JUAN 11:4
Ang Teksto
Dumating ang mensahero mula Bethania, hingal pa marahil sa lakad, at inihatid ang maikling salita ng magkapatid: "Panginoon, tingnan mo, ang iyong minamahal ay may karamdaman." Walang hiling na nakasulat, walang pakiusap na "halika ka." Isang pahayag lamang, at ang tahimik na pag-asa na sapat na iyon. Narinig ito ni Jesus, at ang sagot niya ay hindi tungkol sa gamot, hindi tungkol sa bilis, kundi tungkol sa hantungan: "Ang karamdamang ito ay hindi magtatapos sa kamatayan, sa halip ito ay para sa kaluwalhatian ng Diyos upang ang Anak ng Diyos ay maluwalhati sa pamamagitan nito." Isang pangungusap na tila nangangako ng kaginhawahan, pero sa loob ng apat na araw ay parang nabasag sa harap ng isang nakabatong libingan.
Ang Puso ng Mensahe
Pansinin ang eksaktong salita ni Jesus: hindi niya sinabing walang kamatayan. Sinabi niyang hindi doon magtatapos. May kamatayan sa kuwentong ito, totoong kamatayan, may bangkay at amoy at apat na araw ng pagluluksa; pero hindi iyon ang huling pahina. Ito ang paraan ng pagbasa ng Diyos sa ating mga pagsubok: hindi niya ipinagkakaila ang sakit, binabago niya ang direksyon nito. At ang direksyong iyon ay may pangalan: kaluwalhatian, ang paglalantad kung sino talaga ang Diyos at sino talaga ang Anak. Hindi ito malamig na kalkulasyon kung saan ang tao ay ginagawang kagamitan lamang. Ang susunod na talata ay nagsasabing minamahal ni Jesus sina Marta, Maria at Lazaro. Ang pag-ibig at ang kaluwalhatian ay hindi magkaribal dito; sa krus ay magtatagpo sila nang ganap.
Ang Sinulid na Nag-uugnay
Ang salitang "kaluwalhatian" sa Ebanghelyo ni Juan ay halos laging may anino ng krus. Kapag sinabi ni Jesus na "ang Anak ng Diyos ay maluwalhati sa pamamagitan nito," hindi lamang niya tinutukoy ang nalalapit na himala sa libingan ni Lazaro. Ang pagbangon ni Lazaro ang magiging dahilan kung bakit magpapasya ang konseho na ipapatay siya: "mula ng araw na iyon ay pinagplanuhan na nila kung paano papatayin si Jesus." Ang buhay na ibibigay niya sa kaibigan ay babayaran ng sarili niyang buhay. Ganito ang hugis ng kaligtasan mula pa sa Lumang Tipan: may dumadaan sa lambak para may makalabas doon. Ang libingan ni Lazaro ay tulad ng maliit na larawan ng isang mas malaking libingan, na pagkalipas ng ilang linggo ay bubuksan din, pero sa pagkakataong iyon ay walang magtatanggal ng tela sa mukha ng Isa na lumabas.
Ang Salamin
May mga sakit na hindi natatapos sa kamatayan pero hindi rin gumagaling. Ang asawang hindi na bumabalik sa dating pagmamahal. Ang anak na dalawang taon nang hindi tumatawag. Ang resulta ng biopsy na hindi mo pa nasasabi sa kahit kanino. At ang mapait sa talatang ito: narinig ni Jesus ang mensahe, tapos nanatili pa siya ng dalawang araw. Alam niya ang hantungan, pero hindi niya binilisan ang kalendaryo para sa amin. Doon tayo naghihirap, hindi sa pagdududa kung may kapangyarihan siya, kundi sa pagtitiis sa pagitan ng mensahe at ng sagot. Ang tanong na iniiwan ng talata sa atin ay simple at matalas: kaya mo bang tiisin ang pagkaantala ng Isa na nagmamahal sa iyo? Ngayong araw, isulat sa isang papel ang isang bagay na matagal mo nang ipinagdarasal at wala pang sagot, at sa ilalim nito isulat nang buo ang mga salita ni Jesus sa talata 4. Iwan mo ito sa mesa kung saan mo ito makikita bukas ng umaga.
