Jeremias 8
Ang Teksto
"Lumipas na ang anihan, tapos na ang tag-init. Ngunit hindi tayo naligtas." Ganyan tumunog ang kabanatang ito: parang tao na hinihintay ang pag-ulan na hindi dumating. Sinasabi ni Yahweh na huhukayin ang mga buto ng mga hari, pari at propeta ng Juda at ikakalat sa ilalim ng araw, buwan at mga bituin na kanilang sinamba, at magiging "gaya ng dumi sa ibabaw ng lupa." Pagkatapos ay ang tanong na nananatiling nakabukas: bakit ang bayang ito ay "tumalikod ng walang hanggang pagtalikod"? Alam ng kalapati at tagak ang kanilang panahon; hindi alam ng bayan ang atas ng Diyos. Sinasabi ng mga propeta at pari, "Kapayapaan, Kapayapaan," samantalang dumadagundong na ang mga kabayo mula sa Dan. At sa dulo, ang hikbi ng propeta mismo: wala bang lunas sa Galaad?
Ang Puso ng Teksto
May isang Hebreong salita na umiikot sa buong kabanata: shuv, bumalik. Ginagamit ito sa talata 4 at 5 nang paulit-ulit, halos parang pukpok. Nadapa ka, hindi ka ba babangon? Naligaw ka, hindi ka ba susubok bumalik? Ang kasalanan dito ay hindi pangunahing pagsuway sa listahan ng mga utos, kundi ang tahimik na desisyon na huwag nang bumalik. At tingnan mo ang talata 6: "Binigyan ko sila ng pansin at pinakinggan." Nakikinig ang Diyos. Sumasandal siya para marinig ang isang bagay, at wala. Walang nagtanong, "Ano ang nagawa ko?" Hindi ito galit na bulag; ito ay Diyos na nakikinig at hindi nakarinig. Ang parusa sa kabanatang ito ay hindi pagsabog ng poot kundi ang pagpayag ng Diyos sa daan na matagal nang pinili.
Ang Sinulid na Nag-uugnay
Hindi sinasagot ni Jeremias ang kaniyang sariling tanong. "Wala bang lunas sa Galaad? Wala bang manggagamot doon?" Nakabitin iyan hanggang sa katapusan ng aklat. Ang Galaad ay kilala sa balsamo nito, gamot na ipinagkakalakal sa buong rehiyon, kaya ang tanong ay halos mapait: may gamot naman, bakit hindi gumagaling? Sapagkat ang sugat ay ginagamot "na para bang wala itong halaga," mababaw, pinatungan ng salitang kapayapaan. Mahalaga ito sa atin dahil may dumating na manggagamot na tumangging gamutin nang mababaw. Sinabi ni Jesus na ang mga may sakit ang nangangailangan ng manggagamot, hindi ang mga malulusog, at ang pinakamahirap na pasyente ay ang mga nagsasabing "Marurunong kami." At nang tumingin siya sa Jerusalem at umiyak dahil hindi nito nakilala ang panahon ng pagdalaw sa kaniya, iyon ang parehong luha ng talata 18 ng kabanatang ito, pagkaraan ng anim na siglo.
Ang Salamin
May Biblia ka. May app, may study notes, may grupong pinamumunuan mo marahil. "Marurunong kami! At nasa amin ang kautusan ni Yahweh." Hindi iyan kasinungalingan; iyan ang problema. Totoo ang sinasabi nila, at ginagamit nila ito bilang panangga laban sa tanong na dapat tanungin. Kaya mo bang i-exegete ang talata habang hindi mo kayang sabihin kahit kanino ang isang tiyak na bagay na ginawa mo noong Martes.
Tingnan mo ang talata 11. Ginagamot natin ang bali na parang walang halaga. Sinasabi mong "ayos lang" sa asawa mo pagkatapos ng away dahil pagod ka nang mag-usap. Sinasabi mong "okay na kami" tungkol sa kapatid mong dalawang taon mo nang hindi kinakausap. Sinasabi mong "pinagdadasal ko" sa kaibigang alam mong nalulunod. Kapayapaan, kapayapaan. At ang talata 20 ang pinakamasakit sa atin na palaging may susunod na linggo: natapos ang anihan, lumipas ang tag-init, hindi pa rin tayo nagbabago, at sabi natin, sa susunod.
Ngayong araw: umupo kang mag-isa ng limang minuto, isipin ang isang tiyak na bagay na ginawa mo nitong nakaraang linggo na alam mong mali, at sabihin nang malakas sa Diyos ang tanong na hindi kayang bigkasin ng Jerusalem: "Ano ang nagawa ko?" Banggitin ang pangalan ng taong nasaktan.
