3 Juan 1

Ang Teksto

Sumusulat ang matandang apostol kay Gayo, isang minamahal na kapatid na tapat na tumatanggap ng mga naglalakbay na mangangaral. Pinupuri niya si Gayo, binabanggit ang problema kay Diotrefes na ayaw magpatuloy sa mga kapatid at nagpapalayas pa sa iglesia, at nagbibigay ng magandang testimonya tungkol kay Demetrio. Isang maiksing sulat, ngunit puno ng pangalan, pag-ibig, at tensyon.

Ang Kaibuturan

Sa likod ng maiksing sulat na ito ay isang tanong na tumitibok sa buong Bagong Tipan: paano nakikita ang katotohanan sa laman at dugo? Anim na beses lumitaw ang salitang "katotohanan" sa unang apat na talata. Hindi ito abstraktong doktrina para kay Juan. Ito ay isang paraan ng paglakad, isang bisita na tinatanggap sa pinto, isang pagkain na iniaalok sa manlalakbay. Nang sabihin ni Jesus, "Ako ang daan, at ang katotohanan, at ang buhay," hindi niya inilalayo ang katotohanan sa katawan. Kaya naman, kapag tinanggihan ni Diotrefes ang mga kapatid, hindi lamang siya bastos, tinatanggihan niya ang katotohanan mismo.

Ang Sinulid na Nag-uugnay

May kakaibang tumutunog dito mula sa Lumang Tipan. Ang pagtanggap sa manlalakbay ay hindi maliit na birtud sa Israel. Sina Abraham sa Mamre, si Rahab sa Jerico, ang balo sa Sarepta, silang lahat ay tumanggap ng mga estranghero at natagpuan ang Diyos sa loob. Sinasabi ni Juan sa talata 7, "para sa kapakanan ng Pangalan sila ay lumabas." Ang mga misyonerong ito ay parang mga Levita ng bagong tipan, walang minanang lupa, nabubuhay sa pagkabukas-palad ng mga kapatid. At may bumubulong dito mula kay Jesus mismo: "Ang tumatanggap sa inyo ay tumatanggap sa akin." Kaya't kapag "tumanggap tayo tulad ng mga ito," ayon sa talata 8, tayo ay "kapwa manggagawa para sa katotohanan." Ang pintuan ng bahay ay naging pintuan ng misyon.

Ang Salamin

Mahirap ang sulat na ito dahil masyadong konkreto. Hindi ito tungkol sa "pagmamahal sa kapwa" sa pangkalahatan. Ito ay tungkol sa kung sino ang pinapatuloy mo sa iyong bahay, sino ang binibigyan mo ng pera para sa biyahe, kanino nakaupo ang iyong pangalan sa iglesia. Si Diotrefes ay hindi erehe. Hindi siya inakusahan ng maling doktrina. Ang kaniyang kasalanan ay simple: gusto niyang mauna. At mula sa gustong-mauna na iyon ay lumabas ang bulung-bulungan, ang pagtanggi sa mga bisita, ang pagpapalayas sa iba sa iglesia. Alam mo ba kung gaano kadali ang landas na iyon? Kapag ang ministeryo ay naging teritoryo, kapag ang pastol na tinig ay tumigil na makinig, kapag ang pagtanggap sa iba ay nararamdaman mong banta sa iyong lugar. Ang salamin ay hindi lamang para sa mga pinuno. Kahit sino na nag-iisip kung sinong bagong dating ang "kanilang uri" ay nakatingin na sa parehong salamin.

Ang Profile

Ang mga unang mambabasa ay nabuhay sa isang mundong walang hotel na Kristiyano, walang misyonerong ahensya, walang bank transfer. Ang isang mangangaral na naglalakbay ay literal na nakadepende sa isang tahanan kung saan siya patutuloy. Mababaw ang linya sa pagitan ng "iglesia" at "bahay ni Gayo." Alam din nila ang bigat ng pagpapalayas sa iglesia, ang salitang ginamit ni Juan sa talata 10. Sa maliit na komunidad kung saan ang pagiging Kristiyano ay nangangahulugan ng pagkawala ng trabaho o pamilya, ang pagkatanggal sa iglesia ay pagkawala ng huling pamilya. Kaya't nang narinig nila ang pangalan ni Diotrefes, hindi ito tsismis. Ito ay usapan tungkol sa kaligtasan ng mga tapat sa gitna ng poder na nadumihan.

Ang Pangunahing Tauhan

Si Gayo ang tumatanggap ng sulat, pero ang tunay na pigura na dumaraan sa likod ng bawat talata ay ang matandang manunulat mismo. Tinawag niya ang sarili na "ang nakatatanda," walang pangalan, walang titulo. Isang matanda na may awtoridad, ngunit hindi umaangkin. Pansinin ang tono: "Wala akong labis na kaligayahan maliban dito, na marinig na ang aking mga anak ay lumalakad sa katotohanan." Ito ay tinig ng isang ama sa pananampalataya, hindi ng isang tagapangasiwa. At sa harap ni Diotrefes na naghahangad na mauna, ang matanda ay hindi nakikipaglaban sa parehong larangan. Hindi siya nagbabanta ng ekskomunikasyon. Ipinapangako niya lamang na darating siya at "aalalahanin ang mga gawain." Ang pastol na tinig ay nananatiling pastol kahit sa harap ng tirano.

Ang Detalye

Mababasa mo ang talata 7 nang hindi napapansin: "walang kinukuha mula sa mga Gentil." Bakit hindi? Ito ay prinsipyo na maiisip mo bilang delicado. Ang mga misyonerong ito ay nagpapahayag ng Panginoong Jesus sa mga paganong lungsod, ngunit ayaw nilang tumanggap ng suporta mula sa mga hindi pa mananampalataya. Bakit? Dahil ang ebanghelyo ay hindi maaaring magmukhang binibili o utang na loob. Naaalala natin si Pablo sa Corinto, na nagtatrabaho bilang tagagawa ng tolda para hindi maging pabigat. Ngunit ang implikasyon para kay Gayo ay matalim: kung ayaw ng mga misyonero na kumuha sa mga Gentil, kailangan silang tanggapin ng iglesia. Ang generosidad ni Gayo ay hindi charity. Ito ay ang tanging paraan upang manatiling malinis ang misyon. Nakakatulong tayo hindi dahil kaya ng iba, kundi dahil hindi tama na sila ang gumagalaw.

Pagninilay

Sino sa buhay mo ngayon ang mga "manlalakbay para sa Pangalan" na kailangan mo talagang tanggapin, hindi lamang aprubahan mula sa malayo?

*Saan sa iyong mga relasyon sa iglesia nakikita mo ang tuksong "maging una," at ano ang unang senyales nito bago pa umabot sa ant