Mga Awit 23

Ang Paliwanag

Anim na taludtod lang ang Awit 23. Kadalasan, isinasaulo ito sa libing, itinatahi sa dekorasyon, o ipinapaskil sa social media bilang comfort quote. Pero kapag binasa mo itong mabuti, ito ay hindi malambing na tula. Ito ay pahayag ng isang taong dumaan sa mabigat, at nagsasabing: kilala ko ang aking Diyos, at Siya ang sapat.

Nagsisimula si David sa isang pahayag: "Si Yahweh ang aking pastol; hindi ako magkukulang." Sa panahon ni David, ang pastol ay hindi romantikong pigura. Ang pastol ay may amoy ng tupa, natutulog sa labas, at nakikipagtunggali sa mga leon at oso. Sinasabi ni David na ganito ang Diyos para sa kaniya, hindi malayong hari sa trono, kundi Isang aktibong nag-aalaga.

Pinahihiga niya ako sa luntiang pastulan. Inaakay niya ako sa payapang tubigan. Ibinabalik niya ang aking buhay. Ito ang unang bahagi, ang pagpapahinga at panunumbalik. Pero sa taludtod 4, nagbabago ang eksena. Biglang may lambak, at hindi basta lambak, kundi "napakadilim na anino." Doon, ang pananalita ni David ay lumilipat mula "siya" patungong "ikaw." Kapag madilim na, mas malapit ang usapan.

Sa taludtod 5, nagbago na ulit ang eksena. Ngayon ay may hapag, may langis sa ulo, may sarong nag-uumapaw. At ang katakot-takot na detalye: nasa harapan ito ng mga kaaway. Hindi tinatago ng Diyos si David sa mga kaaway. Sa halip, hinahanda niya ang piging habang nakatingin sila. At nagtatapos ang awit sa isang katiyakan: hahabulin siya ng kabutihan at katapatan sa tipan sa lahat ng araw ng kaniyang buhay.

Ano ang Ibig Sabihin Nito?

Ang Awit 23 ay hindi nangangako na magiging madali ang buhay. Pansinin: hindi sinabi ni David na iniwas siya ng Diyos sa lambak. Sinabi niyang nilakad niya ito. Hindi sinabi ni David na wala siyang kaaway. Meron, at nakatingin sila habang kumakain siya.

Ang ipinapangako ng awit na ito ay pagpapresensiya, hindi pagtakas. Ang salitang "ikaw ang kasama ko" ang buod ng buong awit. Ito ang katunayang kayang harapin ni David ang lambak, dahil hindi siya nag-iisa.

At may isang detalye na madalas nalalampasan: "alang-alang sa kaniyang pangalan." Bakit ginagabayan ng Diyos si David sa tamang landas? Hindi dahil karapat-dapat si David. Kundi dahil sa kung sino ang Diyos. Ang reputasyon ng Diyos mismo ang nakasalalay dito. Kapag pinabayaan Niya ang kaniyang mga tupa, hindi na Siya isang mabuting pastol. Kaya ang kaligtasan mo ay hindi nakadepende sa kung gaano ka kaganda bilang tupa, kundi sa kung gaano kaganda bilang pastol ang Diyos.

Ang Pangkalahatang Tema

Daan-daang taon pagkatapos isulat ni David ang awit na ito, may Isang lumitaw at nagsabi: "Ako ang mabuting pastol. Ibinibigay ng mabuting pastol ang kaniyang buhay para sa mga tupa" (Juan 10:11). Kinuha ni Jesus ang imahe ni David at inilagay ito sa Kaniyang sarili.

Ito ang bagay: Si Jesus mismo ang lumakad sa pinakamadilim na lambak, ang lambak ng krus. Ang saro na Kaniyang tinanggap ay hindi nag-umapaw ng pagpapala kundi ng poot. Ginawa Niya ito upang ang saro mo ay talagang mag-umapaw sa awa.

Ang Awit 23 ay hindi lang tula ng pag-asa. Ito ay hula. Ito ang buhay na inialay ni Kristo upang gawing totoo para sa iyo. Kapag sinabi mong "Si Yahweh ang aking pastol," sinasabi mong "Si Jesus ang aking pastol," at ang huling taludtod, "ako ay mananahanan sa tahanan ni Yahweh habang buhay," ay hindi na malabong pangarap. Ito ang buhay na walang hanggan na binuksan ni Kristo.

Para sa Iyo

Baka nasa lambak ka ngayon. Baka hindi ito ang malaking, dramatikong pagdurusa, kundi ang unti-unting paghihirap ng isang buhay na hindi mo maintindihan. Marami sa iyong henerasyon ang bumubuhat ng bigat na hindi nakikita: pagkabalisa, pagkalungkot, presyon sa pag-aaral, ang pakiramdam na kulang ka kahit kanino tumingin ka sa iyong feed.

Ang Awit 23 ay hindi magsasabi sa iyo, "Cheer up, umayos ka." Sinasabi nito ang isang bagay na mas mahirap paniwalaan at mas totoo: hindi ka nag-iisa sa lambak. May Isang kasama mo, at Siya mismo ay nakadaan na roon.

May isang tanong ang awit na ito na dapat mong sagutin nang tapat: sino ang iyong pastol? Dahil may isang bagay na palaging nagpapastol sa iyo. Kung hindi ang Diyos, ay ang opinyon ng iba, ang iyong takot, ang algorithm, o ang imahe na sinusubukan mong panatilihin. At ang mga pastol na ito, hindi ka nila pinapahinga. Pinapagod ka nila.

Subukan mo ito: sa loob ng isang linggo, basahin ang Awit 23 kada gabi bago matulog, mabagal, at bigyang-diin ang salitang "aking." Hindi "isang pastol," kundi "aking pastol." Personal. Kilala Siya, kilala ka Niya.

Pag-usapan Natin Ito

Alin sa mga "pastol" sa iyong buhay (opinyon ng iba, social media, takot, ambisyon) ang mas madalas mong sinusundan kaysa sa Diyos, at ano ang nagagawa nito sa iyo?

Napakadramatiko ng imahe ni David: "hindi ko katatakutan ang kapahamakan dahil ikaw ang kasama ko." Naranasan mo na ba talaga ito, o parang malayong ideal lang ito? Anong tapat na tanong ang mayroon ka sa Diyos tungkol dito?

Sabay Nating Ipanalangin

Panginoon, Ikaw ang aking pastol. Sabihin ko man ito o hindi pa lubos na maramdaman, itinatapat ko ito. Kilala Mo ang mga lambak kung saan ako naglalakad. Turuan Mo akong tumingin sa Iyo, hindi sa aking takot. Ipaalala Mo sa akin na Ikaw mismo ang dumaan sa pinakamadilim na lambak alang-alang sa akin. Pastulan Mo ako ngayon, at gawing sapat ang Iyong presensiya. Sa pangalan ni Jesus, amen.