Ang Konteksto
Nasa huling mga dekada tayo ng Juda, malamang sa panahon ni Jehoiakim, pagkatapos ng repormang panrelihiyon ni Josias. Bumabagsak ang Asiria, umaangat ang Babilonia, at ang Juda ay maliit na estado na nakipagsapalaran sa maling panig. Ang pagsamba sa araw, buwan at mga bituin ay hindi lamang pagano; ito ang relihiyon ng mga imperyo, ang praktikal na pananampalataya ng mga taong gustong tumaya sa mananalo. Ang paghukay sa mga libingan ay isang kakila-kilabot na imahen sa kulturang iyon, dahil ang marangal na libing ang huling dignidad ng tao; ang hindi mailibing ay kahihiyang lumalampas sa kamatayan. At ang Dan, sa talata 16, ay ang hilagang pintuan ng bansa. Kapag naririnig mo ang kabayo sa Dan, ilang araw na lang ay nasa pintuan mo na sila.
Ang mga Unang Nakarinig
Isipin mo sila: kakatapos lang ng reporma, naibalik ang templo, natagpuan ang aklat ng kautusan, may mga eskribang kumukopya nito. Ipinagmamalaki nila ito, at may karapatan silang ipagmalaki. Tapos dumating ang propetang ito at sinabing ang panulat mismo ng mga eskriba ay naglikha ng panlilinlang, at "anong silbi ng kanilang karunungan?" Iyon ay parang sabihin sa isang kongregasyong tapat sa doktrina na ang pagiging tama nila ang kanilang taguan. Pansinin din kung paano niya sinipi ang kanilang sariling teolohiya sa talata 19: "Hindi ba nasa Zion si Yahweh?" Iyan ang kanilang awit, ang kanilang katiyakan. Hindi ito itinatanggi ni Jeremias. Binabaligtad niya: oo, nandito siya, at iyan nga ang dahilan kung bakit ito mas mabigat, hindi mas magaan.
Ang Ugnayan sa Ibang Teksto
Dalawang tinig ang umaalingawngaw dito. Una, ang pag-iyak ni Jesus sa Jerusalem sa Lucas 19, kung saan sinabi niyang hindi nito nakilala ang mga bagay na magdudulot ng kapayapaan. Ang parehong salita, ang parehong lungsod, ang parehong luha, at ngayon ay ang luha ng Diyos mismo sa laman. Pangalawa, ang sinabi ni Jesus sa Marcos 2, na ang manggagamot ay para sa may sakit. Ang tanong ng talata 22 ay sinasagot sa wakas, hindi sa pamamagitan ng balsamo mula sa Galaad kundi sa pamamagitan ng isang taong tinanggap sa sarili niyang katawan ang bali ng anak na babae ng kaniyang bayan.
Pagninilay
Alin sa mga sugat sa buhay mo ang matagal mo nang ginagamot "na para bang wala itong halaga," at ano ang kinakatakutan mong mangyari kung aalisin mo ang benda?
Kung nakikinig ang Diyos ngayon, gaya sa talata 6, ano ang naririnig niya mula sa iyo: paliwanag, pagtatanggol, o ang tanong na "Ano ang nagawa ko?"
Mga madalas itanong tungkol sa Jeremiah 8
Mabilisang sagot sa mga pinakakaraniwang tanong tungkol sa talatang ito ng Bibliya.
Ano ang ibig sabihin ng Jeremias 8?
Tungkol saan ang Jeremias 8?
Ano ang makasaysayang konteksto ng Jeremias 8?
Ano ang itinuturo sa atin ng Jeremias 8 tungkol sa katangian ng Diyos?
Paano nananatiling makabuluhan ang Jeremias 8 sa kasalukuyan?
Ang ibinabahagi ng komunidad sa Jeremiah 8
Mga kabatiran, panalangin at pasasalamat mula sa mga mambabasa at sa pangkat ng patnugutan tungkol sa siping ito.
Salamat po dahil hindi kayo tulad ng araw, buwan, at mga bituin na "kanilang minahal at pinaglingkuran," ngunit walang maibigay na kaligtasan. Kayo ang buhay na Diyos na lumikha ng mga ito. Salamat sa paghila ninyo sa amin palayo sa mga walang kabuluhang sinasamba.
Itinakwil nila ang salita ni Yahweh, kaya anong uri ng karunungan ang mayroon sila?" Matatalino sila, marunong sa batas, may sagot sa lahat. Pero may isang bagay silang tinanggihan, at doon nawalan ng saysay ang lahat. Ikaw, ano ang alam mong sinabi ng Diyos na matagal mo nang iniiwasang sundin? Hindi ito kakulangan sa kaalaman. Pagpili ito.
Tuklasin ang talatang ito sa ibang antas
Baguhan, teologo, o ibang haba ng pagbasa? Isaayos ang mga setting at gumawa ng sarili mong bersyon.
Buksan sa study tool
