ng ating sariling kasalanan o kapabayaan. Ang hinihingi ni Pedro ay katapatan sa sarili, tiyakin kung ikaw ay nagdurusa dahil sumusunod ka sa Diyos, hindi dahil ikaw ay nagkamali.

The Common Thread

Lahat ng ito ay umiikot sa isang katotohanan: si Cristo ay naghirap sa laman muna. Hindi tayo sinabihan na sumunod sa isang landas na hindi pa nasubukan. Si Pedro mismo ay nakasaksi sa pagdurusa ni Cristo, at ngayon sinasabi niya sa mga mananampalataya na armasan ang kanilang isipan ng ganoon ding pag-iisip. Hindi ito tungkol sa pagdurusa para sa kapakanan ng pagdurusa, kundi tungkol sa pagsunod kahit ano ang kahihinatnan, dahil alam natin na ang kuwento ni Cristo ay hindi natapos sa krus.

Ang pangako ng Diyos na siya ang tapat na Manlilikha, na maaasahan mo ang iyong kaluluwa sa kaniya, ay dumadaloy mula sa simula ng Bibliya. Ang Diyos na lumikha sa iyo ay hindi iiwan ka sa gitna ng iyong pagdurusa. At ang paghuhukom na binanggit ni Pedro, na nagsisimula sa sambahayan ng Diyos, ay nagpapaalala na ang Diyos ay seryoso tungkol sa kabanalan ng kaniyang mga anak, hindi lamang tungkol sa kanilang kaligtasan.

For You

Sa totoong buhay mo, malamang hindi ka pisikal na inuusig dahil Kristiyano ka. Pero baka naramdaman mo na ang panunuya, ang tingin na kakaiba ka dahil hindi ka sumasali sa mga bagay na ginagawa ng iba, dahil may mga limitasyon ka na hindi nila maintindihan. Baka nasa online ka, at nakikita mo kung paano kinukutya ang mga taong seryoso sa pananampalataya. Ang mensahe ni Pedro para sa iyo ay hindi "palakasin ang loob mo at tiisin na lang," kundi "alamin kung ano talaga ang nangyayari dito, at huwag kang mahiya."

Isa pa, tandaan ang tungkol sa kaloob. Anuman ang kakayahan mo, malaki man o maliit sa paningin ng iba, ito ay ibinigay sa iyo para paglingkuran ang iba, hindi para pagmalaki o ikumpara sa kung ano ang mayroon ang kapwa mo. At higit sa lahat, ang pag-ibig na hindi naghahangad na matuklasan ang mga kasalanan ng iba, iyan ang pinakamahirap na bahagi ng pagiging Kristiyano sa isang mundong mahilig mag-expose at mag-judge sa social media. Subukan mong mamuhay nang kaiba doon.

Talk About It

Mayroon ka bang karanasan na pinagtatawanan o itinuring kang kakaiba dahil hindi ka sumasali sa isang bagay na ginagawa ng karamihan? Paano mo iyon hinarap, at paano mo iyon haharapin pagkatapos basahin ang kabanatang ito?

Si Pedro ay nagsabing ang pag-ibig ay hindi naghahangad na matuklasan ang mga kasalanan ng iba. Sa lipunan ngayon na mahilig mag-expose at mag-judge online, ano sa tingin mo ang pinakamahirap na bahagi ng pagsunod dito?

Praying Together

Panginoon, salamat na hindi ko kailangang itago ang aking mga tanong o ang aking takot. Salamat na si Cristo ay naghirap muna, kaya alam kong hindi ako mag-isa kapag ako ay nahihirapan. Turuan mo akong magmahal nang taimtim, gamitin ang anumang kakayahang ibinigay mo sa akin para paglingkuran ang iba, at huwag mahiya sa iyong pangalan kahit kailan. Ikaw ang tapat na Manlilikha, kaya ipinagkakatiwala ko sa iyo ang aking buhay. Amen.