1 Pedro 5

Ang Paliwanag

Ang 1 Pedro 5 ay ang huling pahina ng isang liham na isinulat sa mga taong nasa ilalim ng presyon. Hindi presyon ng pagsusulit o ng mga tinginan sa social media, kundi ng tunay na pag-uusig. Mga Kristiyanong minamaliit, pinag-iisipan ng masama, may nawalan ng trabaho at kaibigan dahil sa pangalan ni Jesus. At ang huling bilin ni Pedro sa kanila ay nakakagulat na simple.

Nagsimula siya sa mga lider ng iglesia, ang mga tinatawag niyang "nakatatanda." Hindi siya bumabanat mula sa itaas. Sinabi niya, ako ay "isang kapwa nakatatanda at isang saksi sa pagdurusa ni Cristo." Nakita ni Pedro ang paghihirap ni Jesus mismo. At mula sa posisyong iyon, sinabi niya: pangalagaan ninyo ang kawan ng Diyos. Hindi dahil obligado kayo. Hindi para sa pera. Hindi para umasta na "tila mga amo," kundi para maging halimbawa. Ang gantimpala ay hindi katayuan o pagkilala, kundi "maluwalhating korona na hindi kumukupas" mula sa Punong Pastol, si Jesus.

Pagkatapos, lumingon siya sa mga nakababata: magpasakop kayo. At pagkatapos, sa lahat: "damitan ninyo ang inyong sarili ng kababaang-loob." Isang malinaw na larawan. Ang kababaang-loob ay parang damit na sinasadya mong isuot, hindi isang pakiramdam na dumadating na lang basta. At may dahilan: "pinipigilan ng Diyos ang mga mapagmataas, pero binibigyan niya ng biyaya ang mga mapagpakumbaba."

Sunod ang pinakakilalang linya ng kabanata: "Ibigay niyo ang lahat ng inyong pag-aalala sa kaniya, dahil pinag-iingatan niya kayo." Pero pansinin, hindi ito hiwalay na quote para sa poster. Nakakabit ito sa nauna: maging mapagpakumbaba sa ilalim ng makapangyarihang kamay ng Diyos. Ang pagbibigay ng alalahanin ay isang anyo ng kababaang-loob. Ang sabihing hindi ko kayang dalhin ito ay pag-amin na hindi ka Diyos.

At pagkatapos ay biglang lumamlam ang tono. "Maging handa at mapagmatyag kayo." May kaaway, ang diyablo, na tulad ng "isang umaatungal na leon" na naghahanap ng masasakmal. Hindi ito palamuting talinghaga. Totoo ang labanan. Pero ang tugon ni Pedro ay hindi panic: tumindig, magpakatatag sa pananampalataya, at tandaan na hindi kayo nag-iisa, dahil ang mga kapatid sa buong mundo ay dumaranas ng kaparehong pagdurusa.

Nagtatapos siya sa isang pangako na hindi umiiwas sa sakit: "Pagkatapos ninyong magdusa sa sandaling panahon," ang Diyos ng lahat ng biyaya ang magbibigay ng kaganapan, magpapatibay, magpapalakas. Hindi "hindi ka magdurusa." Kundi "hindi iyon ang huling kabanata."

Ano ang Ibig Sabihin Nito?

Dalawang bagay ang binabaligtad ng kabanatang ito.

Una, ang ideya ng kapangyarihan. Sa halos lahat ng lugar, ang lider ay ang nasa itaas. Sinasabi ni Pedro na sa iglesia, ang lider ay pastol, hindi amo. Hindi mo dinodomina ang mga tao, pinapangalagaan mo sila. Kung nakaranas ka na ng lider na gumamit ng pananampalataya para kontrolin ang tao, hindi katahimikan ang tugon ng Bibliya diyan. Kinokontra ito ng talata 3.

Ikalawa, ang ideya ng kababaang-loob. Sa kultura natin, ang pagpapakumbaba ay madaling ipagkamali sa kahinaan o sa pagpapaliit sa sarili. Iba ang tinutukoy dito. Ang kababaang-loob ay ang matapang na pagtanggap sa katotohanan: may Diyos, at ako ay hindi siya. Nakakapagpalaya iyon. Ang mapagmataas ay dapat magpanggap na kaya niya lahat. Ang mapagpakumbaba ay puwedeng humingi ng tulong.

