1 Corinto 6

Ang Teksto

Nagalit si Pablo dahil ang mga mananampalataya sa Corinto ay nagdedemanda sa isa't isa sa korteng pambayan, sa harap ng mga hukom na hindi kilala ang Panginoon. Ang tanong niya ay mapait: kung tayo ang hahatol sa mundo at sa mga anghel, bakit hindi natin kayang ayusin ang maliliit na alitan sa loob ng pamilya ng Diyos? Pagkatapos ay lumalalim siya: ang listahan ng mga kasalanang nagpapalabas sa tao sa kaharian, sinundan ng paalala na ang ilan sa kanila ay doon mismo nanggaling at nahugasan na. At sa huli, ang katawan: hindi para sa kahalayan, kundi para sa Panginoon, dahil templo ito ng Banal na Espiritu at binili sa isang halaga.

Ang Ubod

Dalawang bagay na parang magkahiwalay, ang pagdedemanda at ang pakikipagtalik sa bayarang babae, ay pinag-isa ni Pablo sa isang prinsipyo: hindi mo pag-aari ang sarili mo. "Hindi ba ninyo alam na hindi na ninyo pag-aari ang inyong sarili?" Iyan ang ugat. Kapag inangkin mo ang sariling karapatan, mangangailangan ka ng korte para ipagtanggol ito. Kapag inangkin mo ang sariling katawan, gagamitin mo ito kung saan mo gusto. Ang kaligtasan sa pananaw ni Pablo ay hindi lamang kapatawaran; paglilipat ito ng pagmamay-ari. "Binili na kayo sa isang halaga." Ang etika ng Kristiyano ay hindi listahan ng ipinagbabawal kundi tugon sa isang katotohanan: may ibang may hawak na sa titulo ng buhay mo.

Ang Sinulid na Nag-uugnay

Ang pariralang "binili sa isang halaga" ay tunog ng palengke ng alipin, ngunit tunog din ito ng Exodo: binili, tinubos, inilabas ang Israel mula sa Egipto, at pagkatapos ay binigyan ng batas kung paano mamuhay bilang pag-aari ng Diyos. Ganoon ang pattern. Hindi tinubos ang tao para maging malaya sa lahat, kundi para maging malaya para sa Diyos. At ang pag-asang nagtutulak dito ay ang muling pagkabuhay: "Binuhay ng Diyos ang Panginoon at siya din ang bubuhay sa atin sa pamamagitan ng kaniyang kapangyarihan." Ang katawan ay hindi basurang itatapon ng kaluluwa. Dadaan ito sa kamatayan at bubuhayin. Kaya mahalaga ang ginagawa natin dito ngayon.

Ang Salamin

Narito ang kutsilyo: "Bakit hindi nalang pagdusahan ang mali? Bakit hindi nalang hayaan na kayo ay dayain?" Hindi iyon pahiwatig na walang halaga ang katarungan. Sinasabi ni Pablo na mas malaki ang halaga ng pagkakaisa kaysa sa pera o puri na ipinaglalaban mo. Isipin mo ang hindi nabayarang utang ng kapatid, ang lupang pinagtatalunan ng magkakapatid matapos mamatay ang magulang, ang kasamahan sa simbahan na nagsalita ng masama sa likod mo at ngayon hinihintay mong humingi ng tawad bago ka magbigay ng ngiti. Ang tanong ni Pablo: may hinihintay ka bang makuha, o may kaya ka bang lubayan? At sa katawan naman: ang mga tinitingnan mo sa telepono tuwing gabi, ang mga sinasabi mong "wala namang nasasaktan," ay hindi neutral. Templo iyon.

Ngayong araw, isulat sa papel ang pangalan ng isang tao at ang eksaktong halaga o pagkakamaling hinihingi mo pa sa kaniya. Pagkatapos, sabihin nang malakas: "Hindi ko na ito hahabulin." Pagkatapos, punitin ang papel.

Ang Mga Unang Nakarinig

Sa Corinto, ang pagdedemanda ay sport ng mga maykaya. Sinong magdedemanda sa korteng pambayan? Hindi ang alipin o ang maralita, kundi ang may koneksiyon at may pambayad sa abogado. Ibig sabihin, ang mga alitang ito ay may kasamang agwat sa lakas: ang mas mayaman ay nagdedemanda sa mas mahirap na kapatid sa Cristo, at ang hukom ay madalas kakilala o kapatiran sa negosyo. Kaya sinabi ni Pablo na "pagkatalo na para sa inyo." Sa mata ng kapitbahay, ang simbahan ay naging isa na lamang sa mga samahang naglalaban sa korte. At ang ganoong Corinto ay may templo ng Aphrodite, mga bayarang babae sa piging, at kultura kung saan normal para sa isang lalaking may-asawa ang sumama sa iba. Ang "lumayo" ay radikal na utos doon.

Ang Pangunahing Tauhan

Sa likod ng galit ni Pablo ay ang Diyos na bumibili. Hindi siya ang Diyos na nanonood lamang kung sino ang tama sa alitan; siya ang nagbayad para sa dalawang nag-aaway. "Ngunit nilinis na kayo, at inihandog na kayo sa Diyos, at kayo ay ginawa nang matuwid." Tatlong pandiwa, pawang ginawa niya, wala sa mga Corinto. Hindi kinaila ni Pablo ang nakaraan nila: "At ganyan ang ilan sa inyo." Hindi binura ang listahan; binura ang pag-aari nito sa kanila. Ito ang Diyos na hindi nagtatago sa kadiliman ng simbahan kundi tinatawag ito sa pangalan, at sa parehong hininga ay sinasabing hindi na iyon ang pangalan nila.

Konteksto

Nasa Efeso si Pablo, mga taong 54, at may mga balita siya mula sa Corinto: hati-hati sila, may kaso ng imoralidad, at ngayon, mga demanda. Ang Corinto ay daungang lungsod, bago ang yaman, gutom sa katayuan, puno ng mga taong umakyat sa buhay sa pamamagitan ng kontrata at reputasyon. Ang korte ay pampublikong entablado kung saan pinapatunayan ng tao ang kaniyang pagkatao. Kaya ang sinasabi ni Pablo ay hindi legal na teknikalidad kundi atake sa buong sistema ng karangalan: sa simbahan, hindi mo kailangang ipagtanggol ang sarili mo, dahil may Isang bumili na sa iyo. Ang pagkakaisa ng mga kapatid ay mas mahalaga kaysa sa pagkapanalo ng kaso. At ang katawan na ipinagmamalaki ng lungsod ay templo na ngayon.

Pagninilay

Anong karapatan ang pinakamahirap para sa akin na bitawan, at ano ang itinatago nitong takot sa loob ko?

Kung ang katawan ko ay templo ng Banal na Espiritu at hindi ko na pag-aari, saang desisyon ngayong linggo kailangang magbago ang sagot ko?