2 Mga Taga-Corinto 10

The Explanation

Sa kabanata ito, nagiging personal si Pablo. Pinagtatanggol niya ang sarili niya laban sa mga tao sa Corinto na nagsasabi: "Sa sulat, matapang at mahigpit si Pablo. Pero kung harap-harapan, mahina at walang dating." Sa madaling salita, pinagdudahan nila ang awtoridad niya bilang apostol dahil hindi siya kasing-impressive ng ibang mangangaral na marunong magsalita at may presensya.

Sagot ni Pablo: oo, mapagpakumbaba ako kapag kasama ko kayo, dahil ganoon ang pag-uugali ni Cristo, hindi dahil mahina ako. Pero huwag ninyong isiping walang lakas ang ginagawa ko. Ang digmaan na kinakaharap niya ay hindi pisikal o pampulitika, kundi espiritwal. Sinasabi niya nang malinaw: "ang aming sandata sa aming pakikipaglaban ay hindi makalaman." Ang mga kuta na gigibain niya ay hindi literal na pader, kundi mga pangangatuwiran, mga pagmamataas na nagtatayo ng sarili laban sa pagkilala sa Diyos. At ang layunin? Hindi ang mangwasak kundi bihagin ang bawat kaisipan para sumunod kay Cristo.

Sa huling bahagi, binabaligtad niya ang laro ng paghahambing. May mga taong gusto niyang sukatin ang halaga nila sa paghahambing sa kapwa, sino ang mas marunong, mas astig, mas may impluwensya. Tinatanggihan ni Pablo ang laro na ito. Hindi niya ipagmamalaki ang gawain ng iba bilang sariling atas, at hindi niya lalampasan ang hangganan na ibinigay ng Diyos sa kaniya. Ang huling linya ay sumasagot sa lahat: "hayaan ang nagmamalaki, na magmalaki sa Panginoon." Sapagkat ang halaga ng isang tao ay hindi nakasalalay sa pagsang-ayon ng sarili niya, kundi sa pagsang-ayon ng Panginoon.

What Does This Mean?

Ang laman ng kabanatang ito ay isang tanong na kinahaharap ng bawat henerasyon: sino ang tama, at paano natin malalaman? Sa Corinto, ang sukatan ay retorika at presensya. Sa panahon natin, ang sukatan ay maaaring followers, grades, katawan, tagumpay. Pero sinasabi ni Pablo na ang tunay na labanan ay hindi nangyayari sa labas, kundi sa loob ng isip. Bago pa man lumabas bilang kilos o salita, ang digmaan ay nagaganap sa kaisipan, sa mga assumption tungkol sa Diyos, sa sarili, sa iba.

Ito ang bagay na mahirap tanggapin: ang pride, ang pangangatuwiran na iniaangat natin laban sa katotohanan tungkol sa Diyos, hindi ito abstract na konsepto. Ito ang boses sa ulo mo na nagsasabing, "kaya mo lang sa sarili mo," o "wala kang halaga kung hindi ka perpekto," o "ikaw lang ang tama, hindi mahalaga ang sinasabi ng Diyos." Ang mga ito ang kuta na dapat wasakin, hindi dahil bawal mag-isip, kundi dahil ang mga kaisipang ito ay bihag, at ang kalayaan ay nasa pagsunod kay Cristo, hindi sa pagsunod sa sariling boses.

The Common Thread

Sa simula pa lang ng kabanata, tinukoy ni Pablo ang "kababaang loob at kahinahunan ni Cristo" bilang saligan ng kaniyang pag-uugali. Ito ay hindi katagang pampalamuti lang. Si Cristo, na may karapatan sa lahat ng awtoridad, ay hindi nanlaban gamit ang lakas ng tao. Hindi niya ipinakita ang sarili niya gamit ang mga paraan na inaasahan ng mundo, kahit na siya ang tunay na Hari. Ang paraan niya ay pagpapakumbaba, hanggang sa krus.

Kaya nang sabihin ni Pablo na ang kaniyang sandata ay hindi makalaman, hindi lang siya nagsasalita tungkol sa estratehiya. Sinasalamin niya ang buong daan ni Cristo: tunay na kapangyarihan ay hindi nagmumula sa pagpapakita ng kalakasan sa paraan ng mundo, kundi sa katapatan sa Diyos kahit tingnan kang mahina. Ang Ebanghelyo mismo ay ganito ang hugis. Isang Mesiyas na namatay, hindi isang mananakop na may hukbo, ngunit sa kaniyang pagkapako sa krus naroroon ang pinakadakilang tagumpay laban sa kasalanan at kamatayan. Ito ang laman ng pangako ng Diyos: ang kapangyarihan niya ay hindi gumagana ayon sa inaasahan ng mundo, at ang pag-aproba na kailangan mo ay hindi nagmumula sa paghahambing sa tao, kundi sa Diyos na nakakakilala sa puso.

For You

Isipin kung gaano karaming oras mo ginugol sa paghahambing ng buhay mo sa iba, sa social media, sa klase, sa grupo ng kaibigan. Mahirap tumigil, dahil ang buong kultura ngayon ay nakabuo sa paligsahan: sino ang mas maganda, mas successful, mas kilala. Ang sinasabi ni Pablo ay nakakagulat: huwag mong sukatin ang sarili mo gamit ang paghahambing sa kapwa, dahil kapag ganito ang sukatan mo, "wala kang alam." Hindi ito tungkol sa kung hindi mo dapat subukan ng mabuti, kundi tungkol sa kung saan ka humuhugot ng halaga.

Ang mas mahalagang tanong na itinatapon ng kabanatang ito sa iyo: anong mga kaisipan ang nagpapatakbo sa buhay mo ngayon na hindi mo pa nahaharap, at lalong hindi mo pa isinusuko kay Cristo? Marahil may takot na nagsasabing hindi ka sapat. Marahil may pagmamataas na nagsasabing ikaw lang ang tama. Ang imbitasyon ni Pablo ay hindi lang "mag-isip ka ng maayos," kundi bihagin ang bawat kaisipan, dalhin ito sa harap ni Cristo, at tingnan kung ito ba ay totoo sa liwanag niya. Hindi madaling labanan ito mag-isa, pero hindi ka iiwan ng Diyos sa digmaang ito.

Talk About It

Anong mga "kuta" ng pag-iisip, mga pangangatuwiran o takot, ang pinakamahirap mong isuko kay Cristo ngayon?

Sa anong bahagi ng buhay mo mas madalas mong hangarin ang pagsang-ayon ng tao kaysa pagsang-ayon ng Diyos?

Praying Together

Panginoon, ikaw na nagpakumbaba kahit may lahat ng kapangyarihan, turuan mo kaming makilala kung aling mga kaisipan sa amin ang dapat bihagin at dalhin sa iyo. Huwag mo kaming hayaang sukatin ang aming halaga sa paghahambing sa iba. Hangarin namin ang iyong pagsang-ayon lamang. Amen.