Daniel 9

The Explanation

Si Daniel ay matanda na sa kabanatang ito. Mga pitumpu't taon na siyang nakatira sa Babilonia, malayo sa Jerusalem na kaniyang tinubuang-bayan. Isang araw, binasa niya ang mga sulat ni propeta Jeremias at natuklasan niya ang isang bilang: pitumpung taon ang itinakdang pagkawasak ng Jerusalem. Kung binilang niya, alam niya na malapit na ang katapusan ng panahong iyon. Pero hindi siya umupo lang at naghintay. Bumangon siya, nag-ayuno, nagsuot ng magaspang na tela, at nanalangin.

Ang panalangin niya ay hindi karaniwang panalangin. Hindi siya humingi ng kaginhawahan lang, kaligtasan lang, o pagbabalik lang sa lupang ipinangako. Sinimulan niya sa pag-amin. "Nagkasala kami," sinabi niya, hindi "nagkasala sila." Kasama niya ang buong bayan, mga hari, mga pinuno, mga ninuno, kahit siya mismo na tanyag sa kabanalan. Inamin niya na tama ang Diyos na parusahan sila, dahil hindi sila nakinig sa mga propeta, tumalikod sila sa kautusan, at kahit dumating na ang kaparusahan, hindi pa rin sila nagbalik-loob. Walang dahilan-dahilan, walang pagsisi sa iba. Tapos, sa gitna ng pagsusumamo, humingi siya ng habag, hindi dahil sa sila'y karapat-dapat, kundi dahil sa Diyos ay maalalahanin at mapagpatawad.

Habang siya ay nananalangin, dumating ang anghel na si Gabriel. Binigyan niya si Daniel ng kasagutan, pero hindi lang tungkol sa 70 taon na naipasa na. May bagong bilang: pitumpu't pito, na hinati sa mga bahagi, na tumutukoy sa pagtatayo-muli ng Jerusalem at sa pagdating ng isang "hinirang," isang pinuno na mamamatay, malilipol. Sinabi ni Gabriel na may darating na puwersa na sisira sa lungsod at sa banal na lugar, may kasunduan na tatapusin ang mga alay, at may kasuklam-suklam na darating hanggang sa itinakdang katapusan. Malabo ito, mahirap unawain nang tumpak ang bilang, pero malinaw ang direksyon: may darating na dakilang pangyayari, may kaugnayan sa kaligtasan at kalikuan, at may itinakdang katapusan sa lahat.

What Does This Mean?

Una, ipinapakita ng kabanatang ito kung ano ang tapat na pananalangin. Hindi ito tungkol sa pagsisi sa iba o sa paghingi ng biyaya bilang kabayaran ng magandang gawi. Umamin si Daniel na siya, kasama ang kaniyang bayan, ay may pananagutan. Hindi siya nagtago sa likod ng "kasalanan ng henerasyon ko" o "sistema ang may kasalanan." Sinabi niya nang tuwiran: kami ang nagkasala. Ito ang uri ng katapatan na hinahamon tayo ngayon, sa panahon kung saan mas madali ang sisihin ang iba kaysa tumingin sa sarili.

Pangalawa, ipinapakita ng Diyos dito na siya ay tapat sa kaniyang salita, kapwa sa parusa at sa awa. Natupad ang 70 taon eksakto ayon sa propesiya ni Jeremias. Kaya kung sinabi ng Diyos na magbabalik ang bayan, tiyak na magbabalik sila. Pero mayroon pang isang bilang na binuksan, na mas malalim, mas malayo sa hinaharap, tungkol sa isang hinirang na malilipol para tapusin ang kasalanan at dalhin ang walang-hanggang katuwiran. Hindi ito basta kasaysayan; may plano na lumalampas sa buong henerasyon ni Daniel.

The Common Thread

Ang "hinirang" na malilipol, ang isa na inatasan upang wakasan ang kasalanan at dalhin ang walang-hanggang katuwiran, ay tumuturo sa isang tao na darating pagkatapos ng maraming siglo: si Jesus. Siya ang tunay na Hinirang, ang Kristo, na hindi malilipol dahil sa kaniyang sariling kasalanan, kundi para sa kasalanan ng iba. Hindi kaya nagkataon lang na sa panalangin ni Daniel, humingi siya ng habag "hindi dahil sa aming katuwiran, ngunit dahil sa iyong labis na habag." Ganito rin ang ebanghelyo: hindi tayo tinatanggap ng Diyos dahil sa ating kabutihan, kundi dahil sa awa niya na nagpakita sa krus. Ang mga pito ni Daniel ay parang mapa na nagturo patungo sa isang punto sa kasaysayan kung saan ang kasalanan ay tunay na matatapos, hindi sa pamamagitan ng ating pagsisisi lamang, kundi sa pamamagitan ng isang malaking gawain ng Diyos mismo.

For You

Marahil ikaw, tulad ni Daniel, nakikita mo ang kasiraan sa paligid mo, sa balita, sa iyong sariling buhay, sa relasyon mo sa Diyos. Madaling sisihin ang iba, ang henerasyon bago sa iyo, ang mga taong nagbigay sa iyo ng maling halimbawa. Pero tanungin mo ang sarili mo: handa ka bang sabihing, "Ako rin, nagkasala ako," nang walang dahilan-dahilan? Hindi ito tungkol sa pagiging mapanghusga sa sarili, kundi sa katapatan na kailangan bago tayo makatanggap ng tunay na kalayaan.

Isipin mo rin ito: hindi humingi si Daniel ng biyaya dahil karapat-dapat siya. Kung ganito rin ang panalangin mo, hindi mo kailangang perpekto muna bago lapitan ang Diyos. Ang panalangin niya ay basehan sa katangian ng Diyos, hindi sa iyong record. Iyan ang laya na inaalok sa iyo, hindi upang maging pabaya, kundi upang mapalaya sa pagpapanggap. Sa mundo ngayon na puno ng digmaan, kalituhan, at agam-agam tungkol sa hinaharap, may pag-asa na hindi nagmumula sa iyong kakayahang ayusin ang lahat, kundi sa katotohanan na may itinakdang katapusan ang Diyos para sa kasamaan.

Talk About It

Bakit mahirap para sa iyo, sa sitwasyon mo ngayon, na aminin ang kasalanan bilang "ako" sa halip na "sila" o "ang sistema"?

Paano nagbabago ang iyong panalangin kung hindi ito nakabatay sa kung gaano ka "mabuti," kundi sa habag ng Diyos?

Praying Together

Panginoon, tulad ni Daniel, aminin ko na kami, na aminin ko, ay nagkasala, hindi lamang ang iba. Salamat na ang iyong habag ay hindi nakabatay sa aming katuwiran kundi sa iyong pag-ibig. Turuan mo kaming maghintay sa iyong panahon, at ipakita mo sa amin nang lubos ang Hinirang na dumating upang wakasan ang kasalanan. Amen.