Santiago 4

The Explanation

Sinusulat ni Santiago sa mga taong palaging nag-aaway at nagtatalo, at tinatanong niya sila nang tapat: saan ba galing ang lahat ng gulo na ito? Ang sagot niya ay hindi komportable. Hindi ito galing sa ibang tao, hindi galing sa sitwasyon, kundi galing sa sariling puso. May mga hangarin sa loob nila na naglalaban laban sa isa't isa, kaya sumasabog ang away sa labas.

Sinabi pa niya na hinahangad nila ang mga bagay na wala sa kanila, hanggang sa magpatay at makipag-away sila para makuha ito, pero wala pa ring nakukuha, dahil hindi nila hinihingi ito sa Diyos. At kung humihingi man sila, hindi rin natatanggap, dahil ang hiling nila ay para gamitin sa masamang paraan, hindi para maglingkod sa Diyos o sa kapwa.

Dito bumagsak si Santiago sa isang malalim na tanong: kanino ba talaga kayo kaibigan, sa Diyos o sa mundo? Sinabi niyang ang pakikipagkaibigan sa mundo, ibig sabihin ang pamumuhay ayon sa halaga at hangarin ng sanlibutan na wala sa Diyos, ay parang pangangalunya laban sa Diyos. Malakas ang salita, pero sinadya niya itong ganito, dahil ito talaga ang laki ng usapin.

Pero hindi doon nagtatapos ang teksto. May biyaya. Sinabi ni Santiago na sumasalungat ang Diyos sa mapagmataas, pero nagbibigay siya ng biyaya sa mapagpakumbaba. Kaya ang tugon niya ay hindi galit lamang, kundi imbitasyon: magpasakop kayo sa Diyos, labanan ang diyablo, lumapit sa Diyos, at siya ay lalapit sa inyo. Kasama rito ang pagpapanibago ng puso, hindi paglilinis lamang ng panlabas na kilos.

Pagkatapos nito, dumako si Santiago sa dalawang bagay na madaling balewalain: ang paghusga sa kapwa, at ang pagmamataas tungkol sa kinabukasan. Sinabi niyang hindi tayo dapat manghatol sa isa't isa, dahil iisa lamang ang tunay na Tagahatol. At sinabi niya rin na hindi natin lubos na alam kung ano ang mangyayari bukas, kaya't ang pagpaplano natin ay dapat nakasandal sa kalooban ng Panginoon, hindi sa sariling katiyakan. Ang tapos na linya ay tila simple pero mabigat: ang taong nakakaalam gumawa ng mabuti at hindi ito ginagawa, may kasalanan siya.

What Does This Mean?

Ang buong kabanata na ito ay hindi tungkol sa panlabas na asal, kundi tungkol sa puso. Karamihan ng problema natin sa buhay, hindi lang noon, kundi ngayon din, ay galing sa loob: sa pagnanasa na hindi kontrolado, sa gutom na hindi mapunuan, sa pagnanais na maging tama, maging nasa itaas, maging in control. Ang away, ang inggit, ang paghusga sa iba, madalas galing lang doon, sa taong pakiramdam niya kulang siya at kailangan niyang labanan ang mundo para makakuha ng kanyang kailangan.

Ang mensahe ni Santiago ay hindi lang "huwag kang masama." Mas malalim ito. Sinasabi niya na may isang desisyon na kinakaharap natin araw-araw: kanino tayo kaibigan? Sa mundo, na nangangako ng lahat kung susundin mo ang sarili mong gusto, o sa Diyos, na hinahangad ang lahat ng ikabubuti mo pero hindi sa paraang gusto mo agad? Ang salitang "pangangalunya" na ginamit niya ay hindi biro, gusto niyang maramdaman ng mambabasa na ito ay tungkol sa pagtataksil sa isang relasyon, hindi lang tungkol sa paglabag sa panuntunan.

The Common Thread

Ang lahat ng ito ay dumadaloy pabalik sa isang katotohanan: ang Diyos ay Diyos na naninibugho para sa atin, sabi mismo ng teksto. Hindi ito ang selos na baluktot at insecure. Ito ang selos ng isang mahal na taong ayaw na mabahaginan ang puso mo sa mababaw na bagay na sa huli ay sasaktan ka lang. Ang Diyos na ito, na sumasalungat sa mapagmataas, ay ang Diyos na nagpakababa sa kanyang sarili sa katauhan ni Jesus, at nagbigay ng buhay para sa mga taong palaging pumipili sa sariling gusto kaysa sa kanya. Ang biyaya na binabanggit dito ay hindi abstract, may pangalan ito, si Jesu-Cristo, na namatay at nabuhay para ang mga taong kaaway noon ng Diyos ay maging kaibigan niya ulit. Ang pagpapakumbaba na sinasabi ni Santiago, ang lumapit sa Diyos, ay posible lang dahil una, ang Diyos mismo ang lumapit sa atin.

For You

Marahil ang unang tanong ni Santiago ay ang pinakamatapang na tanong na maitatanong sa buhay mo ngayon: saan ba galing ang gulo mo? Bago mo sisihin ang kaklase, ang magulang, ang eksena sa social media, tingnan mo muna ang sariling puso. Ano ba talaga ang hinahangad mo na hindi mo makuha, at bakit ito ang parang buhay at kamatayan sa iyo? Ang pagnanais na maging kilala, kasali, tama, o secure ay maaaring maganda, pero kapag ito na ang naghahari sa iyo, magiging kaaway ka ng mga taong nakaharang sa daan mo.

Tungkol sa paghusga, isipin mo kung gaano kadali sa isang biglaan mong maging judge ng buhay ng iba online o offline, gamit ang kaunting impormasyon lang. Si Santiago ay nagpapatigil sa iyo dito, hindi ka ang huling salita sa buhay ng kapwa mo. At tungkol sa pagmamayabang sa kinabukasan, tingnan mo ang mga plano mo. Hindi masama ang magplano, pero may pagkakaiba sa pagplano na may bukas na kamay sa Diyos, at pagplano na hindi na binibigyang-lugar ang Diyos sa buhay mo. Sa huli, may isang linyang mahirap balewalain: kung alam mo ang tama at hindi mo ginagawa, ito ay kasalanan din. Hindi lang tungkol sa ginawa mong masama, pero tungkol din sa mabuting hindi mo ginawa kahit alam mo.

Talk About It

Anong hangarin sa puso mo, kapag hindi mo pa nakukuha, madaling nagdudulot sa iyo ng inggit o galit sa taong nakaharang sa iyo?

May bahagi ba ng buhay mo ngayon na tila mas malapit ito sa "kaibigan ng mundo" kaysa sa "kaibigan ng Diyos"? Ano ang magiging hitsura nito kung tatalikuran mo ito nang tapat?

Praying Together

Panginoon, halata mo ang laman ng puso ko kahit ako mismo ayaw kong tingnan ito nang tapat. Salamat na hindi mo ako iniwan sa gulo ko, kundi hinihintay mo akong lumapit sa iyo. Tulungan mo akong magpakumbaba, hindi para maghiya lang, kundi para tunay na malapit sa iyo. Sa pangalan ni Jesus, amen.