Pero huwag nating alisin ang bagay na hindi komportable. Sinasabi ni Pedro na may pagdurusa, at hindi niya ipinapaliwanag ang bawat dahilan nito. Sinasabi lamang niya kung gaano katagal ito, "sa sandaling panahon," at kung sino ang naghihintay sa dulo. Hindi ito paliwanag. Isa itong pangako. At may mga araw na iyon lang ang kaya nating hawakan.

Ang Sinulid na Nag-uugnay

Ang lahat sa kabanatang ito ay nakabitin sa isang pangalan: ang Punong Pastol.

Si Jesus ang nagsabi tungkol sa kaniyang sarili na siya ang mabuting pastol. At si Pedro, sa lahat ng tao, ang nakaalam kung ano ang ibig sabihin niyon. Siya ang nagtanggi sa Panginoon nang tatlong beses. Siya rin ang binigyan ni Jesus ng bagong tungkulin: pangalagaan ang aking mga tupa. Kaya kapag isinulat niya ang "pangalagaan ninyo ang kawan ng Diyos," alam niya kung paano ang maging isang taong nabigo at muling pinagkatiwalaan.

Ganito kumikilos ang Diyos sa buong Bibliya. Ang daan pataas ay pababa. Nagpakumbaba si Jesus hanggang sa krus, at itinaas siya ng Diyos. Ang talata 6 ay hindi motivational quote. Isa itong pagsunod sa yapak ni Jesus. Ang mismong kamay na kinikilala nating makapangyarihan ay ang kamay na nabutas.

Para sa Iyo

May malamang na dalawang bersyon ng iyong sarili: ang bersyon na pinapakita mo, at ang bersyon na ikaw talaga. Ang paglalayo ng dalawang ito ay pagod na hindi maipaliwanag. Ang tawag ni Pedro sa pagsasara ng agwat na iyon ay kababaang-loob.

Konkretong tatlong bagay. Isa, isulat mo ang mga alalahanin mong hindi mo pa nasasabi kahit kanino. Pagkatapos, sabihin mo iyon sa Diyos nang literal, nang buo. Iyon ang "ibigay niyo ang lahat ng inyong pag-aalala sa kaniya," at hindi iyon nangyayari sa isang tango lamang.

Dalawa, tingnan mong mabuti kung saan ka na nagiging "amo" sa halip na halimbawa. Sa grupo mo, sa bahay, sa kapatid mong nakakabata, sa mga komento mong online. Hindi kailangan ng titulo para maging malupit ang isang tao.

Tatlo, seryosohin mo ang leon. Hindi ka natutuksong iwan ang pananampalataya sa isang dramatikong sandali. Nangyayari iyon nang tahimik, sa unti-unting pagkaligta, sa unti-unting pagpayag. Ang "magpakatatag kayo sa inyong pananampalataya" ay kailangan ng aktuwal na desisyon: kailan ka nagbubukas ng Bibliya, kanino ka nagsasabi ng totoo, saan ka nabibilang.

At tandaan ang talata 9. Hindi ka nag-iisang nahihirapan. Sa buong mundo, may mga kapatid mong nagtitiis ng kaparehong bagay. Ang pagsapi sa isang komunidad ng pananampalataya ay hindi extracurricular. Ito ang paraan kung paano tayo nananatiling nakatayo.

Pag-usapan Natin

Sa anong bahagi ng buhay mo ang pinakamahirap sabihin na "hindi ako ang Diyos"? Ano ang pinapanatili mong kontrolado dahil natatakot kang bitawan ito?

Sinasabi ni Pedro na pinag-iingatan ka ng Diyos, kahit habang ikaw ay nagdurusa. Naranasan mo na bang mahirap tanggapin ang dalawang ito nang sabay? Ano ang gagawin mo sa tensyong iyon?

Sabay-sabay na Panalangin

Panginoon, ikaw ang Punong Pastol at hindi ako. Tinatanggal ko ngayon ang panggap. Ibinibigay ko sa iyo ang mga alalahaning matagal nang bumibigat sa akin, dahil ikaw ang nag-iingat sa akin. Palakasin mo ako sa panahon ng pagdurusa, gawin mo akong tapat kapag mahirap, at tulungan mo akong maging halimbawa at hindi amo sa mga taong nakapaligid sa akin. Sa iyo ang kapangyarihan magpakailanman. Amen.