1 Samuel 28:7

Ang Teksto

Hindi sumasagot ang Diyos, kaya naghahanap si Saul ng ibang bibig na magsasalita. Pagkatapos ng katahimikan ng Panginoon, sa panaginip man, sa Urim, o sa mga propeta, umutos ang hari sa kanyang mga lingkod: "Hanapan ninyo ako ng babaeng umaangking nakikipag-usap sa mga patay, upang makapunta ako sa kanya at hingin ang kanyang payo." At kakatwa, alam agad ng mga lingkod kung saan siya matatagpuan: "mayroong isang babae sa Endor." Ang bawal na ipinagbawal mismo ni Saul ay buhay na buhay pa pala, isang maikling lakad lamang mula sa kampo. Isang pangungusap ang buong taludtod, pero sa loob nito nagbabago ang direksyon ng buhay ng unang hari ng Israel.

Ang Ubod

May mga katahimikan ng Diyos na hindi pagkalimot kundi hatol, at ito ang pinakamabigat na uri. Hindi sinasabi ng teksto na hindi narinig ni Yahweh si Saul; sinasabi lamang na hindi siya sumagot. At sa puwang na iyon nabubunyag kung ano talaga ang hinahabol ng puso ng tao: hindi ang Diyos, kundi ang kasagutan. Hindi naghihintay si Saul, hindi nagsisisi, hindi nananahimik kasama ang katahimikan. Naghahanap siya ng kahaliling boses. Doon nakatago ang mapait na aral: maaari tayong humingi ng gabay nang hindi talaga naghahanap sa Nagbibigay nito. Ang pananampalataya ay hindi pangunahing pagkuha ng impormasyon tungkol sa bukas; ito ay pananatili sa harap ng Isa na may karapatang hindi magsalita. Ano ang gagawin mo kapag hindi ka sinagot? Doon nasusukat kung sino ang iyong Diyos.

Ang Sinulid na Nag-uugnay

May isang linyang tumatakbo mula Endor hanggang sa isang libingan sa labas ng Jerusalem, at ito ay ang tanong kung sino ang may kapangyarihan sa mga patay. Lumapit si Saul sa isang babae na "umaangking nakikipag-usap sa mga patay" dahil wala siyang matawagan sa mga buhay. Ang kailangan niya ay isang salita mula sa kabilang panig ng kamatayan, at handa siyang magnakaw nito sa dilim. Ang buong kuwento ng pagliligtas ay tumutungo sa ibang paraan: hindi tayo ang umaakyat sa patay, kundi ang Diyos mismo ang bumababa, at ang Anak ang bumalik mula roon nang hindi kailangang pilitin ng sinuman. Hindi kinukumpirma ni Samuel ang anumang pag-asa; inuulit lamang niya ang hatol. Ngunit ang Isang nabuhay na muli ay nagdadala ng kapatawaran, hindi hatol. At pansinin: ang kaharian na kinuha kay Saul ay ibinigay "kay David," at mula sa lahing iyon darating ang Hari na sasagot kahit sa mga hindi na marunong magtanong nang tama.

Ang Salamin

Kilala natin ang gabi ni Saul. Hindi ito nagsisimula sa okulto; nagsisimula ito sa isang katahimikan na hindi natin matiis. Ang resulta ng biopsy na matagal dumating. Ang anak na tatlong buwan nang hindi sumasagot sa mensahe. Ang trabahong hindi mo alam kung dapat mo pang ipaglaban. At habang tumatagal ang katahimikan, nagsisimula tayong maghanap ng ibang bibig: ang ikapitong doktor, ang horoscope na "tinitingnan ko lang naman," ang kaibigan na alam mong sasang-ayon sa gusto mong gawin, ang walang katapusang pag-scroll na nangangako ng kahit anong linaw. Hindi ito kawalan ng pananampalataya sa kaalaman; ito ay pagkabagot sa paghihintay. At tulad ni Saul, kadalasan may alam na agad tayo kung saan pupunta, may Endor tayong nakahanda na, malapit lang. Ngayong araw: isulat sa isang papel ang iisang tanong na paulit-ulit mong itinatanong sa Diyos, pagkatapos ay umupo kasama nito nang limang minuto nang hindi nagdaragdag ng anumang bagong salita, at sabihin nang malakas sa dulo, "Maghihintay ako sa iyo."

Ang Pangunahing Tauhan

Si Saul sa talatang ito ay hindi isang halimaw; siya ay isang taong gumuguho. Ilang talata lang ang layo, nabasa natin na "labis na lumakas ang tibok ng kanyang puso." Pisikal ang takot niya, at ang utos niya sa mga lingkod ay may bilis ng isang taong hindi na kayang mag-isip nang mahaba. Siya ang hari na nagbawal ng pakikipag-usap sa mga patay, at ngayon ay siya rin ang unang lumalabag nito. May kalunos-lunos na pagkakapare-pareho sa kanya: palagi siyang sumusunod sa Diyos hanggang sa punto kung saan nagiging mahal ang pagsunod. Ang trahedya ni Saul ay hindi na wala siyang relihiyon; sobra-sobra pa nga. Marunong siyang yumukod, marunong sumumpa "Habang nabubuhay si Yahweh," ngunit hindi niya natutunang manahimik sa harap ng Diyos nang walang hinihinging kapalit.

Konteksto

Nasa Shunem ang kampo ng mga Filisteo, nasa Gilboa ang Israel, at ang Endor ay nasa gawing hilaga, hindi kalayuan pero nangangahulugang maglalakad si Saul nang gabi sa lupaing may kaaway. Patay na si Samuel, kaya wala nang propeta. Wala na rin ang mga pari ng Nob na pinapatay niya mismo, kaya wala nang Urim. Siya ang nagbunot ng bawat tubo ng tubig na maaaring magdala sa kanya ng tinig ng Diyos, at ngayon siya ay nauuhaw. Sa sinaunang Malapit na Silangan, karaniwan ang pagkonsulta sa mga patay; ang Israel ang kakaiba sa pagbabawal nito, dahil ang Diyos na buhay ay nagsasalita sa mga buhay. Nang ipagbawal ni Saul ang gawain, tama siya. Nang lumapit siya rito, hindi niya binabali ang isang patakaran lamang; tinatalikuran niya ang buong pagkakakilanlan ng Israel.

Ang Detalye

Pansinin ang maliit na salitang "umaangking." Hindi sinasabi ng salaysay na ang babae ay nakikipag-usap sa mga patay; sinasabi lamang na siya ay umaangkin. Dalawang beses itong lumilitaw sa talata, sa bibig ni Saul at sa bibig ng mga lingkod, parang ang teksto mismo ay umuurong nang isang hakbang at tumatangging ipaliwanag kung ano talaga ang nangyayari sa Endor. Hindi tayo bibigyan ng doktrina tungkol sa mga espiritu. Hindi tayo sasagutin kung paano napunta roon si Samuel. May mga pinto na iniiwang nakasara ng Kasulatan, at ang pagkamausisa natin ay hindi sapat na dahilan para buksan ang mga ito. Minsan ang katapatan ay nangangahulugan ng pagtanggap na mayroong hindi natin nalalaman, at pagtuon sa nalalaman natin: na ang Diyos ay tahimik, at si Saul ay hindi naghintay.

Pagninilay

Saan ang iyong Endor, ang lugar na alam mong-alam mo kung saan pupunta kapag hindi sumasagot ang Diyos?

Kung ang katahimikan ng Diyos ay hindi palaging pagkagalit kundi minsan ay paanyaya, ano ang maaaring hinihintay niyang mamatay sa iyo bago ka niya kausapin muli?