Konteksto
Ang Bethania ay nasa labinlimang estadio mula Jerusalem, mga tatlong kilometro, isang maikling lakad patungo sa lungsod na pinakamapanganib para kay Jesus. Kakaalis lamang niya roon dahil sinubukan siyang batuhin, at alam ito ng mga alagad: "Rabi, ngayon palang ay sinusubukan kang batuhin ng mga Judio, at babalik ka ba muli roon?" Kaya nang dumating ang mensahero, hindi lamang ito usapin ng oras at distansya; ito ay paanyaya sa teritoryo ng kamatayan. Sa kulturang iyon, ang pagbisita sa may sakit ay sagradong tungkulin ng kaibigan, at ang hindi pagdating ay nakakahiya. Ang magkapatid ay walang ibang maaasahan: walang ospital, walang antibiotiko, tanging ang kaibigang nagpagaling ng mga estranghero sa Galilea.
Ang Tanong
Kung alam ni Jesus na hindi magtatapos sa kamatayan ang karamdaman, bakit hinayaan niyang mamatay muna si Lazaro? Hindi niya ito maiiwasan sa pamamagitan ng isang salita mula sa malayo, tulad ng ginawa niya sa anak ng opisyal? Ang matapat na sagot: oo, kaya niya, at hindi niya ginawa. Ang teksto ay hindi nag-aalok ng katwiran na magpapagaan sa apat na araw ng pagluluksa ng dalawang babae. Ang tanging ibinibigay nito ay ang salitang "upang": upang maniwala sila, upang makita nila ang kaluwalhatian. Hindi iyon nagbabawas ng luha; naglalagay lamang ng direksyon sa luha. May mga sandaling kailangan nating tanggapin na ang Diyos ay mas interesado sa kung sino tayo magiging kaysa kung gaano tayo kabilis maginhawahan, at hindi iyon palaging komportableng balita.
Ang Pangunahing Tauhan
Ang Jesus sa talatang ito ay nakakagulat na kalmado, pero ang kalmadong iyon ay hindi kawalan ng pakiramdam. Siya rin ang tatangis sa libingan, ang maghihinagpis sa espiritu. Narito ang isang tao na nakikita ang katapusan mula sa simula at umiiyak pa rin pagdating doon. Hindi niya tinatakasan ang kalungkutan sa pamamagitan ng kaalaman. Iyan ang kakaiba sa kaniya: alam niyang babangon si Lazaro, at umiyak pa rin siya kasama ng mga naulila. Ito ang hugis ng pag-ibig ng Diyos sa atin. Hindi siya nakatayo sa itaas ng ating sakit na may listahan ng mga dahilan; pumapasok siya roon, dumadaan sa mismong libingan, at doon siya nagsasalita ng buhay.
Pagninilay
Anong sitwasyon sa buhay mo ngayon ang parang "natapos na sa kamatayan," at ano ang mangyayari kung paniwalaan mong hindi pa iyon ang huling pahina?
Kapag naaantala ang sagot ng Diyos, ano ang karaniwan mong iniisip tungkol sa kaniyang pag-ibig, at paano hinahamon iyon ng talata 5 at 6 na magkasunod?
Mga madalas itanong tungkol sa John 11:4
Mabilisang sagot sa mga pinakakaraniwang tanong tungkol sa talatang ito ng Bibliya.
Ano ang ibig sabihin ng JUAN 11:4?
Tungkol saan ang JUAN 11:4?
Ano ang makasaysayang konteksto ng JUAN 11:4?
Ano ang itinuturo sa atin ng JUAN 11:4 tungkol sa katangian ng Diyos?
Paano nananatiling makabuluhan ang JUAN 11:4 sa kasalukuyan?
Ang ibinabahagi ng komunidad sa John 11
Mga kabatiran, panalangin at pasasalamat mula sa mga mambabasa at sa pangkat ng patnugutan tungkol sa siping ito.
Salamat po, Panginoon, sa katiyakang narinig namin kay Jesus: "Ang sakit na ito ay hindi para sa kamatayan, ngunit para sa kaluwalhatian ng Diyos." Salamat at kahit sa mga araw ng karamdaman at paghihintay, may layunin Kayong hindi nabibigo, at ang Inyong pangalan ang nabibigyang luwalhati.
Panginoon, alam kong kilala Mo ako sa pangalan at mahal Mo ako, kahit sa mga sandaling parang huli na ang pagdating Mo. Tulungan Mo akong magtiwala na hindi kawalang malasakit ang paghihintay, kundi pag-ibig na may sariling panahon.
Tuklasin ang talatang ito sa ibang antas
Baguhan, teologo, o ibang haba ng pagbasa? Isaayos ang mga setting at gumawa ng sarili mong bersyon.
Buksan sa study tool