Job 40

The Explanation

Pansinin muna ang unang linya ng kabanatang ito: "Patuloy na kinausap ni Yahweh si Job." Hindi pa tapos ang Diyos sa pakikipag-usap. Sa unang mga talata, hinahamon niya si Job ng tuwiran: kung si Job ay may tapang na magbatikos sa Makapangyarihan, dapat niya itong ipagtanggol nang buo. "Siya na nakikipagtalo sa Diyos, hayaan siyang sumagot," sabi ng Panginoon.

Ano ang ginawa ni Job? Hindi siya nagdahilan, hindi siya nagpaliwanag ng mahaba. Sinabi niya lamang, "Ako ay walang halaga; paano kita sasagutin? Nilagay ko ang kamay ko sa aking bibig." Minsan, dalawang beses siyang nagsalita laban sa Diyos sa nakaraang mga kabanata, puno ng tanong at reklamo. Ngayon, sa harap ng tunay na presensya ng Diyos, wala na siyang masabi. Hindi dahil wala na siyang katanungan, kundi dahil nakita niya kung sino talaga ang kaniyang kausap.

Pero hindi doon natatapos ang Diyos. Sa halip na awatin si Job, hinahamon pa niya itong muli, sa ikalawang pagkakataon sa buong aklat: "Bigkisin mo ang iyong damit bilang isang tunay na lalaki, dahil tatanungin kita." Tanong ng Diyos: may bisig ka bang katulad ng akin? Kaya mo bang magbaba ng mayayabang sa isang kurot, tapakan ang masasama, at iligtas ang sarili mo sa sarili mong kamay? Kung oo, kung kaya mong gawin lahat iyon, saka ka pumunta, sabihin mong tama ka at mali ako.

Pagkatapos, bigla na lang inilalarawan ng Diyos ang isang hayop, ang behemoth. Malaki, makapal ang kalamnan sa hita at tiyan, matibay na buto tulad ng tanso at bakal, buntot na parang punong sedar. Hayop na kumakain lamang ng damo, pero walang takot sa anumang bugso ng ilog. Kahit umapaw ang Jordan hanggang sa nguso niya, panatag lang siya. Walang sinumang makahuhuli sa kaniya gamit ang kawit o patibong.

What Does This Mean?

Maaaring pamilyar sa iyo ang pakiramdam na gusto mong harapin ang Diyos, o kahit sinuman, at sabihing "hindi tama ito, kailangan mong ipaliwanag sa akin." May mga sandali sa buhay, lalo na kapag sumasakit o nawawalan ng katarungan, na parang may karapatan tayong humingi ng paliwanag. Si Job mismo ay may ganiyang mga sandali.

Ang sagot ng Diyos ay hindi isang lohikal na depensa tungkol sa kung bakit nangyari ang paghihirap ni Job. Hindi niya ini-explain ang lahat. Sa halip, ipinapakita niya kung gaano kalaki ang agwat sa pagitan ng Lumikha at ng nilikha. Kung hindi mo kayang pamahalaan ang isang hayop na tulad ng behemoth, kung hindi mo kayang pababagsakin ang mayayabang sa buong mundo at iligtas ang sarili mo sa pamamagitan lang ng sarili mong lakas, paano mo masasabing mas marunong ka kaysa sa Diyos sa pagtakbo ng sansinukob?

Mahalagang maunawaan: hindi ito paraan ng Diyos para pahiyain si Job o pasikilin siya. Ang katahimikan ni Job sa talata 4 at 5 ay hindi pagkadurog kundi pagkilala. Nakita niya ang laki ng Diyos at naunawaan niya ang laki ng kaniyang kamalian sa pag-aakalang kaya niyang husgahan ang gawain ng Makapangyarihan.

The Common Thread

Ang tanong na "mayroon ka bang bisig na katulad ng sa Diyos" ay hindi bago sa kuwento ng Bibliya. Sa buong Kasulatan, ang Diyos ang laging may bisig na nagliligtas, bisig na humahawak sa dagat, bisig na nagpapabagsak sa mga mapagmataas. At sa Bagong Tipan, makikita natin iyon sa katawan ng isang tao, si Jesus. Hindi niya ipinakita ang kaniyang kapangyarihan sa pagtapak sa masasama kundi sa pagpapakababa, pagpapahirap sa krus, at muling pagkabuhay.

Ang kakaiba ay ito: ang parehong Diyos na nagsasabing walang kayang humuli sa behemoth gamit ang kawit, ay ang Diyos na hinayaang hulihin, ipako, at patayin. Hindi dahil mahina siya kundi dahil pinili niyang isuko ang kapangyarihan para sa ating kaligtasan. Si Job ay tinanong kung kaya niyang iligtas ang sarili niya sa pamamagitan ng sariling kamay. Ang sagot ay hindi. At iyon mismo ang dahilan kung bakit may Tagapagligtas na dumating, hindi gamit ang bisig na dumudurog, kundi gamit ang bisig na nakabuka sa krus.

For You

Malamang, hindi mo kailanman aminin sa sarili mo na "hinahamon ko ang Diyos." Pero tingnan mong mabuti ang mga sandali kapag ikaw ay galit sa Diyos dahil sa isang bagay na hindi mo maintindihan, isang relasyon na nabasag, isang panalangin na parang hindi narinig, isang balita na nagpabagsak sa iyong buong mundo. Sa mga sandaling iyon, madalas, hindi natin talaga hinihingi ang paliwanag. Gusto nating sabihing mali ang Diyos, para tama tayo.

Hindi sinasabi ng kabanatang ito na bawal magtanong o magreklamo sa Diyos. Buong aklat ng Job ay puno ng totoong, matapang na tanong. Ang sinasabi lamang nito ay may limitasyon sa kung gaano tayo kalaki, at may kadakilaan sa Diyos na hindi natin kayang sukatin gamit ang ating maliit na pamantayan ng "makatarungan" o "hindi makatarungan." Minsan, ang pinakamatapang na bagay na magagawa mo ay hindi ang paghahanap ng sagot, kundi ang pagtahimik sa harap ng Diyos, hindi dahil wala kang masabi, kundi dahil nakikilala mo na siya.

Talk About It

Mayroon ka bang katanungan sa Diyos ngayon na parang hindi mo makayang itago? Ano ito, at ano ang pumipigil sa iyo na dalhin ito sa kaniya nang tapat?

Sa iyong palagay, ano ang pagkakaiba sa pagitan ng pagtatanong sa Diyos nang buong puso at paghatol sa Diyos na parang mas marunong ka kaysa sa kaniya?

Praying Together

Panginoon, kilala mo ang aming mga tanong, pati ang mga hindi pa namin masabi nang malakas. Tulungan mo kaming maging tapat sa harap mo, pero turuan mo rin kaming kilalanin ang iyong kadakilaan kapag kami ay nagmamadaling humusga. Salamat dahil hindi mo kami hinahayaang mag-isa sa aming mga katanungan. Sa pangalan ni Jesus, amen.