Mga Awit 5

The Explanation

Si David ay gumigising sa umaga, at ang unang bagay na ginagawa niya ay hindi pag-check ng phone, kundi pananalangin. "Sa umaga naririnig mo ang aking iyak," sabi niya, "sa umaga dadalhin ko ang aking kahilingan sa iyo at maghihintay nang may pananabik." May tension sa buhay niya. May mga tao sa paligid niya na sinungaling, mapagmataas, mapanira. Hindi ito abstract na problema. Ito ay totoong mga kaaway, totoong panganib.

Pero sa halip na kausapin muna ang mga taong ito, kinakausap muna niya ang Diyos. Sinasabi niyang ang Diyos ay hindi neutral tungkol sa kasamaan. Hindi ito Diyos na nagsasabing "okay lang, lahat tayo may sariling katotohanan." Malinaw ang sinasabi ni David: kinamumuhian ng Diyos ang kasinungalingan, ang karahasan, ang pandaraya. Ang mga taong nabubuhay sa panlilinlang, na "ang lalamunan ay isang bukas na libingan," ay hindi maaaring tumayo sa harap niya.

Pero pagkatapos ng seryosong bahaging ito, biglang lumiliko ang tono. "Pero para sa akin," sabi ni David, "dahil sa iyong dakilang katapatan sa tipan, papasok ako sa iyong tahanan." Hindi siya papasok dahil perpekto siya. Papasok siya dahil may covenant, may tipan, may relasyon na hindi niya kayang sirain kahit gaano siya kahina. Humihiling siya na akayin siya ng Diyos, dahil alam niyang kailangan niya ito, hindi dahil kaya niyang mag-isa.

Nagtatapos ang salmo sa dalawang direksyon: ang mga sinungaling ay ihahayag at itataboy, habang ang mga nagkukubli sa Diyos ay magagalak, ipagtatanggol, at pagpapalain "tulad ng isang kalasag." Dalawang landas, dalawang kinahinatnan.

What Does This Mean?

Marami sa atin ang natutong mag-isip na ang faith ay tungkol lamang sa pagiging mabuti, o sa pagiging positive. Pero itong salmo ay hindi ganoon ka-simple. Ipinapakita nito na ang mundo ay may totoong moral na istruktura, hindi lahat ay pantay-pantay lamang sa paningin ng Diyos. May tama at mali, may katotohanan at kasinungalingan, at ang Diyos ay hindi nagsasawalang-kibo tungkol dito.

Pero ang kagulat-gulat na bahagi ay ito: si David mismo ay hindi perpekto. Alam natin ito mula sa buong buhay niya. Kaya kung papasok siya sa templo, hindi ito dahil sinabi niyang "matuwid ako kaya karapat-dapat akong pumasok." Papasok siya "dahil sa dakilang katapatan sa tipan" ng Diyos, hindi dahil sa sarili niyang record. Ito ang laman ng buong Bibliya: hindi tayo tinatanggap ng Diyos dahil husto na tayo, kundi dahil tapat siya sa pangako niya.

Ito rin ang dahilan kung bakit hindi tama ang pag-iisip na "kung mabuti ako, magiging maayos ang buhay ko." Malinaw sa salmo na may mga kaaway pa rin, may mga taong sinungaling pa rin sa paligid, kahit matapat si David sa Diyos. Ang pananampalataya ay hindi shortcut palayo sa kahirapan. Ito ay pagpasok sa presensya ng Diyos kahit gitna ng kahirapan.

The Common Thread

Ang salmo na ito ay isang panalangin na humihingi ng access sa templo, sa presensya ng Diyos, dahil sa katapatan niya sa tipan. Pero mayroon tayong isang bagay na hindi meron si David: si Jesus.

Sa Bagong Tipan, si Jesus mismo ang naging daan patungo sa presensya ng Diyos. Kung si David ay nangangailangan ng grasya para makapasok sa templo, tayo naman ay may Isa na "ang lalamunan" ay hindi kailanman naging bukas na libingan, na hindi kailanman nagsinungaling, na tumayo sa harap ng Diyos nang walang kasalanan, at sa halip na hatulan tayo, hinatulan siya para sa atin.

Ang buong salmo ay bumabagsak sa dalawang landas: ang mga sumusuway laban sa Diyos, at ang mga kumukubli sa kaniya. Sa krus, nakita natin kung gaano kabigat ang kinahinatnan ng kasalanan, dahil doon dinala ni Jesus ang bigat na iyon. At doon din nakita natin kung ano ang ibig sabihin ng "kumukubli sa Diyos": ito ay hindi tungkol sa perpektong record, kundi sa pagtakbo tungo sa taong tumatanggap sa atin kahit alam niya lahat ng kasalanan natin.

For You

Marahil hindi mo alam kung paano magdasal ng umaga bago mo tignan ang phone mo. Wala namang formula dito. Ang punto ay ito: bago mo pasukin ang araw, may Isa na gustong makinig sa iyo, kahit gaano kagulo ang iniisip mo. "Isipin mo ang aking mga daing," sabi ni David, at hindi ito nakakahiyang bagay na hilingin.

May mga tao rin sa buhay mo na parang nagsisinungaling, nananakit, nanlilinlang, sa social media man o sa totoong buhay. Hindi kailangang i-ignore mo ito o kunwari wala lang. Pwede mong dalhin ito sa Diyos nang tapat, gaya ni David, nang hindi nagpapanggap na wala kang galit o takot.

Pero mag-ingat din sa isang bagay: madaling isipin na dahil ikaw ay "matuwid" o "mabuti," karapat-dapat kang tumanggap ng proteksyon ng Diyos. Hindi iyon ang sinasabi ng salmo. Ang basehan ng pagtanggap sa iyo ay ang katapatan ng Diyos, hindi ang record mo. Kaya kahit anong araw mo ito, mahina ka man o malakas, ang daan patungo sa kaniya ay bukas, dahil bukas na ito sa pamamagitan ni Jesus.

Talk About It

Bakit sa tingin mo mahalaga na sinabi ni David na kinamumuhian ng Diyos ang kasinungalingan at kasamaan? Naiisip mo ba na ito ay lumalabag sa ideya ng "tolerance" na madalas mong naririnig sa paligid mo?

May pagkakataon ka na bang nakadama na "hindi ako karapat-dapat" na lumapit sa Diyos? Ano ang sinasabi ng salmong ito tungkol doon?

Praying Together

Panginoon, marami kang naririnig na hindi ko masabi sa kahit sino. Salamat na hindi mo kailangang maging perpekto ako bago ako lumapit sa iyo. Turuan mo akong maging tapat sa harap mo, kahit magulo ang puso ko. Akayin mo ako sa iyong katuwiran, dahil alam kong hindi ko kaya nang mag-isa. Salamat kay Jesus, na nagbukas ng daan patungo sa iyo. Amen.