JUAN 16

Ang Paliwanag

Ang Juan 16 ay bahagi ng mahabang huling pag-uusap ni Jesus kasama ang mga alagad, bago siya ipako sa krus. Alam niyang kaunting oras na lang silang magkasama, kaya sinasabi niya sa kanila ang mga bagay na kailangan nilang malaman bago pa man ito mangyari. Sinabi niya nang tuwiran: palalayasin sila sa mga sinagoga, at darating ang panahong ang mga papatay sa kanila ay mag-iisip na ginagawa nila ito para sa Diyos. Hindi ito babala para takutin sila; ito ay paghahanda, para kapag dumating ang oras, hindi sila matisod, hindi mawalan ng pananampalataya dahil hindi nila inaasahan ang ganitong dagok.

Pagkatapos, sinabi ni Jesus na siya ay aalis, pupunta sa nagsugo sa kaniya. Nalungkot ang mga alagad, at nauunawaan natin kung bakit. Pero sinabi ni Jesus ang isang bagay na kabaligtaran ng inaasahan: mabuti para sa kanila na siya ay lumisan, dahil kung hindi siya aalis, hindi darating sa kanila ang Mangaaliw, ang Espiritu Santo. Ang Espiritu ay ipapadala niya, at siya ang magpapahayag tungkol sa kasalanan, katuwiran, at paghuhukom. Hindi niya sasabihin ang kaniyang sariling salita, kundi ang narinig niya mula sa Diyos, at gagabayan niya sila sa lahat ng katotohanan.

May bahaging talagang misteryoso sa usapan: "Sa kaunting panahon, hindi na ninyo ako makikita, pagkatapos muli ng kaunting panahon, makikita ninyo ako." Nalito ang mga alagad, hindi nila naintindihan, at hindi rin sila nagtanong nang malinaw. Ginamit ni Jesus ang paghambing sa isang babaeng manganganak: masakit ang panganganak, pero pagkatapos, nakakalimutan ang sakit dahil sa kagalakan na may sanggol na isinilang. Ganito rin ang kanilang lungkot: magiging tunay itong hapdi, pero hindi ito ang katapusan ng kuwento. Magiging kagalakan ito na hindi na maaalis ninuman.

Sa dulo ng kabanata, sinabi ni Jesus nang tapat: "Iiwanan ninyo akong mag-isa." Aalis sila, magkakalat, at siya ay maiiwang mag-isa sa pagsubok na kaniyang haharapin. Pero hindi siya tunay na nag-iisa, dahil ang Ama ay kasama niya. At sa gitna ng lahat ng ito, binitiwan niya ang isang pangungusap na nagdadala ng buong timbang ng kabanata: "Napagtagumpayan ko na ang mundo."

Ano ang Kahulugan Nito?

Ang Juan 16 ay hindi nagpapangako ng madaling buhay. Ipinaliwanag ni Jesus nang malinaw na ang pagsunod sa kaniya ay magdadala ng tunay na kahirapan, pagtanggi, at pagdurusa. Hindi ito kwento tungkol sa kung paano magiging perpekto ang lahat kapag naniwala ka. Kung ganito ang iniisip mo tungkol sa pananampalataya, sinasabi mismo ni Jesus dito na mali ka.

Pero sa gitna ng katotohanan tungkol sa kahirapan, may ibinibigay siyang bagay na mas malaki: ang Espiritu Santo. Hindi ito panandaliang aliw, kundi patuloy na pananatili ng Diyos sa buhay ng mga naniniwala. Ang Espiritu ang gagabay sa katotohanan, hindi lamang sa panahon ni Jesus, kundi hanggang sa ngayon. Ito ang dahilan kung bakit ang pananampalataya ay hindi umaasa lamang sa alaala ng isang tao na namatay noon, kundi sa tunay na presensiya ng Diyos na kasama mo ngayon, sa iyong pag-aalinlangan, sa iyong takot, sa iyong mga tanong.

At ang pagdurusa, ayon dito, hindi walang kabuluhan. Katulad ng sakit sa panganganak, may layunin ang lungkot, may hantungan itong kagalakan. Hindi ito nangangahulugang basta kailangan mong "tiisin" ang lahat na may ngiti. Ang punto ay: ang lungkot mo ngayon ay hindi ang katapusan ng iyong kuwento kung ikaw ay kasama ni Kristo.

Ang Kaugnay na Kuwento

Ang buong kabanatang ito ay umiikot sa pinakadakilang pangako ng buong Bibliya: hindi iiwanan ng Diyos ang kaniyang bayan. Mula sa Lumang Tipan, laging may pangako ng presensiya ng Diyos, at dito, ganap iyon ang matutupad sa pagpadala ng Espiritu Santo. Ang pag-alis ni Jesus ay hindi paglayo ng Diyos, kundi bagong paraan para lubos siyang manatili, hindi lamang sa isang lugar sa isang panahon, kundi sa bawat mananampalataya sa lahat ng dako.

Ang linyang "Napagtagumpayan ko na ang mundo" ay narating sa krus. Bago pa man siya dumaan sa pagpapako, pagpapahirap, at kamatayan, sinabi na niya ito bilang tapos na katotohanan. Ito ang buod ng buong ebanghelyo: ang tila pagkatalo ng krus ay ang tunay na tagumpay laban sa kasalanan, kamatayan, at ang prinsipe ng mundong ito na, ayon sa talata 11, "nahatulan na."

Para Sa Iyo

Kung minsan, nararamdaman mong walang saysay ang pananampalataya kapag ang buhay mo ay mahirap, kapag pinagtatawanan ka dahil sa iyong paniniwala, kapag mas madali sanang huminto na lang. Sinasabi ng kabanatang ito na hindi ka mali kung nararamdaman mong mabigat. Hindi kagagawan ng kahinaan ng iyong pananampalataya ang lungkot mo. Pero ang tanong ay: naniniwala ka ba na ang lungkot ngayon ay hindi ang buong kuwento? Naniniwala ka ba na may Espiritu na tunay na kasama mo, hindi lamang bilang konsepto, kundi bilang tunay na presensiya sa iyong araw-araw?

At may isa pang bagay: si Jesus ay hindi nagtaka sa katapatan ng kaniyang mga alagad. Alam niyang iiwanan siya nila. Pero hindi rin siya nagtapos sa pagtataksil nila. Kung mahina ang iyong pananampalataya ngayon, kung marami kang tanong na hindi mo pa naiintindihan, hindi ito ang hantungan. Ang Espiritu ay dumarating para gabayan ka, kahit hakbang-hakbang, sa katotohanan.

Pag-usapan Ito

Anong bahagi ng buhay mo ngayon ang pumipiga sa iyong pananampalataya, at handa ka bang aminin ito sa Diyos sa halip na itago?

Kung tunay na naniniwala ka na ang Espiritu Santo ay kasama mo ngayon, ano ang mababago sa paraan mo ng pagharap sa iyong takot o kalungkutan?

Manalanging Magkasama

Panginoon, hindi madali ang mundong ito, at hindi mo ito itinago sa amin. Salamat sa pagsabi ng totoo, kaysa sa magandang pangako lamang na madaling basta't sasabihin. Salamat na hindi mo kami iniwan mag-isa, na ipinadala mo ang Espiritu Santo para gabayan kami sa katotohanan kahit sa gitna ng lungkot. Tulungan mo kaming manatiling matatag, dahil ikaw na mismo ang nagsabi na napagtagumpayan mo na ang mundo. Amen.