2 Samuel 5

Ang Teksto

"Kami ay iyong laman at buto." Ganito sinimulan ng mga lipi ng Israel ang kanilang pagharap kay David sa Hebron, at sa salitang iyon natapos ang mahabang hidwaan: ang buong bayan ay nakipagkasundo sa kaniya sa harapan ni Yahweh at hinirang siyang hari. Mula roon ay inagaw ni David ang kuta ng Sion sa mga Jebuseo, kahit pinagtawanan siya ng mga ito, at ginawa itong sariling lungsod; nagpadala si Hiram ng sedro at manggagawa, at dumami ang mga asawa at anak ni David. Nang mabalitaan ng mga Filisteo na may bagong hari na, dalawang beses silang nagsikalat sa lambak ng Refaim, at dalawang beses nagtanong si David kay Yahweh bago sumalakay. Dalawang beses siyang nagtagumpay.

Ang Puso ng Teksto

May isang maikling pangungusap na parang bantayog sa gitna ng kabanata: "Naging lubos na makapangyarihan si David dahil kay Yahweh, ang Diyos ng mga hukbo, ay kasama niya." Hindi dahil sa kaniyang talino sa digmaan, hindi dahil sa kaniyang pakikipag-alyansa kay Hiram, hindi dahil sa lakas ng kaniyang hukbo. Dahil kay Yahweh. At sumunod ang talata labindalawa na nagbibigay ng dahilan: "naging dakila ang kaniyang kaharian para sa kapakanan ng kaniyang bayang Israel." Ang kapangyarihang ipinagkakaloob ng Diyos ay laging may padulungan na hindi ang hari. Ang tawag kay David ay hindi "monarko" kundi "pastol." Mahalaga ito, dahil sa buong kasaysayan ng Israel, tuwing nakalimutan ng hari ang salitang iyon, nagsimula ang pagkawasak. Tanungin natin ang sarili: ano ang alam kong ibinigay sa akin, at para kanino ito ibinigay?

Ang Sinulid na Nag-uugnay

Ang pangakong binanggit ng mga lipi, "Magiging pastol ka ng aking bayan ng Israel," ay hindi natapos kay David. Dinala niya ito nang bitbit ang bigat ng sarili niyang kasalanan, at ipinasa ito sa mga anak niyang mas malala pa. Kaya nang sabihin ni Jesus na siya ang mabuting pastol na nag-aalay ng buhay para sa mga tupa (Juan 10), hindi iyon bagong imahe kundi pagtatapos ng isang mahabang paghihintay. May isa pang sinulid na mas tahimik. Ang "bulag at lumpo" na ipinagbawal sa palasyo sa Jerusalem ay siya mismong lumapit kay Jesus sa templo sa Jerusalem, at pinagaling niya sila (Mateo 21). Ang lungsod na sinakop sa pamamagitan ng tabak ay binalikan ng isang Haring dumating na nakasakay sa asno.

Ang Salamin

Pansinin ang pagkakasunod-sunod: pagkatapos ng koronasyon, ng tagumpay, ng bagong bahay na gawa sa sedro, dumating ang talata labintatlo nang walang kahit isang salita ng babala. "Kumuha siya ng maraming kerida at mga asawa." Walang paghatol doon, walang paliwanag; isang listahan lang ng mga pangalan ng anak. Ganoon tayo madalas malihis: hindi sa gitna ng pakikibaka kundi pagkatapos manalo, kapag tila lahat ay pinagpapala na. Ang panganib sa iyo ay hindi ang araw na nabigo ka sa trabaho kundi ang taon na maayos ang lahat at tumigil kang magtanong. Dahil dalawang beses sa kabanatang ito, humingi si David ng tulong bago kumilos, at doon siya nanatiling buhay.

Isulat sa isang papel ngayong araw ang isang desisyong haharapin mo sa linggong ito, at bago ka matulog, sabihin ito nang malakas sa Diyos sa paraang ginawa ni David: "Salakayin ko ba? Bibigyan mo ba ako ng tagumpay?" Huwag kang magmadaling sagutin ito para sa kaniya.

Ang Detalye

"Kapag narinig mo ang tunog ng pag-ihip ng hangin sa itaas ng mga punong balsam, salakayin mo sila nang may lakas." Hindi apoy mula sa langit, hindi anghel, hindi tinig. Kaluskos ng dahon. Isang bagay na madaling hindi mapansin kung hindi ka nakatayo nang tahimik at nakikinig. At tingnan kung gaano kabagal ang hinihingi sa hari: huwag kang sumalakay sa harapan, lumibot ka, maghintay ka. Ang buong hukbo ay nakatayo sa likod ng mga puno, naghihintay sa hangin. Sa ganitong paraan madalas nangunguna ang Diyos, hindi sa harap ng lahat kundi sa mga maliliit na senyas na kailangan mong pakinggan. Hindi sinasabi ng teksto kung paano nakilala ni David ang tunog. Marahil dahil mahaba ang panahon niya sa ilang kasama ang mga tupa.

Ang Tanong

Hindi maiiwasan ang talata anim hanggang walo. Nanukso ang mga Jebuseo na kayang ipagtanggol ng kanilang mga bulag at lumpo ang lungsod laban kay David, at ang naging sagot niya ay mapait: "Hindi makakapunta ang 'bulag at lumpo' sa palasyo." Nagsimula ito bilang insulto at naging kasabihan, at may tunog ito ng pagtatabi sa mga mahihina. Hindi ito ipinaliwanag ng Biblia at hindi ipinagtanggol si David. Nakakailang basahin ang linyang ito sa Kasulatan na ipinahayag ding bantayan ang bulag at ang pilay. Baka iyon mismo ang punto: ang hari na pinili ng Diyos ay may dilang matalas at pusong may kasamaan, at hindi itinago ng teksto ang bahaging iyon. Nananatili itong hindi komportable. Dapat lang.

Ang Konteksto

Pitong taon at kalahati nang hari si David sa Hebron, sa Juda lamang, habang nagpupumilit ang sambahayan ni Saul na hawakan ang hilaga. Dalawang pagpaslang at isang matagal na digmaang sibil ang nauna bago dumating ang mga nakatatanda sa Hebron. Matalino ang piniling kabisera: hindi pag-aari ng Juda ni ng Israel ang Jerusalem, kundi ng mga Jebuseo, isang kuta sa bundok na matagal nang hindi nasakop, kaya walang lipi ang maaaring magyabang. Ang sedro at manggagawa ni Hiram ay hindi kabutihang-loob kundi diplomasya; nakikipagkasundo ang Tyre sa isang bagong lakas. At ang pagdami ng asawa ay politika rin, kasunduan sa pagitan ng mga angkan. Lahat ng ito ay karaniwan sa isang hari noon. Doon mismo nagsisimula ang tahimik na tanong ng kabanata.

Pagninilay

Anong tunog ng hangin sa mga punong balsam ang matagal mo nang hindi pinapakinggan dahil masyadong maingay ang buhay mo ngayon?

Sa anong bahagi ng buhay mo nangyayari ang paglihis hindi dahil nabigo ka, kundi dahil nagtagumpay ka?