1 Juan 2

Ang Teksto

Isinulat ni Juan ang liham na ito hindi para maging pormula ng relihiyon, kundi para malaman ng mga anak niya sa pananampalataya kung paano makilala ang Diyos nang totoo, sa gitna ng mga guro na umaalis sa katotohanan tungkol kay Cristo. Sinasabi niya: kilala mo ba talaga siya? Ipapakita iyan ng iyong pagsunod, ng iyong pag-ibig sa kapatid, at ng iyong pagtangging yakapin ang mundo. May Tagapagtanggol tayo, si Jesu-Cristo, at nasa atin ang basbas na hindi mabubura.

Ang Ubod

Ang teksto ay tungkol sa pagkakakilala sa Diyos, at itinatanggi ni Juan na ito ay puro damdamin o puro doktrina. "Sa pamamagitan nito alam nating kilala natin siya, kung iniingatan natin ang kanyang mga kautusan" (2:3). Ang teolohiya rito ay matalim: ang kaalaman sa Diyos ay palaging namumunga sa paraan ng pamumuhay. Hindi ibig sabihin nito na ang pagsunod ang nagbibigay ng kaligtasan, dahil binuksan ni Juan ang kabanata sa "tagapagtanggol" at "taga-pamayapa" para sa ating mga kasalanan. Grasya muna, tapos katotohanan sa buhay. Ang dalawa ay hindi magkalaban; ang pagkakaligtas na hindi humuhubog ng pag-uugali ay hindi pa nakilala ang Nagligtas.

Ang Pangunahing Hibla

Ang salitang "taga-pamayapa" sa talata 2 (sa Griego, hilasmos) ay hango sa dugo ng handog sa Lumang Tipan, ang takip ng Kaban ng Tipan kung saan dumadapo ang dugo tuwing Araw ng Pagtubos. Ang buong sistema ng tabernakulo ay pahiwatig lamang; si Cristo ang katuparan. At tingnan ang laki: "hindi lang para sa atin, kundi para din sa buong mundo" (2:2). Ang tipan na sinimulan sa isang lahi ay umaabot na sa lahat ng bansa. Pagkatapos ay pinagbago ni Juan ang lumang utos ng pag-ibig sa kapwa (Levitico) at tinawag itong bago sa liwanag ni Cristo (2:8), sapagkat ngayon ay may modelo na tayo ng buong pag-ibig: ang paglakad ni Jesus mismo.

Ang Salamin

May tatlong bitag na inilalatag ni Juan sa talata 16: "ang kahalayan ng laman, ang kahalayan ng mata, at ang kahambugan sa buhay." Hindi ito abstrak. Kahalayan ng laman: ang katawan mong hinihingi ang ginhawa, ang pagkain, ang seks, ang tulog na hindi pinipigilan ng disiplina. Kahalayan ng mata: ang scroll mo sa gabi, ang katabi mong may bago, ang bahay na mas maganda sa iyo. Kahambugan sa buhay: ang posisyon mo sa opisina, ang titulo, ang pagpapakita na hawak mo ang lahat. Sinabi ni Juan na "ang mundo at ang pagnanasa nito ay lumilipas" (2:17). Habang binubuhat mo iyan sa balikat, tanungin: naglalakad ka ba patungo sa liwanag, o binubulag ka na ng kadiliman gaya ng sinabi sa talata 11?

Ang Pangunahing Tauhan

Si Cristo ang bumabalot sa buong kabanata, pero sa isang partikular na larawan siya ay pinakamatingkad: ang Tagapagtanggol. Ang salita sa Griego ay parakletos, ang tumatayo sa tabi mo sa hukuman. Hindi si Cristo ang nagpapaliwanag na hindi ka nagkasala; siya ang umaamin na nagkasala ka at nagbabayad na para sa iyo. Ito ang teolohikal na tibay ng liham: hindi tayo tinuturuan ni Juan na maging perpekto para maging tiwala, kundi na magtiwala kay Cristo para maging banal. Ang emosyonal na landscape ng Anak ay pusong nagmamalasakit, na alam ang iyong mga pagkakamali at pinagtatanggol ka pa rin sa harap ng Ama. Iyan ang kaharian: hindi trono ng paghatol lamang, kundi trono ng biyaya na hinuhubog ang puso mo.

Konteksto

Nasa Efeso marahil si Juan noong isinulat niya ito, sa pagtatapos ng unang siglo. Ang iglesia ay nasira ng pag-alis ng ilang guro na nagsasabing may mas mataas silang espirituwal na kaalaman, at itinatanggi na si Jesus ay ang Cristo na dumating sa laman. Ang mga umalis na ito ang tinutukoy ni Juan bilang "antikristo" sa 2:18 at 2:22, hindi ang iisang katauhan sa hinaharap kundi ang espiritu na tumatanggi kay Cristo, na marami na noon pa. "Sila ay lumabas mula sa atin, pero hindi sila sa atin" (2:19). Isipin ang sakit noon: mga taong itinuring mong kapatid, na ngayon ay nagtuturo laban sa katotohanan. Sa gitna nito, pinatibay ni Juan ang mga natira: mayroon kayong basbas, alam ninyo ang katotohanan, huwag kayong mahiya.

Ang Detalye

Pansinin ang pariralang "napagtagumpayan ninyo ang kasamaan" sa talata 13 at 14, sinabi sa mga kabataang lalaki. Ito ay perpektong panahunan sa Griego: isang bagay na nagawa na, tapos na, at may resulta na nagpapatuloy. Hindi sinabi ni Juan na "susubukan ninyong magtagumpay" o "manalo kayo balang araw." Nagawa na. Paano? Dahil ang tagumpay ay hindi sa lakas ng loob nila kundi kay Cristo, at ang salita ng Diyos ay nananatili sa kanila. Ito ang teolohiya ng katiyakan. Sa pakikibaka mo ngayon laban sa kasalanan, ang laban ay hindi nagsisimula sa zero balance; ikaw ay lumalaban mula sa isang tagumpay na naipanalo na para sa iyo sa krus. Iba ang lumalaban para sa tagumpay; iba ang lumalaban mula sa tagumpay.

Pagninilay

Saan sa tatlong bitag ng talata 16 (laman, mata, kahambugan) mo pinakamadaling makakalimutan na ang mundo at ang pagnanasa nito ay lumilipas?

Kung ang tunay na pagkakilala sa Diyos ay pinatutunayan ng pagsunod at pag-ibig sa kapatid, ano ang isang tao sa buhay mo ngayon na sinasabing "kapatid" pero kinapopootan mo, at ano ang isang hakbang ng liwanag doon?